Analysis

1982 finaliyle başlayan şaşırtıcı bir çelişki

Gecenin en coşkulu tezahüratı, Jude Bellingham’ın veda sahnesinde yükseldi. Fazla zamana ihtiyacı olmadı. Sahadan ayrılış şekli bile kararlıydı: doğrudan koşarak çıktı, birkaç öpücük dağıttı ve seyircilere el salladı. Bu, onun maçtaki diğer performansına çok benziyordu. Bellingham bu maçı ele geçirmiş ve kendi iradesine göre şekillendirmişti. İki kritik gol attı ve bunun yanı sıra birçok önemli şey daha yaptı: top çalma, pas, top sürme, tezahürat.

Dünya Kupası, kariyerlerin gidişatını tamamen değiştirebilecek olağanüstü bir güce sahiptir. Futbolda bundan daha görkemli bir sahne yoktur; bu da etkileyici performansların, başka hiçbir platformda elde edilmesi imkânsız olan türden bir takdir ve ilgi topladığı anlamına gelir. Sonuç olarak, kulüpler daha önce keşfedilmemiş yetenekleri ya da bir anda parlayan yıldızları kadrolarına katmak için yarıştıklarından, transfer piyasası Dünya Kupası döneminde ve öncesinde adeta çılgına döner.

Kanada’nın tarihi ev sahipliği yaptığı Dünya Kupası, beklentileri yükseltti ve tüm ülkeyi büyüledi. Artık CPL, Whitecaps ve oyuncu geliştirme programları, bunun sadece bir ay süren bir kutlamadan ibaret kalmamasını sağlamalıdır.

Bu kaleci, daha geçen yılın Aralık ayında emekliliğin eşiğindeydi; ancak Dünya Kupası’ndaki kurtarış rekorunu kırarak USL Championship’in kahramanı haline geldi.

Dört yıl, bir oyuncu kadrosunu tamamen değiştirebilir. GOAL, ABD Milli Takımı’nın bir sonraki Dünya Kupası kadrosunu oluşturabilecek köklü yıldızları, yükselişteki yetenekleri ve sürpriz isimleri seçti.

Yolculuk sona erdi

Erling Haaland, Norveç’in 28 yıllık aradan sonra futbolun en büyük sahnesine geri dönüşünde bir ulusun umutlarını sırtladı; ancak golleri takımın başarısı için hayati önem taşısa da, Manchester City’nin golcüsü bu yükü tek başına omuzlamıyor. İskandinavlar, yalnızca yıldız forvetine bağımlı olmayan sağlam bir takım ruhu oluşturarak Dünya Kupası’na geri döndü ve destek oyuncuları da Kuzey Amerika’da neler yapabileceklerini gösteriyorlar.

Bu, şüphesiz Thomas Tuchel’in İngiltere’deki görev süresinde bugüne kadar aldığı en önemli kadro seçimi kararıdır. Üç Aslanlar, Cumartesi günü Miami’de Norveç ile oynayacakları Dünya Kupası çeyrek final maçına favori olarak giriyor. İngiltere, İskandinav rakibine karşı sahada her pozisyonda çok daha fazla kaliteye sahip olmalı. Ancak bu, Tuchel’in işinin kolay olduğu anlamına gelmiyor. İngiltere’nin alması gereken bir dizi zorlu karar var.

Bu hafta herkes bu kanat oyuncusunun peşinde ve onca yıllık heyecanlı günlerin ardından, itibarı artık en azından tartışma konusu haline geldi

Cumartesi akşamı İngiltere ile Norveç arasında oynanacak Dünya Kupası çeyrek final maçında beğenilecek pek çok şey var. Bu maç, pek çok hikâye barındıran bir karşılaşma. İngiltere, birçok pozisyonda yıldız oyunculara sahip. Norveç ise tek bir yıldızı desteklemeye odaklanmış, daha uyumlu bir takım. İngiltere, Azteca Stadyumu’nda galip gelmişti. Norveç ise Brezilya’yı elemişti. İngiltere Dünya Kupası’nı kazanmıştı. Norveç ise kazanmamıştı.

Liverpool taraftarları, Perşembe günü Fransa ile Fas arasında oynanacak Dünya Kupası karşılaşmasını büyük bir ilgiyle takip ediyor olabilir; zira çeyrek final maçına, gelişmekte olan bir transfer hikayesi ilginç bir alt hikâye katıyor. Bir nevi transfer atlıkarıncası sonucunda, Les Bleus’un kanat oyuncusu Bradley Barcola bu yaz Anfield’a transfer olabilir – ironik bir şekilde bu durum, Kırmızılar’ın Yan Diomande’yi kadrosuna katma mücadelesinde, oyuncunun şu anki kulübü Paris Saint-Germain’e yenik düşmesinin bir sonucu olarak ortaya çıkıyor.

GOAL, yeni bir döngü başlarken 2026 ABD Erkek Milli Takımı Dünya Kupası kadrosundaki her oyuncunun durumunu ayrıntılı olarak ele alıyor.

İngiltere'nin Meksika'ya karşı aldığı dramatik son 16 turu galibiyetinin son 20 dakikası, Jordan Pickford için tam da aradığı gibiydi. Üç Aslanlar 10 kişi kalmıştı ve Thomas Tuchel görevini net bir şekilde ortaya koydu: Savunmaya çekilip topu kaleden olabildiğince uzak tutmak. Pickford görevini kusursuz bir şekilde yerine getirdi.

Takımın Dünya Kupası'ndan elenmesi tek bir anla değil, o gün kaderlerini belirleyen bir dizi faktörle sonuçlandı

Firavunların rüyası ağır bir kabusa dönüşüyor

ABD’nin Dünya Kupası serüveninin sona ermesinin hemen ardından, Mauricio Pochettino’ya teknik direktörlük geleceği hakkında soru soruldu. Bunun tartışılması için uygun bir zaman olmadığını söyledi ve haklıydı. Belçika’ya karşı alınan 4-1’lik kabus gibi hezimetin ardından, özellikle de bu çöküşün sorumlusu olan teknik direktör olarak, bundan sonra ne olacağı hakkında konuşmanın sırası değildi.

ABD Erkek Milli Futbol Takımı, Belçika karşısında çöktü ve takım tarihinin en önemli maçında ağır bir yenilgiye uğradı

Beş kez şampiyon olan Brezilya’nın, sürpriz takım Norveç ve Erling Haaland’ın golleri karşısında turnuvadan hiç de şerefli olmayan bir şekilde elenmesinin ardından, ülkenin Dünya Kupası’ndaki feci elenişine ilişkin soruşturma tüm hızıyla devam ediyor. Aslında, Selecao Kuzey Amerika’da hiçbir zaman tam anlamıyla ritmini bulamadı; yaşlanan ve dağınık bir kadroya sahip olan takım, henüz bir bütünlük kazanamamıştı ve çoğu zaman işleri halletmek için Vinicius Jr’a güvenmek zorunda kalıyordu.

ABD Erkek Milli Futbol Takımı, kendi sahasında algıları değiştirme fırsatı yakalamıştı; ancak Belçika’ya karşı aldığı 4-1’lik yenilgi, ilerleme, baskı ve kaçırılan fırsatlar konusunda tanıdık soruları yeniden gündeme getirdi.

Christian Pulisic sessiz kaldı, Mauricio Pochettino beklentileri karşılayamadı ve ABD Erkek Milli Takımı’nın rüya gibi serüveni, Belçika karşısında acı bir gerçeklikle sona erdi.

ABD Erkek Milli Futbol Takımı’nın Dünya Kupası’nda attığı her gol, sahanın çok ötesinde sevinç dalgaları yarattı; aileler, arkadaşlar ve sevdikler, yıllarca süren çabaların sonucunda gerçekleşen bu anları birlikte yaşadı.

Eh, zaten kolay olacaktı ki, değil mi? İngiltere’nin Azteca’da galip gelmesi – ki bu, daha önce resmi bir maçta sadece iki takımın başardığı bir şeydi – yolunda bazı engeller, zorluklar ve epeyce heyecan verici anlar yaşanacaktı. Ancak muhtemelen hesaba katılmayan şey, tam bir kaosun yaşanmasıydı. Ve işte olan da buydu: Meksika karşısında, bir o yana bir bu yana giden, cesur, çoğu zaman muhteşem, baştan sona sinirleri yıpratan ve nihayetinde İngiltere’nin Dünya Kupası umutlarına muazzam bir ivme kazandıran 3-2’lik muhteşem bir galibiyet.

Mikel Oyarzabal, İspanya’nın Euro 2024 kadrosunda yer alan beş Real Sociedad oyuncusundan biriydi. Başka hiçbir kulüpten bu kadar çok oyuncu kadroda yer almamıştı. Ancak ne Oyarzabal ne de Bask kökenli takım arkadaşları, İspanya’nın Almanya’daki başarısındaki rollerini abartılı bir şekilde öne çıkarmadılar. “Bu tam da bizim tarzımız,” diye The Guardian’a konuştu. “[Biz] ilgi odağı olmaktan hoşlanmıyoruz.” Ancak spot ışıklarından kaçınması giderek zorlaşıyor.

Hikâye belirli bir oyuncuya odaklanıyor, ancak Pazartesi günkü Son 16 maçı, ABD Erkek Milli Takımı’nın bir takım olarak çaba göstermesini gerektirecek

ABD, yıldız forvetini geri kazandı ve pek çok kişinin tahmin ettiğinden çok daha iyi bir durumda, Avrupa’nın en güçlü takımlarından biriyle karşılaşmaya hazırlanıyor.

Amerikan futbolunun en ünlü yıldızları, Pazar günkü haberi herkesle aynı şekilde öğrendiler ve şimdi 16'lı tur maçında bundan yararlanmayı dört gözle bekliyorlar.

Maestro’nun Muhammed VI Akademisi’nden dünyayı hayran bırakmasına uzanan yolculuğu

İngiltere, kısa bir süre önce Demokratik Kongo Cumhuriyeti karşısında mucizevi bir galibiyet elde etmiş olsa da, Thomas Tuchel dikkatini hemen Meksika’da takımının “İmkansız Görev”ine çevirmekten kendini alamadı. Harry Kane’in maçın son dakikalarında attığı iki golün ardından Atlanta’da “Üç Aslanlar”ın 2-1’lik dramatik galibiyetini elde etmesinin ardından Alman teknik adam gazetecilere, “Bu maçtan yeni çıktım ve hâlâ bunun tadını çıkarmaya çalışıyorum,” dedi.