Opinion

Bu yazı 26 yıldır yazılmayı bekliyor çünkü Adana Demirspor 26 yıl aradan sonra tekrar Süper Lig’e yükseldi. Peki, nedir bunu farklı kılan?

Sergen Yalçın'ın 100. yıl şampiyonluğunu getiren golünden on bir yıl önce yine Galatasaray'a karşı bir başka şampiyonluk golü daha atılmıştı.

Galatasaray ve Beşiktaş'ın eski golcüsü Adrian Ilie, derbide tarafını seçti.

Sezonun son kısmında oynanan derbilerde saha avantajına sahip olmak önemlidir ama ilk yarıdaki avantajı değerlendiremezseniz sonuç daha kötü olabilir.

Ömer Erdoğan ve Sercan Yıldırım, ölümünün üzerinden sekiz yıl geçen şampiyon başkan İbrahim Yazıcı'yı Goal Türkiye'ye anlattı.

Mourinho'nun ideolojik savaşının pek çok cephesi var. Bu yüzden tüm bu cephelerde en az onun kadar keskin konumlar alabilecek bir kulüp arıyor.

Burak Yılmaz, Türkiye’de kendini sevdirmeyi başarmadı. Kendi hataları da vardı. Fakat şimdi Lille’de fırtına gibi eserken övgü için sıraya giriliyor.

Real Madrid'in saflarında, Fransız teknik direktörün kontrolü dışındaki olaylardan bıktığı ve bırakmayı düşündüğü hissiyatı var.

Liverpool'a desteğimin beyaz İngilizlere göre daha az önemli olduğunu düşünerek büyümüştüm. Ta ki Mo Salah Anfield'a gelene kadar.

Bu kararı sadece futboldan nefret eden biri alabilir, doğru. Peki ya biz seyirciler? Futbolu gerçekten sevdik ve onu bu tehditten koruduk mu?

Haftanın kapanış maçında Fenerbahçe ile Başakşehir karşılaşacak. Herkes için zor, ama onlar için daha da zor bir 90 dakika...

Mourinho, o eski ihtişamından çok uzak bir yerde. Mavi koltuğu yok. Ve her geçen gün güç kaybetmeye devam ediyor.

Farkında mısınız? Slavia Prag'da bir şeyler oluyor. Trpisovsky ve öğrencilerinin yaptıkları, üzerine konuşulmaya değer.

Fenerbahçe'nin federasyona başvurusunun ardından Türk futbolunda yeni bir tartışma başladı: 1959'dan önceki şampiyonluklar sayılmalı mı?

Beşiktaş, Alanyaspor'u herkes gibi yenmeye çalışabilirdi. Ama kendisi gibi yenmek istedi. Bu tavır, üzerine konuşulmayı hak eden bir tavır.

Liverpool, en önemli özelliği olan sertliğini ve merkezdeki saldırganlığını kaybetmiş görünüyor.

Galatasaray'ın önemli bir avantajı var: Güvendiği bir teknik direktöre sahip. O teknik direktörün de bir avantajı var: Kredisi sonsuz. Fakat...

Millî takımın bir önceki yükselişini Letonya bitirmişti. Şimdi yeni bir yükselişin eşiğinde rakip yine onlar. Şenol Güneş bunu unutmuş olamaz.

Avrupa'nın dört bir tarafına yayılan yetenekli Türk gençleri, millî takım aracılığıyla bir futbol aydınlanmasına öncülük etmeye çalışıyorlar.

Burak Yılmaz'ın Hollanda karşısında sahada gösterdikleri, yurt dışında kısa sürede oyununun geliştiğinin kanıtıydı. Tıpkı Umut Bulut, Arda Turan gibi.

Kendinden güçlü biriyle karşılaştığında onunla nasıl baş edeceğini bilmek. Almancada bunun tek kelimelik bir karşılığı kesin vardır.

Beşiktaş dün akşam kazansaydı, şampiyonluk yarışı fiilen sona erebilirdi. Ama yine de gücünü göstermek için bu iyi bir fırsattı ve bunu kaçırmadı.

Sergen Yalçın, derbileri kazandıran futbolcuydu, şimdi de derbileri kazanan teknik direktör oldu. Bazı şeyler hiç değişmiyor.

Beşiktaş, 10. haftada Fenerbahçe'nin karşısına yedi puan geride çıkmıştı. Şu an ise beş puan önde. Üstelik bir maçı eksik. Peki bu nasıl oldu?

İki tecrübeli futbolcu, adeta bir turnusol kağıdı görevi görüyor ve kenardaki patronlarının birbirlerinden ne kadar farklı olduğunu ortaya çıkarıyor.

Onunla ilk tanıştıklarında 15, 20 ve 29 yaşındalardı. Şimdi her biri kendi yolunu çizmeye çalışıyor. Yolları ayrı, ama pusulaları aynı.

Erol Bulut, maçın sonlarında alması gereken 'kontrolsüz' riski henüz ikinci yarının başında alarak ‘Ben baskılara yenik düştüm’ diyerek haykırdı.

Nasıl yani? Galatasaray gibi bir takımın balçığa dönen bir zeminde oynaması kulübün imajına ve saygınlığına zarar vermiyor mu?

Bir futbolcusunuz. Nasıl bir antrenörünüzün olmasını isterdiniz? Bir despot mu, yoksa bir özgürlükçü mü? Bir gelenekçi mi, yoksa bir yenilikçi mi?