Neymar, Sampaoli's Argentinië & de grootste teleurstellingen op het WK 2018

Getty/Goal
Het WK is een groot succes geweest, maar net als elk groot toernooi heeft het zijn negatieve momenten gehad. Hier zijn de grote teleurstellingen.

NEYMAR


Neymar Brazil World Cup

"Ik heb al eerder gezegd dat duiken deel uitmaakt van Neymar's spel", mijmerde Celtic-verdediger Mikael Lustig afgelopen november. "Dus we zullen het opnieuw en opnieuw zien."

"Maar als hij net zo populair wil worden als Lionel Messi, moet hij daar misschien mee stoppen."

Na het vermoeiende theater van Neymar tijdens het WK met Brazilië, gaat het er niet meer om om zo populair te worden als zijn voormalige ploeggenoot van Barcelona; het gaat over het verliezen van zijn status als de meest gehate speler ter wereld. 

Rusland 2018 was een publieke relatie-ramp voor de duurste speler ter wereld. 

Er was brede sympathie voor de aanvaller toen hij door Juan Camilo Zúñiga uit het WK 2014 werd geschopt, maar deze keer genoten neutrale supporters van over de hele wereld van zijn uitschakeling in de kwartfinale.  

Met zijn zielige theaterspel bereikte Neymar iets wat nog nooit eerder mogelijk werd geacht: Brazilië onpopulair maken. Zoveel voetbalfans wilden niet dat het favoriete tweede team van iedereen het WK zou winnen, omdat ze de gedachte aan een nummer 10 die de beker optilt, niet konden verdragen. 

Bovendien was het niet alsof Neymar's aanzienlijke talent werd gemist, omdat hij nooit echt zijn beste vorm had gevonden. Zoals de Braziliaanse legende Ronaldo toegaf: "We hadden allemaal meer van hem verwacht."

Maar in één opzicht. Zoals Lustig terecht opmerkte, het duiken was te verwachten. 


SAMPAOLI'S MISHANDLING VAN MESSI


Lionel Messi Jorge Sampaoli Argentina World Cup 2018

Er zijn mensen die geloven dat Lionel Messi verantwoordelijk was voor de uitschakeling van Argentinië in de achtste finales. Toegegeven, de nummer 10 was niet op zijn best in Rusland - hij had maar één keer het net gevonden en twee assists gegeven om zijn inspanningen te tonen - maar men kon alleen maar het falen van de Albiceleste toeschrijven aan de aanvoerder als hij daardwerkelijk het team had gekozen. 

Maar hij was het niet; Jorge Sampaoli was het en hij moet verantwoordelijk worden gehouden. Hij heeft niet één keer dezelfde ploeg of formatie gekozen tijdens het WK en zijn excuus voor zo'n inconsistente selectie? 

"We hebben veel verschillende tactieken geprobeerd: omring Messi, creëer ruimte voor hem... We probeerden alles te gebruiken wat we hadden om hem te laten doen wat hij kan doen. Soms lukte het ons, soms lukte het ons niet."

In werkelijkheid zijn ze er nooit in geslaagd. Waarom was Sampaoli nog steeds op zoek naar de beste manier om Messi te gebruiken, of een functionerend systeem, tijdens een WK? Hij had bijna een jaar aan het roer gestaan en hij had nog steeds niet door dat het spelen met een uitgeputte Javier Mascherano een recept voor een ramp was. Net zoals het op de bank zetten van Sergio Agüero voor verbijstering zorgde. 

De realiteit is dat Sampaoli zonder enige coherente strategie in Rusland was aangekomen. Zoals Ossie Ardiles zei over het "slechtste nationale team" in de Argentijnse geschiedenis: "Plan A van Sampaoli: geef de bal aan Messi en hoop op een wonder. Als plan A niet werkt, is er geen plan B."

"Alle achteruitgang in de afgelopen jaren was verborgen achter dit onvergelijkbare genie, die gelukkig voor ons werd geboren in Argentinië."

Jammer genoeg voor Messi, werd zijn laatste schot naar glorie op het WK overschaduwd door Sampaoli. 


SPANJE'S ZELFGEMAAKTE ROTZOOI


Fernando Hierro Sergio Ramos Spain Russia

"Ik heb geen spijt", verklaarde een opstandige Luis Rubiales na het verlies van Spanje tegen Rusland. "Ik geef niets om reacties achteraf."

Men had het voordeel van achteraf niet nodig om te weten dat de beslissing om coach Julen Lopetegui te ontslaan twee dagen voor de start van het WK altijd averechts zou werken. Het veroorzaakte chaos en veranderde de hele sfeer rondom een van de toernooifavorieten. 

Toen Sergio Ramos arriveerde voor zijn eerste persconferentie voorafgaand aan een wedstrijd in Sochi aan de vooravond van de wedstrijd tegen Portugal, was hij helemaal blij toen hij poseerde naast de nieuwe trainer Fernando Hierro. Minder dan twintig minuten later, na te zijn gegrild door het ontslag van Lopetegui, kondigde hij verbitterd aan: "Ik ga nu weg omdat het hier als een begrafenis voelt, terwijl we in feite morgen op het WK zullen spelen, wat een geweldige gebeurtenis is."

Het enige dat prachtig was van Spanje tijdens het toernooi, was hun 3-3 gelijkspel tegen Portugal. Het zou hun enige behoorlijke wedstrijd zijn. La Roja won slechts één wedstrijd, tegen Iran, en plaatste zich pas als groepswinnaar dankzij een gelijkmaker in blessuretijd van Iago Aspas tegen Marokko. 

In de laatste zestien, tegen gastland Rusland, gingen ze hun weg in de vergetelheid in en werden geëlimineerd na strafschoppen. Ze hadden het balbezit, maar geen gevaar voor het doel. Hierro klaagde dat ze ongeslagen waren geëlimineerd, na de loterij van de strafschoppen. Maar in ieder geval hadden de strafschoppen hen vijf duidelijke kansen op doelpunten gegeven, meer dan ze in de voorafgaande 120 minuten van vervelend tiki-taka-voetbal hadden behaald. 

Real Madrid speelde ook een rol in de vernedering, omdat ze hun gebruikelijke minachting voor iedereen behalve zichzelf hadden getoond door te weigeren te wachten tot na het toernooi om Lopetegui als nieuwe coach aan te stellen of aan te kondigen. Lopetegui zelf had zijn bazen bij de Spaanse voetbalbond (RFEF) ook meer respect moeten hebben gegeven door hen meer dan vijf minuten van tevoren op de hoogste te stellen van zijn naderende vertrek. Hij had in mei immers een contractverlenging voor twee jaar getekend. 

De ondergang van Spanje was echter voornamelijk te wijten aan de onbezonnenheid van Rubiales. Hij verdedigde zichzelf door te zeggen: "We zijn gedwongen om deze beslissing te nemen omdat het team van Spanje het team van elke Spaanse persoon is."

De implicatie was dat hij de belangen van de natie boven alle persoonlijke gevoelens van verraad had geplaatst. Als dat het geval was, had hij de voorbereidingen van het team echter niet in uiterste wanorde gegooid aan de vooravond van het WK. 

Zoals Sergio Ramos zei: "Instabiliteit zorgt nooit voor een goede metgezel." Dat was ook geen achteraf, gewoon gezond verstand. 


HET NEERZETTEN VAN MESUT ÖZIL ALS ZONDEBOK 


Mesut Ozil Germany Mexico World Cup 2018 170618

Mesut Özil die als zondebok werd neergezet na de uitschakeling van Duitsland na de groepsfase in Rusland was net zo onvermijdelijk als dat het oneerlijk was. 

De reactie begon op het moment dat hij en İlkay Gündoğan op de foto werden gezet met Turkse president Recep Tayyip Erdoğan de dag voordat Joachim Löw zijn WK-selectie bekend maakte. 

Ondanks dat hij werd uitgejouwd in de voorlaatste voorbereidingswedstrijd van Duitsland, tegen Oostenrijk, werd Özil opgenomen in de basisopstelling voor de Duitse openingswedstrijd tegen Mexico, maar hij werd op de bank achtergelaten voor de volgende ontmoeting met Zweden - de eerste keer dat hij zijn basisplek verloor voor een wedstrijd op een groot toernooi sinds hij zijn debuut maakte in 2010 in Zuid-Afrika. 

De aanvallende middenvelder van Arsenal keerde terug voor de cruciale ontmoeting met Zuid-Korea, maar ondanks dat hij de meest gevaarlijke speler van zijn land was, werd hij op grote schaal afgekraakt voor zijn prestaties in de schokkende 2-0 nederlaag. Özil creëerde echter 11 kansen in slechts 180 minuten speeltijd; slechts één minder dan de Belgische vleugelspeler Eden Hazard (12), die op het moment van schrijven nog drie wedstrijden te spelen had. 

Bovendien was het niet Özil's fout dat de opties van Duitsland voor in de spits Timo Werner en Mario Gómez waren. 

Het was niet Özil's fout dat Leroy Sané buiten de ploeg werd gehouden.

Het was niet Özil's fout dat Sami Khedira een uitgeputte kracht op het middenveld was. 

Het was niet Özil's fout dat Jérôme Boateng zo slecht was dat Duitsland beter presteerde met tien man dan met hem op het veld.

Het was niet Özil's fout dat Löw niet alleen een halffitte Manuel Neuer selecteerde, maar ook verkoos om hem te gebruiken als linksback voor de laatste minuten in het debacle tegen Zuid-Korea.

Het was niet Özil's fout dat Duitsland flopte. 

Dus voor zowel de voorzitter Duitse voetbalbond (DFB) Reinhard Grindel en de manager voor publieke relaties van het nationale team Olivier Bierhoff om te suggereren dat Özil op de een of andere manier de schuld kreeg, was volkomen onvergeeflijk. 

"De situatie is absurd", zei Özil's vader Mustafa. "Hij houdt van Duitsland en heeft toewijding getoond aan zijn land, dat hij wordt gepresenteerd als een zondebok is zo oneerlijk."

Oneerlijk, maar onvermijdelijk. 


DE BEHANDELING VAN SALAH DOOR DE EGYPTISCHE VOETBALBOND


Mohamed Salah Egypt Russia World Cup 19062018

Bestuurslid van de Egyptische voetbond Essam Abdel Fattah was woedend op een CNN-verhaal dat Mohamed Salah zou stoppen bij het nationale team.

"Dit is een grote leugen", zei hij tegen Goal. "Niets zoals dit is waar en ik vraag me af hoe CNN deze dingen meldt."

Nepnieuws of niet, het valt niet te ontkennen dat de Egyptische voetbalbond een ware puinhoop heeft gemaakt van hun relatie met hun sterspeler. Ten eerste, voordat het WK was begonnen, was er het ongepaste gekippel over beeldrechten. 

Toen kwam het rampzalige toernooi zelf, die overschaduwd werd door bewering dat Salah, die alleen gelaten had moeten worden om zich te concentreren op zijn herstel van een schouderblessure, in plaats daarvan was gebruikt als een pion in een politiek spel en publieke relaties gerund door zijn eigen voetbalbond. 

Er waren zelfs berichten dat zijn kostbare tijd in het teamhotel werd onderbroken door verzoeken om meet-and-greets te houden met bezoekende beroemdheden en hoogwaardigheidsbekleders uit Egypte. Terwijl Salah's conditie het enige probleem voor de fans van het land had moeten zijn tijdens hun eerste WK-deelname sinds 1990, werd de gemoedstoestand van de vleugelspeler in plaats daarvan veel zorgwekkender. 

Sommige supporters werden zelfs zo bezorgd door toenemende speculaties dat Salah had besloten weg te lopen van de hele rotzooi na de eliminatie van Egypte na de groepfase, ze naar zijn huis kwam om hem te smeken om door te spelen. 

De 26-jarige aanvaller van Liverpool stelde hen gerust door te zeggen: "Het is nog niet voorbij." Hij waarschuwde toen echter: "Er moet verandering komen."


BANGMAKERIJ


Russia fans

Toen Omnisport vroeg waarom zo weinig fans uit Denemarken naar het WK waren afgreisd, peinsde de voormalige doelman van de nationale ploeg Thomas Sørensen: "Misschien is er een beetje angst. Er is veel gepraat over politiek in Rusland en misschien zijn mensen een beetje bang om daar hun families meer naar toe te nemen."

Als gevolg hiervan vielen fans van verschillende grote Europese landen op door hun afwezigheid. Inderdaad, het voelde alsof er meer Belgische shirts op het veld stonden dan in de menigte toen de Rode Duivels tegen Panama speelden in het Fisht Stadium op de tweede speeldag. 

Daarentegen stroomden duizenden supporters vanuit Midden- en Zuid-Amerika massaal naar Rusland om landen zoals Argentinië, Brazilië, Mexico, Peru en Uruguay te ondersteunen. Als dit een WK voor fans was geweest, zouden er zeker geen vier Europese landen in de halve finale hebben gestaan.

Het spijtige is dat angst geen rol gespeeld hoefde te hebben op de tribunes. 

Natuurlijk, ethische bezwaren hadden ook een probleem kunnen zijn en of het WK ooit aan Vladimir Poetin's Rusland had mogen worden toegekend, blijft zeer discutabal. Wat echter buiten kijf staat, is dat het Russiche volk geweldige gastheren zijn geweest. 

De lokale bevolking was warm en gastvrij, altijd bereid om zich te wenden tot Google Translate om en een gesprek te redden dat tegen een taalbarrière was ingestort. Er zijn ook verloren of vergeten portemonnees, telefoons en creditcard geretourneerd. 

De cynici zullen zeggen dat het allemaal een act is, maar dat is gemakkelijk te zeggen op kilometers afstand. Het was geen act. Het is een gezamenlijke inspanning van het Russische volk geweest om deze unieke kans te gebruiken om de buitenwereld te laten zien wie ze werkelijk zijn. 

Ze hebben er het meeste van gemaakt en bewijzen trotste maar nederige gastheren te zijn. Er was nooit iets te vrezen.

"We zijn allemaal hetzelfde, we zijn net als jij", vertelt een Russische supporter aan Goal op de dag van de kwartfinale tegen Kroatië. "We zijn allemaal voetbalfans."


DIEGO MARADONA


Maradona fingers

Voor velen bleef Diego Maradona een humoristisch persoon dat naar het WK ging. Gevoel maakte echter snel plaats voor schaamte, dat toen plaats maakte voor medelijden. 

Bediscussieerbaar de grootste voetballer aller tijden is uitgegroeid tot de 'poster boy' voor de ergste excessen van roem. Hij is auto-crash tv; een tragisch ongeluk dat nog moet gebeuren. 

Er waren zorgen over zijn gezondheid in Rusland, lang voordat er beelden verschenen van hem die medische zorg nodig had na de dramatische en beslissende wedstrijd van Argentinië in de groepsfase tegen Nigeria. 

Sommigen vroegen zich af of hij nog in staat zou zijn om zijn geliefde Albiceleste te kunnen zien spelen in de achtste finales tegen Frankrijk. Van alles wat we weten, van alles wat we hebben gezien, is dit geen man met een gezond lichaam of verstand. 

Lees beneden verder

Zijn gedrag en zijn uitbarstingen zijn steeds grilliger geworden. De aanblik van hem die de Nigeriaanse fans de vinger gaf na de late winnende treffer van Marcos Rojo tegen the Super Eagles was een schande. 

Zijn volgende bewering dat Colombia het slachtoffer was geweest van een "grote diefstal" tegen Engeland was kluchtig. 

En er is het probleem: Maradona is een lachertje geworden, maar de echte zorg is dat dit snel in tranen zal eindigen. We kunnen alleen maar hopen dat hij de medische hulp krijgt die hij zo duidelijk nodig heeft. 

Sluiten