Geen titel in 34 jaar - Wenger's Europese carrière was een grote mislukking

De nederlaag tegen Atlético Madrid is de volgende tegenslag in een lange reeks teleurstellingen van de Arsenal-manager.

Op dinsdagavond plaatste Real Madrid zich voor het derde jaar op rij voor de finale van de Champions League. Toch stond na afloop vooral de vraag centraal of Zinédine Zidane's team de gelukkigste ploeg in de voetbalwereld is.

Toegegeven, de algemene opinie was dat Los Blancos opnieuw ontsnapt waren aan uitschakeling na twee duels waarin Bayern München de bovenliggende partij was. Slechts een paar weken geleden bereikte Real nog net de volgende ronde dankzij een discutabele penalty in blessuretijd tegen Juventus.

Je kan echter niet ontkennen dat Real Madrid altijd een manier vindt om te winnen, vooral in Europa. Wat zal Arsène Wenger graag het succes van de Madrilenen hebben ontdekt. In tegenstelling tot Real vonden de teams van de Fransman altijd wel een manier om onderuit te gaan.

Ook tegen Atlético Madrid lukte het weer. Met een kleine voorsprong op zak tegen tien spelers van de tegenstander kreeg Arsenal het voor elkaar om op eigen veld met 1-1 gelijk te spelen, nadat een aaneenschakeling van defensieve fouten Antoine Griezmann de gelegenheid bood om een cruciaal doelpunt te maken.

Daarna, op donderdagavond, leek Arsenal zich goed te herpakken nadat aanvoerder Laurent Koscielny al vroeg geblesseerd uitviel. Op slag van rust stond Héctor Bellerín echter even niet op te letten en kon Diego Costa de tweestrijd beslissen in het voordeel van Atleti.

Europese droom van Arsenal eindigt in Madrid

De uitschakeling van Arsenal betekent dat Wenger, die de club na dit seizoen verlaat, na een trainerscarrière van 34 jaar nog steeds geen Europese prijs heeft gewonnen. Een vrij dramatisch gegeven voor één van de meest gerespecteerde managers in de voetbalwereld en het brein achter The Invincibles, één van de beste teams uit de Engelse voetbalgeschiedenis.

Drie keer was Wenger er weliswaar heel dicht bij.

In 1992 stond de Franse coach aan het roer bij een jong AS Monaco, dat met spelers als Emmanuel Petit, George Weah, Lilian Thuram en Youri Djorkaeff de finale haalde van de Europacup II, ofwel de Europacup voor bekerwinnaars. In Lissabon was Werder Bremen met 2-0 te sterk.

In dienst van Arsenal bleef Wenger met lege handen achter na de finale van de UEFA Cup in 2000, toen Galatasaray de beslissende strafschoppen beter nam, en nog teleurstellender de verloren Champions League-finale van 2006 tegen Barcelona in Parijs (2-1). 

Thierry Henry Arsenal Galatasaray

The Gunners speelden bijna de hele verlenging tegen Galatasaray met een man meer, omdat Gheorge Hagi na 94 minuten van het veld was gestuurd. Maar volgens Wenger was dat slechts een onbelangrijk detail.

"Het was geen groot voordeel voor ons", claimde hij destijds. "Soms kun je met tien man beter verdedigen, omdat iedereen dan gefocust is." Ironisch genoeg betreurde Wenger het 'gebrek aan concentratie' van zijn team bij de twee beslissende goals in de Champions League-finale tegen Barça, toen Arsenal een groot deel van de finale met z'n tienen speelde.

Tot het moment dat invaller Henrik Larsson teamgenoot Samuel Eto'o bediende voor de gelijkmaker, was er voor de Engelsen vrij weinig aan de hand. Ze hadden de wedstrijd kunnen beslissen toen Thierry Henry na 70 minuten een uitstekende kans kreeg om er 2-0 van te maken.

Barcelona-speler Giovanni van Bronckhorst, die een verleden heeft in Noord-Londen, gaf na het eindsignaal zelfs aan Wenger toe dat de Catalanen de wedstrijd hadden opgegeven als Arsenal een tweede treffer had gemaakt.

Ondanks de enorme teleurstelling klonk Wenger na afloop strijdbaar. "We zullen terugkeren, uiteraard. Ik vind dat dit team dit seizoen enorm is gegroeid. We beschikken over veel jonge goede spelers. We zijn al een sterke ploeg en soms kun je sterker terugkomen als je je frustraties na zo'n wedstrijd kan verwerken. En dat zullen we doen."

Arsene Wenger Arsenal Champions League

Ze deden dat echter niet. In de twaalf jaren die volgden kwam Arsenal niet meer in de buurt van een finaleplaats in de Champions League. Alleen in het seizoen 2008/09 wisten Wenger en zijn elftal nog tot de halve finales te komen. Maar Manchester United was over twee duels met 4-1 te sterk.

Wenger heeft er nooit een geheim van gemaakt dat hij nog steeds zeer teleurgesteld is over de nederlaag in 2006 tegen Barcelona. "We waren dertien minuten verwijderd van het winnen van de allergrootste prijs. Misschien zal ik uiteindelijk met die gedachte moeten sterven. Het zal altijd pijn blijven doen." De tweede halve finale tegen United in het Emirates Stadium in 2009, toen Arsenal binnen elf minuten al twee goals om de oren kreeg, gaat echter de boeken in als de meest teleurstellende avond uit zijn carrière.

Het gebrek aan tactische variatie werd die wedstrijd pijnlijk blootgelegd door zijn grote rivaal Sir Alex Ferguson. Jarenlang was de Schot een voorstander van het 4-4-2-systeem waarmee hij United in de jaren '90 terug bracht aan de top en waarmee de club in 1999 de treble veroverde. Maar naarmate het voetbal veranderde, veranderde Ferguson ook.

Hij was zo onder de indruk van de speelstijl zonder echte spits die Luciano Spalletti bij AS Roma creëerde, dat Ferguson op Old Trafford een formatie samenstelde met een zeer vloeiende aanvalslinie van Cristiano Ronaldo, Wayne Rooney en Carlos Tevez.

Die aanvallende driemanschap leverde Manchester United in 2008 de eindzege in de Champions League op. Maar het succes was ook gebouwd op een hele solide verdedigingslinie.

Wenger is er echter al meer dan tien jaar niet meer in geslaagd om een defensie van wereldklasse samen te stellen, waardoor Arsenal keer op keer faalde in de Premier League, laat staan op Europees niveau. Veel kenners beweren dan ook dat Wenger's vroege successen in Engeland nooit waren ontstaan als hij de briljante verdediging van George Graham niet had geërfd, bestaande uit Lee Dixon, Nigel Winterburn, Martin Keown, Tony Adams, Steve Bould en doelman David Seaman.

Het is geen toeval dat in de twee jaar voordat Wenger op Highbury arriveerde, Graham's team ten koste van het sterke Parma de Europacup II won en een jaar later die prestatie bijna evenaarde, totdat Nayim namens Real Zaragoza in de slotfase van grote afstand een wonderbaarlijke goal maakte in 1995.

Arsène Wenger heeft onmiskenbaar een revolutie in het Engelse voetbal teweeggebracht als het gaat om tactieken, diëten en voorbereiding. Maar nadat de andere Premier League-teams die kennis ook hadden, heeft Wenger opzichtig gefaald om enige variatie aan het spel van Arsenal toe te voegen. En dat is waarom de club al sinds 2004 geen landskampioen meer is geworden.

Het is ook de reden waarom de jaarlijkse eliminaties in de achtste finales van de Champions League (zes keer op rij tot 2016/17, waarna Arsenal zich niet plaatste voor het hoofdtoernooi) net zo pijnlijk voorspelbaar zijn geworden als de tactiek. The Gunners waren in de praktijk nog eenvoudiger te verslaan dan vooraf werd gedacht.

GFX Arsène Wenger, Arsenal

Wenger heeft zijn gebrek aan Europees zilverwerk bij Arsenal wel eens als volgt verdedigd: "Het is niet zo dat Arsenal de Europacup 1 al vijf keer had gewonnen voordat ik arriveerde. Ze hebben 'm nog nooit gewonnen. Dat moet je niet vergeten. Ook als ik vertrek, zal Arsenal niet iedere wedstrijd winnen."

Dat is zeker waar, maar wellicht heeft de club ook een betere kans om in Europa prijzen te winnen nu Wenger binnenkort weggaat.

Natuurlijk moet er wel bij worden vermeld dat de Fransman niet altijd met dezelfde middelen heeft kunnen werken als United, Bayern München, Real Madrid of Barcelona.

Maar voor zijn tegenstander van donderdagavond, Diego Simeone, geldt dat ook. Terwijl de Argentijn, die in 2011 coach werd van Atlético Madrid, zijn elftal al twee keer naar de Champions League-finale heeft geleid en op 16 mei voor de tweede keer de Europa League kan winnen.

Kortom, Simeone heeft in zeven seizoenen meer bereikt in Europa dan Wenger in 34 jaar. Wat dat betreft is het helaas onmogelijk om Wenger's Europese carrière als iets anders dan een mislukking te zien.

Volgende artikel:
Eagles winnen topduel, Sparta bovenaan in periodestrijd ondanks remise
Volgende artikel:
Keuken Kampioen Divisie verruilt Stier voor Kampioensschild
Volgende artikel:
Update: Zaakwaarnemer Bernat gaat in tegenaanval: "Hoeness wilde zijn contract verlengen"
Volgende artikel:
"Ik zou er geen geld op zetten dat wij niet degraderen"
Volgende artikel:
Janssen droomt van hoofdtrainerschap bij Vitesse
Sluiten