thumbnail Hallo,

Tatoeages, brede borst, sikje, kin omhoog. Met Nigel de Jong valt niet te spotten. Dat wil hij uitstralen en dat straalt hij uit. Zo maakt hij indruk op de tegenstander.

“Van nature heb ik al die Amsterdamse bluf”, vertelt De Jong aan Goal. “Als ik het veld betreed, sta ik al 1-0 voor. Ik ben niet de enige. Wesley Sneijder heeft altijd een grote muil gehad en Robin van Persie idem dito met zijn Rotterdamse bluf. Het is niet zo dat ik daar bewust mee bezig ben. Zo ben ik. Het moet uit jezelf komen.”

De Jong is naar eigen zeggen niet bezig met het imago van stoere bink. Hij heeft weliswaar zijn tatoeages en best een grote mond, maar aan de andere kant: van schreeuwen in de catacomben moet De Jong niets hebben. Hij maakt liever op een andere manier indruk, op zijn manier. “Ik ben altijd rustig. Ik word misselijk als ik zie dat spelers zo schreeuwen van: Kom op! Daar houd ik niet van. Kalmte voor de storm is veel beter. Tegenstanders moeten aan je houding zien dat ze geen gemakkelijke middag krijgen. De grote generaals als Roy Keane, Claude Makélélé, Patrick Vieira, Fernando Redondo hadden dat ook. Spelers die in de tunnel strak voor zich uitkijken, vind ik veel imposanter dan iemand die aan het schreeuwen is.”

“Niet het talent van Messi en Ronaldo”
Tien jaar geleden maakte De Jong op negentienjarige leeftijd zijn debuut voor het Nederlands Elftal. Die bluffer was hij toen al, maar een andere speler was hij ook. Hij had nog geen vaste positie, stond verdediger, rechtsback, middenvelder. Vooral was hij wat speelser. “Dat kan nu niet meer”, zegt De Jong. “Bij Ajax is het normaal om frivool te zijn. Door andere competities, andere ervaringen, weet je dat dat speelse je niet verder brengt. Zeker als je niet dat door god gegeven talent bezit, zoals Lionel Messi of Cristiano Ronaldo. Dan moet je jezelf anders kunnen presenteren als voetballer. Dat heb ik toen gedaan.”

Inmiddels is Nigel de Jong zelf een behoorlijke generaal. De Jong ontwikkelde zich bij Hamburger SV, Manchester City, AC Milan en het Nederlands Elftal tot de niets ontziende middenvelder die hij nu is. Zijn credo: eten of gegeten worden. Soms ging hij over de schreef en kwam er kritiek op zijn spel. Denk aan de karatetrap die hij uitdeelde aan Xabi Alonso in de WK-finale vier jaar geleden. De Jong reageerde nooit. “Iedereen mag zeggen of schrijven wat hij denkt. Ik zwijg liever. Er is altijd kritiek, maar Nigel de Jong staat wel vier eindtoernooien in de basis.”

"Er is altijd kritiek, maar Nigel de Jong staat wel vier eindtoernooien in de basis"
-Nigel de Jong

Vrije trappen opeisen
Ook bij Louis van Gaal heeft Nigel de Jong zo vlak voor het WK weer een basisplaats, hoewel dat vertrouwen na het herstel van zijn achillespeesblessure wel enige tijd op zich liet wachten. “Geduld is een schone zaak. Ik heb altijd het vertrouwen gehad dat ik weer bij Oranje zou komen. Ik ben nu sterker dan voor mijn blessure, fysiek en mentaal. Zes maanden niet voetballen vergt veel. Daar word je sterker van. Ik ben pas 29 en ontwikkel me nog steeds. Dat moet ook wel. Je moet altijd de drang en de honger hebben om beter te worden. Die heb ik nog steeds. Persoonlijk heb ik ook een sterk seizoen gedraaid.”

In de laatste fase van de Italiaanse competitie begon De Jong zelfs te scoren. Na zijn winnende kopbal tegen Internazionale (1-0) scoorde hij op de laatste speeldag tegen Sassuolo (2-1) uit een vrije trap. “Ik neem al een tijdje vrije trappen op trainingen, maar in wedstrijden heb ik altijd mensen voor mijn neus die de voorkeur krijgen. Deze mocht ik nemen omdat onze vaste nemer, Mario Balotelli, afwezig was. Hij ging er gelukkig in, dus dat geeft me een streepje voor in het komend seizoen. Soms moet je een vrije trap gewoon opeisen. Een beetje bluffen. Dat wordt bij Oranje wel lastig met de jongens die allemaal voorin staan. Die kunnen allemaal een vrije trap nemen. Misschien sta ik vierde in de rij, maar ik zal niet heel snel een vrije trap  nemen op het WK.”

Laatste stap
“Ik zit in een van de sterkste fases van mijn leven”, gaat De Jong verder. “Zeker als voetballer en ook als persoon. Ik heb een soort van kalmte gevonden in mezelf.”

Het contract van De Jong bij Milan loopt nog een jaar door, maar het is niet zeker dat de 29-jarige Amsterdammer ook volgend seizoen voor de rossoneri speelt. De onzekere situatie bij Milan spreekt wat dat betreft niet in het voordeel van de club. Zo weet De Jong nog steeds niet of Clarence Seedorf zijn trainer blijft. Hij hoopt van wel. “Ik ben tevreden bij Milan, maar het belangrijkste is dat er duidelijkheid komt. Ik wil weten waar ik aan toe ben. AC Milan moet uitstralen waar de club staat.”

De Jong sluit een transfer niet uit. “Ik moet misschien mijn laatste stap zetten, voor de toekomst. Dat zou de laatste grote stap in mijn loopbaan kunnen zijn. Of die stap is dat ik blijf bij Milan. Een van de twee. Gelukkig hebben we nog een WK. Je moet altijd afwachten wie er gaat komen. Laat ik eerst maar voor die 75 interlands gaan op het WK. Ik sta nu op zeventig, dus nog vijf erbij en we zitten in de kwartfinales (Wales even niet meegerekend). Daar gaan we voor.”

Gerelateerd