Real Madrid, Pazartesi akşamı yaptığı resmi açıklamayla Xabi Alonso ile yolların karşılıklı anlaşma sonucu ayrıldığını duyurdu. Ancak İspanyol basınında yer alan detaylar, bu kararın sanıldığı kadar yumuşak bir süreçte alınmadığını ortaya koydu. Kulüp kaynaklarına göre ayrılığa giden zincir, sezonun kırılma anlarıyla şekillendi.
Alonso’nun geleceği ilk kez Aralık ayı başında sorgulanmaya başladı. Evinde Celta Vigo karşısında alınan puan kaybı ve ardından Manchester City karşısında yaşanan ağır yenilgi, yönetimde alarm zillerini çaldı. Bu süreçte Alonso’ya, görevini sürdürebilmesi için maçları kazanması ve İspanya Süper Kupası’na kadar belirgin bir toparlanma göstermesi gerektiği iletildi.
Los Blancos beş maçlık bir galibiyet serisi yakalasa da, Pazar günü Süper Kupa finalinde Barcelona’ya 3-2 mağlup olunması her şeyi değiştirdi.
Ayrılığın “karşılıklı” olarak duyurulmasına rağmen, Cadena Cope’un haberine göre Alonso, Pazartesi gününe istifa düşüncesiyle başlamadı. MD ve Marca’ya göre kulüp başkanı Florentino Perez, Süper Kupa finalindeki performanstan son derece memnun değildi.
Pazartesi günü Valdebebas tesislerinde yapılan toplantıda yönetim, oyunun gidişatıyla ilgili endişelerini Alonso’ya iletti. İspanyol teknik adam ise sezon boyunca sürekli sahada olmanın getirdiği fiziksel ve zihinsel yorgunluğu dile getirdi. Görüşmede, ayrılığın olası bir seçenek olarak masaya konduğu ve yapılan genel değerlendirme sonrası bu yolun tercih edildiği belirtildi.
Alonso’nun planlarındaki kırılma
Alonso dönemi aslında oldukça parlak başlamıştı. Real Madrid, ilk 15 maçta 13 galibiyet aldı; Kulüpler Dünya Kupası hariç tutulduğunda sezonun ilk 14 maçında yalnızca Atletico Madrid’e yenildi. Bernabeu’daki Clasico galibiyeti de bu dönemin en önemli anlarından biri oldu. Yüksek pres ve savunma disiplini, takımın temel kimliğini oluşturuyordu.
Ancak zamanla oyun tercihleri değişti. Alonso’nun bazı yıldızlarla yaşadığı fikir ayrılıkları sonrası daha açık ve kontratak ağırlıklı bir stile geçilmesi, dengeyi bozdu. Performans düşüşü ve istikrarsız sonuçlar, yönetimin projeye dair inancını zayıflattı ve süreç sonunda ayrılık kaçınılmaz hale geldi.