YORUM | Onur Özgen @ozgenonur
Beşiktaş’ın 32. haftaları beş yıldır büyük bir duygu yoğunluğunda geçiyor. Siyah-beyazlılar, her yıl bu zamanlarda ya şampiyonluk maçına çıkıyor ya da şampiyonluktan kopulduğu maçın ertesine...
İki hafta önce hiç hesapta olmadan bir anda beliren şampiyonluk umutlarının, yine hiç hesapta olmayıp taçtan yenen iki golle bitmesinin ardından, tıpkı geçen sezon olduğu gibi yine aynı atmosferde çıkıldı sahaya: Biraz arabesk, oldukça protest.
Beşiktaş ise alıştığımız gibiydi. Her ne kadar umutları elinden alınmış olsa da yine bir an önce rakip kaleye gitmek istiyordu. Bu şekilde pozisyonlara girdi. Bu şekilde golleri kaçırdı. İki golü de bu şekilde buldu. Bu alışkanlığının dışına çıktığı anlarda ise kenardan uyarıldı. 40. dakikada savunma arkasına koşu yapan Burak Yılmaz’a dikine bir pas bekliyordu Şenol Güneş. Ama Adem Ljajic, Ricardo Quaresma’ya doğru bir yan pası tercih edince kızdı. Ljajic eliyle tempoyu biraz düşürmek istediğini belirten bir hareket yapsa da hocasının talebi tam tersiydi.
Depo PhotosGüneş’in Beşiktaş’ı dört sezonda sürekli değişti. Haliyle oyun da sürekli bir başkalaşım geçirdi. 2016’nın şaşalı pas oyununun devamı gelemedi. Sonraki iki sezonda daha melez oyunlar izledik. Bu sezon ise özellikle dört gol yenilen Genk maçının ardından çok daha direkt bir oyuna geçildi. Güneş’in kariyeri boyunca favori oyunu olan bu oyun, favori golcüsü Burak Yılmaz’ın da katılışıyla kendi zirvesini gördü. Bu anlamda sezonun ikinci yarısı, belki de Güneş’in Beşiktaş kariyerinde en fazla haz aldığı bölüm olabilir.
“Yıldızlar yok olup gider, güneş sistemine bir şey olmasın” diyordu Güneş. Ama artık güneş sistemi de dağılıyor. Ondan sonrası için en akla yatkın çözüm, direkt oyuna yatkın başka bir antrenörle devam etmek olabilir.
Beşiktaş taraftarının maç sonunda tribünlere çağırarak karar alıcılara işaret ettiği Sergen Yalçın ise Alanyaspor'da gösterdikleriyle bu anlamda da tercih edilebilir duruyor.
