Ediz Bahtiyaroglu

Onu durdurabilecek tek şey ölümdü: Ediz Bahtiyaroğlu


Süleyman Tetik @salomontetik

Ne olduysa 6 yıl önce bugün oldu. Önce bir dedikodudan ibaret olduğu düşünüldü. Sosyal medyada çıkan saçma sapan haberlerden biridir diye umut etti herkes.

Ancak zaman geçtikçe iş ciddiye biniyordu. Çok geçmedi. Daha 9 ay önce transfer olduğu Eskişehirspor, duyurdu kötü haberi. Ediz Bahtiyaroğlu, 26 yaşında yumdu gözlerini hayata, bir daha hiç açmama pahasına...

Bir sonbahar günü, kışa döndü aniden. 26 yaşında bir gencin ayrılığı kolay gelmedi kimseye. Hele ki onu büyüten, daha küçücükken futbol oynayabilsin diye taksitle krampon alan annesine...

Kolay değildi Ediz'in ayrılığı; küçük yaşta Bosna'dan Türkiye'ye gelip zorluk içinde onu o günlere getiren babasına...

Ediz'in ayrılığı kadar, geçtiği yollar da kolay olmadı. Hayallerine varabilmek için daha 10 yaşındayken, günde 10 kilometre yürüyerek Bursaspor'un tesislerine gidiyor, aynı yolu geri dönüyordu. 16 yaşında kapısından girdiği Ankaraspor'da, geceleri yorganın altına girip ''Anneciğim, babacığım'' diye ağlıyordu. Gencecik yaşta ailesinden uzak yaşarken, tek düşündüğü şey yine ailesiydi. Annesi, ''İstersen geri dön'' derken o, ''Sizin için kalıyorum, sizi rahat yaşatmam lazım'' diye cevap veriyordu. Kendi küçük, yüreği çok büyüktü...

Ediz Bahtiyaroğlu

Yalnızca karakteriyle değil, çalışkanlığıyla da biliniyordu Ediz. Ankaraspor'dayken antrenmanlarda Aykut Kocaman ona bağırdığında, tir tir titriyordu 1.90'lık koca adam. Tarih öğretmeni, ''Bu çocuğun kafası çalışmıyor'' diyordu ama yanılıyordu. Çünkü onun aklı fikri futboldaydı. Hem futbolu hem ailesini düşünüyordu.

Takım arkadaşları da çok seviyordu onu. Türk futbolunun unutulmazlarından biri haline gelen Hürriyet Gücer, evladı yerine koyuyordu Ediz'i.

''Bir kızım bir de oğlum vardı, oğlumu kaybettim. Mekanın cennet olsun sol yanım. Ben sensiz ne yaparım, yalvarırım söyle..."

Ediz ilk günden son güne kadar kendinden emin, koşarak gidiyordu hayallerine. Futbolcu olmuş, basamakları bir bir atlamıştı. Zorluklara, yokluklara, yalnızlıklara göğüs gerdiği yolda onu durdurabilecek belki de tek şey ölümdü. Öyle de oldu...

Daha 26'sındaydı. Gençliğinin en güzel yıllarındaydı. Ediz Bahtiyaroğlu, 6 yıl önce bugün hayata gözlerini kapattı. Babasının söylediği gibi, onu transferin son gününde cennete gönderdik. Tıpkı yıllar önce yine Eskişehirspor'dan sonsuzluğa giden Sinan Alaağaç gibi...

Saygıyla...

Ediz Bahtiyaroglu
Reklam

BU HİKAYE HOŞUNUZA GİTTİ Mİ?

Google’da GOAL.com’u tercih edilen kaynaklar arasına ekleyin ve haberlerimizin daha fazlasını okuyun

GOAL'ı Google'da takip edin