Arjantin kalecisi Emiliano Martínez, 2026 Dünya Kupası finalinde İspanya ile karşılaşmadan önce, “Tango Dansçıları”nın son yıllarda elde ettiği başarılardan gurur duyduğunu vurguladı ve takımın başardıklarının büyüklüğünü düşündüğünde bazen gözyaşlarına boğulduğunu belirtti.
Martínez, final maçı öncesindeki basın toplantısında şunları söyledi: “Öncelikle kazanmalıyız, tüm dikkatim bu konuda. Başka hiçbir şeyi düşünmüyorum. Başardıklarımız, tüm takımın gelişiminin bir meyvesidir. Yıllardır kelimelerle tarif edilmesi zor bir şey inşa ediyoruz. Bazen başardıklarımızı düşünürken ağlıyorum. Şimdi bu anın tadını çıkarmalıyız, çünkü profesyonel bir futbolcu ulaştığı noktanın değerini her zaman fark etmez. Bunun tadını çıkarmalıyız, çünkü bu an ömür boyu unutulmaz kalacak."
Dünya Kupası’nda yeni bir final maçı oynayacak olmalarıyla ilgili ise şunları söyledi: “Açıkçası kendimi çok sakin hissediyorum. Eleme maçlarında beni izlemiş olsaydınız… Birçok kişi iyi bir kalecinin sadece topları kurtaran kişi olduğunu düşünür, ancak bundan daha fazlası var; örneğin ortalardan gelen toplarla başa çıkmak ve topu geriye gönderirken sakin kalmak gibi. Bu yönlerim, takım arkadaşlarıma ‘Debo sakin’ diye güven veriyor. Benim görevim, onlara arka planda güvenlik sağlamak; onlar harika oyuncular ve bu sayede sadece atağa odaklanabiliyorlar. Bana ihtiyaç duyduklarında onlara yardım etmeye çalışıyorum, bu benim işim. Şükürler olsun ki, bu Dünya Kupası’nda her maçta üç gol atıyoruz.”
Fiziksel durumu hakkında ise şunları söyledi: “Hâlâ her gün elimde ağrı hissediyorum. Ameliyat olmaktan kaçındım çünkü ağrının çok şiddetli olacağını biliyordum. Danıştığım tüm doktorlar bana ameliyat olmam gerektiğini, aksi takdirde oynayamayacağımı söylediler. Grup aşaması boyunca takımla antrenman yapamadım ve bu beni çok etkiledi çünkü antrenmanları çok seviyorum. Ancak Mısır maçından bu yana normal şekilde antrenmanlara döndüm ve şimdi kendimi çok daha iyi hissediyorum.”
Çocuklar için bir rol model olmasıyla ilgili olarak şunları söyledi: "Bu kadar çok çocuğun kaleci olmak istemesini görmek harika. Ancak ebeveynlere her zaman şunu söylüyorum: Çocuklarınızın kaleci olmaktansa forvet olmasını tercih ederim, çünkü bu pozisyon çok zor. Onlara çalışıp gayret göstermelerini tavsiye ediyorum ve umarım beni fedakarlık ve zorlukların üstesinden gelme konusunda bir örnek olarak görürler."
Ayrıca Arjantin milli takımının taraftarı olsaydı nasıl hissederdiğini de şöyle anlattı: “Kaledeyken ağladığım gibi ağlardım. Küçükken ağlardım; Jens Lehmann’ın ikinci penaltıyı kurtardığı anı hatırlıyorum, evimde ağlamıştım. Her zaman Arjantin milli takımının hayranıydım. İngiltere’ye taşındığımda, hedefim her zaman Arjantin’in kalecisi olmaktı. Genç milli takımlarda oynadım ve A milli takıma geldiğimde bu benim için yeni bir şey değildi.”
Bu neslin mirası hakkındaki konuşmasını şöyle tamamladı: “İnsanların bizi nasıl hatırlayacağını bilmiyorum, ama kendimizi nasıl tanımlayacağımızı biliyoruz. Biz Arjantinliyiz, sahada konuşuruz, saha dışında değil. Milli takımdaki tüm oyuncular mütevazı ailelerden geliyor; anne ve babaları çok çalışan ailelerden. Takım içinde büyük bir dayanışma var ve her yıl daha da büyüdük. İnsanların bizi herhangi bir Arjantinliyi hatırladığı gibi hatırlamasını istiyorum; çünkü biz çalışkanız ve ne kadar zorlukla karşılaşırsak karşılaşalım, ilerlemeye devam ediyoruz.”