Thomas Frank - bitti! Tottenham, teknik direktörün kovulmasına rağmen küme düşme tehlikesiyle karşı karşıya ve kulüp genelinde daha fazla değişiklik yapılması gerekiyor.

Öncelikle gerçekler ve soğuk, sert rakamlarla başlayalım. 2010 yılından bu yana, Arsenal, Chelsea, Liverpool, Manchester City, Manchester United veya Tottenham gibi "büyük altı" takımın hiçbir menajeri, 10 maç veya daha fazla maçta görev almış ve Frank'ten daha kötü bir galibiyet yüzdesi veya maç başına puan ortalaması kaydetmemiştir.

26 maçta 1,12 PPG (maç başına puan) ile 38 maçlık bir sezonda 42'ye denk gelen Frank'in ortalaması, Manchester United'daki Ruben Amorim'in (1,23), Liverpool'daki Roy Hodgson'ın (1,25) ve Chelsea'deki Graham Potter'ın (1,27) ortalamalarından daha kötü. Nuno Espirito Santo bile Spurs'ta oynadığı 10 Premier League maçında 1,5 gibi nispeten iyi bir ortalamaya sahip.

Frank atandığında, CEO Vinai Venkatesham ve o zamanki başkan Daniel Levy, Danimarkalı teknik adamın Ange Postecoglou'nun yerine geçecek diğer adaylara göre yüksek puan aldığını iddia etti. Venkatesham, "Gerçekten çok kapsamlı bir süreci hızlı bir şekilde yürüttük. Tottenham Hotspur'da başarılı bir menajer olmak için önemli olduğunu düşündüğümüz 10 özelliği belirledik. Johan [Lange, sportif direktör] liderliğindeki teknik ekibimizle 30'dan fazla adayı ayrıntılı bir şekilde analiz ettik.

"Bir kısa liste oluşturduk, bu liste üzerinde çok zaman harcadık ve Thomas kesinlikle bir numaralı adaydı. Onun kulübe katılması beni çok heyecanlandırdı. Daniel'in onun özellikleri hakkında söylediği her şeye katılıyorum. Şahsen, beni en çok heyecanlandıran şeylerden biri, onun genç oyuncuları geliştirme konusunda olağanüstü bir yeteneği olması. Bizim kadromuzla neler yapabileceğini görmek için sabırsızlanıyorum."

Kabul edelim ki, Frank'in Brentford'dan gelmesi, o zamanlar heyecan verici olmasa da mantıklı bir atama olarak görülüyordu. Ancak bu atama zamanla çok kötü bir hal aldı ve Salı günü Newcastle'a evinde yenilene kadar, kulüp artık geçerliliğini yitirmiş olan geçen yazın duygularına tutunmaya devam ediyor gibi görünüyordu.

Brentford'daki Frank, şimdi size paradoksal, çelişkili bir şekilde bakan bir üne sahipti. Bees taraftarları arasında son derece popülerdi ve oyuncularıyla olduğu kadar taraftarlarla da kişisel bir bağ kurmaya çalışıyordu, ancak yine de kendisi ve kulübün kararlarını verirken verileri nasıl kullandıklarıyla daha çok tanınıyordu. Genel olarak Frank, asla çok yüksek ve asla çok düşük olmayan bir politika savunuyordu ve bu politikayı, kendisi ve takımının belirli bir sonucun duygusunu en fazla 24 saat boyunca hissetmesi gerektiği inancıyla en iyi şekilde uyguluyordu.

Son yıllarda, diğer altı büyük takım Frank'e hayranlıkla bakarken, Chelsea ve Manchester United onu mülakata bile aldı. Er ya da geç, Frank'in daha parlak bir spot ışığı altında bir kulüpte nasıl yükseldiğini görecektik. Aslında ilk sınavında, Temmuz ayında dolu bir medya odasında düzenlenen açılış basın toplantısında çöktü.

"Burada ilk günümde personele söylediğim gibi, size bir şey söz veriyorum, bir şey yüzde 100 kesin - futbol maçlarını kaybedeceğiz," diyen Frank, beklentileri yatıştırmaya çalıştı. "Hiçbir futbol maçını kaybetmeyen bir takım görmedim. Arsenal var, ama ondan bahsedemeyiz... Yani orada ilk acemi hatamı yaptım! Bir de Preston var [1889'da], ve bu iki takım dışında başka yok."

Frank'in Postecoglou ve Mauricio Pochettino gibi kendinden önceki hayalperestlerin aksine bir tavırla gelmesi yetmedi, bir de rakipleri Arsenal'i överek kendi itirafıyla "acemi hatası" yaptı. Bu, sezon boyunca sıkça tekrarlanan bir tema haline geldi ve hatta Gunners taraftarlarının da ilgisini çekti. Taraftarlar artık Frank'in Arsenal'in çeşitli resmi üyelik seviyelerinden biri olan "gümüş üye" olduğunu söylüyor. Frank, uzun süredir Mikel Arteta'nın hayranıdır. İronik bir şekilde, Arteta birçok elit kulübü, tüm menajerlerin "süreçlerini" başlatmak için bir veya iki sezon hak ettiklerine inandırmıştır. "Kupa skandalı"nın ayrıntılarına girmeye bile gerek yok.

Frank, Brentford'da herkesin onayını almıştı ve kulübün sürekli olarak iyi bir basınla karşılanması, Spurs'un patronu olarak yaptığı gibi kendini neredeyse hiç zor durumda bırakmayacağı anlamına geliyordu. Arsenal'de onlara karşı hat-trick yapmadan önce, yaz transfer döneminde başarısız olan transferleri hakkında "Eberechi Eze kim?" demek, Manchester City'ye transfer olan Antoine Semenyo'yu transfer edememelerini bir hırs göstergesi olarak sunmaya çalışmak ya da en son yaptığı, Spurs'un 2-0 gerideyken oynadığı gibi oynarsa daha fazla maç kazanacağı şeklindeki açıklaması, Frank'in bir PR kabusu olduğunu gösteriyordu.

Spurs taraftarlarının Frank'e olan hoşnutsuzluğu, Kasım ayında Arsenal ve Londra'daki rakibi Chelsea'ye kolayca yenildiklerinden beri hızla arttı. Deplasman maçlarında oyuncular alkışlanırken, o düzenli olarak yuhalandı. Frank, Fulham'a karşı bir başka yenilgide kaleci Guglielmo Vicario'yu yuhalayanların "gerçek Tottenham taraftarları" olmadığını söylediğinde, onun geri dönüşünü hayal etmek zordu. Spurs taraftarları için, takımlarını izlemek için futbol dünyasının en pahalı biletlerini ödemek zorunda olmaları zaten yeterince kötü.

Geçen ay, zor günler geçiren West Ham'a evlerinde yenildikleri maç sırasında ve sonrasında, Tottenham taraftarları Danimarkalı teknik adama "yarın sabah kovulacaksın" diye tezahürat yaptılar. Bu sahne, Frank'in kaderini belirleyen Newcastle yenilgisinden sonra da tekrarlandı. Hiçbir Spurs teknik direktörü onun kadar sevilmedi; Arsenal'in efsane teknik direktörü George Graham bile en azından Lig Kupası'nı kazanmıştı.

Frank'in Tottenham'a uygunluğu ile ilgili temel taktiksel sorular, onun tercih ettiği oyun tarzıyla ilgiliydi. Brentford, Championship'teyken gerçekten de hücum ağırlıklı ve stil sahibi bir oyun sergiliyordu, ancak bu beş yıldan fazla bir süre önceydi ve bu taktiklerin daha yüksek seviyede işe yarayacağı kesin değildi. Bu da, Frank'in 2021'de terfi ettikten sonra daha konservatif bir yaklaşıma yönelmesinin nedenlerinden biri olabilir.

Brentford, geçiş ve kontra ataklarda her zaman en iyi performansını sergiledi, bu yüzden Premier League'in elit takımlarını sık sık mağlup etmeyi başardı. Ancak Tottenham, rakip veya oyun planı ne olursa olsun, Frank yönetiminde hiçbir zaman tutarlı bir hücum tehdidi oluşturmadı.

Frank'in bu konuda tek kurtarıcı yanı, Brentford'un oyuncuların gelişmesine ve başarılı olmasına olanak tanıyan bir ortamda çalışan mükemmel bir transfer ekibi olmasıydı. Tottenham ise, Harry Kane ve Son Heung-min olmadan hücumunu yeniden inşa etmeye çalışırken, amansız bir baskı altında ve tam bir fiyasko yaşıyor. Sorunun bir kısmı koçluk, bir kısmı da kadro. Dejan Kulusevski ve James Maddison'ın uzun süreli sakatlıkları da, adil olmak gerekirse, Frank'i tüm sezon boyunca takımın en iyi iki oyun kurucusu ve yaratıcısından mahrum bıraktı.

Ancak sorunlar ön saflardan öteye geçiyor. Spurs, Postecoglou'nun yüksek savunma hattından kurtulmasına rağmen hala kolay bir rakip. Sezona formda giren tüm orta saha oyuncuları box-to-box tipinde olduğu için maçları kontrol edemiyorlar. Oyuncular, 12 ay önce aldıkları riskleri almak istemiyor gibi görünüyor. Brentford, sahada ilerledikçe geniş alanlardan içe doğru saldırmak için net bir taktik izlerken, Tottenham oyuncuları genellikle her an kafaları karışık görünüyor ve davranıyorlar.

Cristian Romero, geçen hafta Tottenham yönetiminin nispeten sakin geçen Ocak transfer dönemi nedeniyle yaptığı sert eleştiriyle manşetlere çıktı. Manchester City ile 2-2 berabere kaldıkları maçın ilk yarısında rahatsızlığı nedeniyle oyundan çıkan Arjantinli oyuncu, Instagram'da şöyle yazdı: "Dün tüm takım arkadaşlarım büyük çaba gösterdi, inanılmazlardı.

"Kendimi iyi hissetmesem de onlara yardım etmek istedim, özellikle de sadece 11 oyuncumuz varken - inanılmaz ama gerçek ve utanç verici. Bu durumu tersine çevirmek için elimizden geleni yapmaya, sorumluluk almaya, sıkı çalışmaya ve bir arada kalmaya devam edeceğiz. Geriye kalan tek şey, hepinizin orada olduğunuz ve bizi, taraftarları, @spursofficial'ı her zaman desteklediğiniz için teşekkür etmek."

Bu, Romero'nun birkaç hafta içinde ikinci kez Spurs yönetimini hedef aldığı görünüyordu. Bournemouth'ta 3-2 yenildikten sonra Romero sosyal medyada şöyle dedi: "Böyle zamanlarda, konuşmak için ortaya çıkanlar başkaları olmalı, ama onlar çıkmıyor - birkaç yıldır olduğu gibi. Sadece işler iyi gittiğinde ortaya çıkıp birkaç yalan söylüyorlar." Bu gönderi daha sonra "birkaç yalan söylemek" kısmı çıkarılmak üzere düzenlendi.

Frank, bu ihlaller konusunda Romero'yu kamuoyu önünde sürekli savundu ve kaptanının disiplinsizliğini kamuoyu önünde kınamayı reddetmesinin sonuçları kaçınılmazdı. Bazıları, Arjantinli oyuncunun Cumartesi günü Manchester United'a 2-0 yenildikleri maçta gördüğü kırmızı kartın sert olduğunu, bu sezon Premier League hakemlerinin kararlarıyla tutarsız olduğunu ve savunma oyuncusunun itibarına dayandığını düşünüyor, ancak yine de bu faul, oyundan atılmayı gerektiren bir fauldu. Tottenham, Newcastle maçında kaptanından yoksun kaldı ve önümüzdeki üç maçta da kaptanından yoksun olacak.

Taraftarlar, Romero'nun yönetim kuruluna yönelik eleştirilerine hemen destek verdiler. Sonuçta, Spurs'un büyük bir hesap verebilirlik sorunu var ve böyle bir konumda olan birinin düşüncelerini bu şekilde dile getirmesi ferahlatıcı. Bununla birlikte, Romero'nun sezon boyunca gösterdiği kötü performans, attığı altı golle maskelendi ve yine bir anlık öfkeyle takımını hayal kırıklığına uğrattı. Son birkaç sezon boyunca, kalitesinin faydaları neredeyse hiç görülmedi.

O kaptanlık yapabilecek bir oyuncu değil ve kulüp önümüzdeki yaz onun için yeterince iyi bir teklif alırsa, onu satmayı düşünmelidir. Romero, yeteneğine rağmen bu kadar zahmete değmez ve üst kademedekilere son bir darbe vurarak şehit olarak ayrılabilir.

Venkatesham, Tottenham'ın en nefret edilen rakibi Arsenal'de 14 yıl geçirdi ve Nisan 2025'te Spurs'un yeni CEO'su olarak duyurulduğunda, bir futbol kulübünün yönetim kuruluna böyle bir atama yapılması nedeniyle olabilecek en büyük şok yaşandı. Henüz bir yıl bile geçmeden, birçok Spurs taraftarı Venkatesham'ın başarısız olduğunu ve Emirates Stadyumu'ndaki geçmişi nedeniyle ilk etapta göreve getirilmemesi gerektiğini düşündü.

Kötü şöhretli Levy, Tottenham başkanlığı görevinde geçirdiği 24 yılın son döneminde eleştirilerin odağı haline geldi. Her şeyi denetledi, hatta belki de yetkisi olmayan departmanlara bile karıştığı oldu, ancak bunun getirdiği tüm sorumluluğu ve eleştirileri kabul etti ve üstlendi. "Daniel Levy, kulübümüzden defol" sloganı, 2023'ten 2025 Eylül'ünde görevinden ayrılana kadar sık sık atılan bir slogan oldu ve Venkatesham'ın da benzer bir tepkiyle karşılaşması çok uzun sürmeyecektir.

Bu arada, Kasım 2023'te atanan sportif direktör Lange, transfer piyasasındaki en iyi ihtimalle yetersiz olan performansıyla taraftarların sevgisini kazanmayı pek başaramadı. İşte onun gözetiminde transfer edilen kıdemli oyuncuların tam listesi: Timo Werner, Radu Dragusin, Lucas Bergvall, Archie Gray, Dominic Solanke, Wilson Odobert, Yang Min-Hyeok, Antonin Kinsky, Kevin Danso, Mathys Tel, Kota Takai, Mohammed Kudus, Joao Palhinha, Mason Melia, Xavi Simons, Randal Kolo Muani, Conor Gallagher ve Souza.

Lange'nin görevi, Tottenham'ın genç yetenekler için en önemli destinasyon olmasını sağlamaktı, ancak o sık sık birinci takımın ihtiyaçlarını ihmal etti. Ayrıca, Frank'ın kadrosunun yarısı orta ve uzun vadeli sakatlıklar nedeniyle sahalardan uzak kalmış ve sonuçlar düşüş eğiliminde olmasına rağmen, Ocak ayında panik transferleri yapmak istemediğini iddia ettiği için son zamanlarda eleştiri yağmuruna tutuldu.

Lange, transfer dönemi kapandıktan sonra kulüp kanallarına verdiği demeçte, "Bir kulüp olarak disiplinli kalmak ve şu anda veya gelecekte takıma yardımcı olacak oyuncuları transfer etmek için elimizden gelenin en iyisini yapmak önemlidir" dedi. "Stresli bir transfer yapmaya zorlamamak önemlidir, çünkü bu genellikle kimse için iyi sonuçlanmaz."

Şimdi ise taraftarlar, transfer yapılmaması nedeniyle takımın küme düşebileceği için sezonun iyi sonuçlanmayacağını vurguluyor.

Frank, Salı günü yaptığı ve son maç öncesi basın toplantısı olduğu ortaya çıkan toplantıda, Lange'nin mercek altına alınması gerektiği öne sürüldüğünde, Spurs'taki suçun tek bir kişiye değil, eşit olarak dağıtılması gerektiğini belirtti.

"Bence, benim durumumda olduğu gibi, asla tek bir kişi suçlanmamalı. İşler iyi gitmediğinde en çok suçlanan kişinin baş antrenör olduğunu ve işler iyi gittiğinde belki biraz övgü alabileceğini anlıyorum. Bu işin bir parçası, bunu biliyordum," dedi Frank.

"Benim görüşüme göre, daha önce olanlar hakkında konuşamam, tabii ki bir kadro ve bazı oyuncuları devraldım. Ama benim gördüğüm ve şu anda yaptığımız şekilde, işleri birlikte yapıyoruz. Yani Eylül [yaz] transfer döneminde, danışman olarak Fabio [Paratici], Johan, Vinai, Daniel ve ben vardık. Şimdi bu dönemde ise Lewis ailesi, Vinai, Johan, Fabio ve ben varız. Hep böyle oldu, yani bunu yapan biziz."

Frank'e sadık kalmak ve bu duygunun tersi de geçerli olmak, kulübün bir tür uyum içinde olduğu, bu sezonun geçiş dönemi olduğu ve bu nedenle kötü sonuçların beklendiği izlenimini vermek içindi. Aslında bu, kulübün gösterdiği kadar akıllıca bir hareket değil.

Jamie Carragher bir keresinde futbol sahasında 'özgürlük'ün ne olduğunu sorgulamıştı. "Aptalca bir dönüş yapıp topu kaybetmek mi?" diye düşünmüştü. Benzer şekilde, 'geçiş dönemi' nedir? Maçların çoğunu hüsranla kaybedip, bundan daha kötüsü olamayacağı için her şeyin yolunda olduğunu ısrarla söylemek mi?

Tottenham, küme düşmeyecek kadar büyük bir takım değil. Kendilerini başka türlü kandırmamalılar. Ligde dördüncü sırada bitirip en azından 16 turunda ev sahibi avantajı elde ettikten sonra, Şampiyonlar Ligi'ne geri döndüklerinde maç takvimleri yine daha da zorlaşacak.

Bu yazının yazıldığı sırada Spurs 29 puanda bulunuyor. Nottingham Forest Çarşamba günü Premier League'in en zayıf takımı Wolves'u yenerse, Tottenham ile puan eşitliği sağlayacak, 18. sıradaki West Ham ise Londra'daki rakibinin beş puan gerisinde kalacak. Bu aşamada Tottenham'ın Championship'e düşmesi ihtimali hiç de imkansız değil ve bu noktaya gelinmiş olması, dünyanın en zengin kulüplerinden birinin üzerinde söz sahibi olan herkes için ağır bir suçlama niteliğinde.

Bu hafta işleri daha da karmaşık hale getiren bir diğer olay ise Pochettino'nun Jake Humphrey'in High Performance podcast'ine konuk olmasıydı. Arjantinli teknik adamın kuzey Londra'ya geri dönme fikrini ortaya atması hiç de sıra dışı bir durum değildi, ancak kulübün şu anki durumu göz önüne alındığında, Spurs'a göz kırpmak için her zamankinden daha hesaplı bir zaman gibi görünüyordu.

Humphrey'in kendisine ve uzun süredir asistanlığını yapan Jesus Perez'e en çok hangi kulübün anlamlı olduğunu sorduğunda Pochettino şöyle cevap verdi: "Çok basit: Tottenham. Hala sokaktaki insanlar, Tottenham taraftarları, gerçekten sevgi ve takdirlerini gösteriyorlar ve bence bu yüzden bu kadar özel."

Pochettino şöyle devam etti: "Takımın kazandığı Avrupa Ligi şampiyonluğu iyi bir şey, ama yeterli değil. Carabao Kupası, FA Kupası, Avrupa Ligi veya Konferans Ligi için mücadele etmek yeterli değil. Bu kulüp, taraftarların beklediği gibi, Şampiyonlar Ligi'nde yer almalı, Şampiyonlar Ligi için mücadele etmeli, Şampiyonlar Ligi'ni kazanabileceğine inanmalı ve Premier Lig için mücadele etmeli ve Premier Lig'i kazanabileceğine inanmalıdır."

Tottenham taraftarlarının önemli bir kısmı Pochettino'nun geri dönüşünü memnuniyetle karşılayacaktır. Hatta daha önce eski sevgilisine geri dönmeye direnenler bile, mevcut durum göz önüne alındığında bu fikre sıcak bakmaya başlamıştır. GOAL, Arjantinli teknik adamın geri dönmek istediğini, ancak bunu ancak ABD milli takımının teknik direktörü olarak Dünya Kupası'nı tamamladıktan sonra yapacağını bilmektedir.

Levy ve ENIC, 2001 yılında Spurs'un kontrolünü ele geçirdiklerinde, taraftarlar arasında popüler olan bir teknik direktör değişikliği yaptılar ve Arsenal efsanesi Graham'ı Tottenham'ın en büyük oyuncularından biri olan Glenn Hoddle ile değiştirdiler. Yeni yönetim en azından kulübe yeniden uyum getirmek istiyorsa, en üst seviyede kariyeri henüz bitmemiş olan Pochettino, takıma anında bir canlılık getirecektir. Bu konuda asıl soru, kulüp Championship'te olsaydı bu işi aynı şekilde olumlu karşılayıp karşılamayacağı olabilir.

Frank, Tottenham'ın tek sorunu değildi. Hatta en büyük sorunları bile olmayabilirdi. Ancak çözüm ararken en kolay değiştirilebilecek kişi oydu. Bu, orta sıralarda yer almakla ilgili bir mesele değil, Spurs'un Premier Lig'de kalmasıyla ilgili bir ölüm kalım meselesi. Bunu söylemek alarmistlik değil.