Çeviri:

Perde arkasını açığa çıkaran karar: Guardiola İtalya cehenneminden neden kaçtı?

Filozof, başarının unsurlarından taviz vermez

İspanyol Pep Guardiola'nın İtalya Milli Takımı'nı çalıştırma teklifini reddetmesi yalnızca kişisel bir karar değildi; bu karar, "Azzurri"nin son yıllarda yaşadığı pek çok sorunu gözler önüne serdi ve üst üste üçüncü kez Dünya Kupası'na katılmayı başaramayan, dünyanın en büyük milli takımlarından birinin gerilemesinin nedenleri hakkındaki soru işaretlerini yeniden gündeme getirdi.

İtalya Futbol Federasyonu, kaybedilen itibarı geri kazanma umuduyla Guardiola'yı milli takımın başına geçecek adaylar listesinin en üst sırasına yerleştirmişti. Ancak İspanyol teknik adam bu deneyimi yaşamama kararı aldı ve dikkatler daha sonra daha az parlak diğer seçeneklere yöneldi.

AFP
Guardiola'nın fikirlerine uymayan araçlar
Guardiola'nın felsefesini bilen herkes, onun uygun araçlara sahip olmadan hiçbir projeyi kabul etmediğini bilir. İspanyol teknik adam; oyuncu kalitesine, topa sahip olma becerisine ve maçın temposunu kontrol etme yeteneğine dayanır ki bu da her şeyden önce olağanüstü becerilere sahip unsurlar gerektirir.
Ancak İtalya Milli Takımı'nın mevcut gerçeği tamamen farklı; yetenekler eskisine göre azaldı, ayrıca İtalya Ligi de artık modern bir futbol projesini taşıyabilecek oyuncuları aynı sayıda üretmiyor. Bu da Guardiola'nın fikirlerini uygulamayı son derece karmaşık bir görev haline getiriyor.
En büyük başarılarının olağanüstü nesillerle gelmesi de tesadüf değil; Xavi, Iniesta ve Messi'yi barındıran Barcelona ile başlayıp yıldızlarla dolu Bayern Münih'ten geçerek, ihtiyaç duyduğu tüm transferleri ve imkanları elde ettiği Manchester City'ye kadar uzanan bir çizgi.

Reklam

Getty
Sorunun kaynağı teknik direktörün adından daha derinde
İtalya için sorun yalnızca yetenek eksikliğiyle sınırlı kalmıyor, aynı zamanda projenin tümüyle yönetiliş biçimine de uzanıyor. Nitekim İtalya Futbol Federasyonu yıllardır teknik kararlarda bir kararsızlık hali yaşıyor ve bu durum doğrudan milli takımın sonuçlarına yansıdı.
Ayrıca oku: Tartışmanın sonu: Rodri, Real Madrid'e bir adım attı
Guardiola'nın reddetmesinin ardından federasyon, Andrea Pirlo'yu göreve getirmeye yöneldi; oysa onun teknik direktörlük tecrübesi hâlâ sınırlı ve İtalya futbolunun tarihindeki en zor dönemlerden birinde İtalya çapında bir milli takımı yönetmesini sağlayacak başarıları elde etmiş değil.
Bu yöneliş, federasyon içindeki krizin boyutunu yansıtıyor ve sorunun yalnızca teknik direktörde değil, milli takımı doğru temeller üzerine yeniden inşa edecek net bir projenin yokluğunda olduğunu teyit ediyor.
İki Uzlaşmaz Felsefe
Göz ardı edilemeyecek taktiksel bir yön de var; İtalyan futbolu tarihsel olarak savunma disiplini, organizasyon ve maçları yönetmede gerçekçilik üzerine kuruludur. Guardiola ise mutlak topa sahip olma, yüksek baskı ve arkadan oyun kurmaya dayanan, maçın tüm aşamalarında büyük risk içeren tamamen farklı bir ekole mensuptur.
Pep, yıllar içinde fikirlerini geliştirmeyi başarmış olsa da bunların uygulanması, bu fikirlere inanan ve iyi uygulayabilen oyunculara ihtiyaç duyar; bu da mevcut İtalya Milli Takımı'nda bulunmayabilecek bir şeydir.
Bu nedenle, Guardiola'nın İtalya ismini değil, onu çevreleyen koşulları reddettiği anlaşılıyor. Başarının; yönetimden başlayıp yeteneklerden geçen ve teknik direktörle son bulan, bunun tersi değil, eksiksiz bir projeye ihtiyaç duyduğuna inanıyor.