Jose Mourinho'nun yeni düşüşü: Benfica teknik direktörü, Vinicius Junior'a yönelik ırkçılık tartışmasına ikiyüzlü ve yararsız tepkisiyle kendini utandırdı

Roma'nın Budapeşte'de düzenlenen 2023 UEFA Kupası finalinde Sevilla'ya yenilmesinden sonra Mourinho, otoparkta bekleyerek maçın hakemi Anthony Taylor'ı "lanet olası bir rezalet" olarak nitelendirdi. Bu, Portekizli teknik direktörün Vinicius-Prestianni ırkçılık tartışmasına verdiği tepkiyi kaba ama oldukça isabetli bir şekilde tanımlıyor.

Görüyorsunuz, Mourinho ve sayısız diğer aptallar için Vinicius bir kez daha kendisine hakaretleri çekmişti - bu da görünüşte "Aptal" olan Mourinho için iç karartıcı bir yeni dip noktayı temsil ediyordu.

63 yaşındaki teknik adam Amazon Prime'a şunları söyledi: "Ona dedim ki, böyle bir gol attığında sadece kutla ve geri dön. Irkçılık hakkında tartışırken, ona bu kulübün tarihindeki en büyük kişi [Eusebio]'nun siyahi olduğunu söyledim.

"Bu kulüp, ırkçı olmaktan çok uzak bir kulüp. Eğer kafasında bununla ilgili bir şey varsa, bu Benfica'da. Onlar [Vinicius ve Gianluca Prestianni] bana farklı şeyler söylediler. Ama ben birine ya da diğerine inanmıyorum. Bağımsız olmak istiyorum.

"Bu yetenekler bu güzel şeyleri yapabilirler, ama ne yazık ki o [Vinicius Junior] o muhteşem golü attığı için mutlu değildi. Böyle bir gol attığınızda, saygılı bir şekilde kutlarsınız."

Eusebio'nun Estadio da Laz'daki efsanevi statüsünün Salı gecesi yaşananlarla ne ilgisi olduğu herkesin tahminine kalmış. Belki Mourinho, kulübün tarihindeki en ünlü figür siyahi olduğu için kulüple bağlantılı hiç kimsenin ırkçı tacizde bulunamayacağını aptalca bir şekilde ima ediyordu.

Eğer durum böyleyse, bu korkunç bir mantık hatasıydı, çünkü ırkçılık, doğası gereği saçma sapan, sadece ve genellikle ten rengi nedeniyle başka bir insana karşı duyulan irrasyonel bir nefretten başka bir şey değildir.

Bu yüzden futbol dünyasında, her türlü etnik kökenden oyunculardan oluşan takımların taraftarlarının, rakiplerine ırkçı hakaretler yağdırdığı saçma sapan manzaralara ve seslere düzenli olarak maruz kalıyoruz.

Mourinho'nun Vinicius'u "yalancı" olarak nitelendirmekten vazgeçtiği için belki de minnettar olmalıyız. Bunun yerine, sabahın erken saatlerinde bir video yayınlayan ve "görüntüler, mesafe göz önüne alındığında, Real Madrid oyuncularının iddia ettiklerini duymuş olamayacaklarını gösteriyor" diyen Benfica'ya bu görevi bıraktı.

Ancak Mourinho'nun argümanının utanç verici özü, Vinicius'un bir kurban değil, bir provokatör olduğu idi.

Mourinho, Salı günü neredeyse tüm stadyumun Vinicius'a karşı tavır aldığı ilk kez olmadığını belirtti.

Benfica teknik direktörü, "Her stadyumda aynı şeyin yaşanması bir sorun var demektir" dedi. "Vinicius'un oynadığı stadyumlarda her zaman bir şeyler oluyor."

Elbette bu doğru değil. Vinicius hiçbir şekilde herkes tarafından sevilen bir oyuncu değil. Huysuzluğu ve dalma eğilimi pek de sevimli özellikler değil.

Ancak, gittiği her yerde sorun çıkardığı iması, her iki anlamda da yanlıştır, çünkü bu doğru olmadığı gibi, İspanya'da uzun süredir yerleşik olan, Vinicius'un insanları ırkçı tacize teşvik ettiği şeklindeki son derece tehlikeli ve zararlı anlatıyı da desteklemektedir.

Unutmayın, sözde saygısız danslar uzun süredir Vinicius'u cezalandırmak için bir araç olarak kullanılıyor. Vinicius, zaman zaman La Liga'da neredeyse tek başına ırkçılıkla mücadele etmek zorunda kalırken, sayısız ölüm tehdidine maruz kalıyor.

2022 yılının Eylül ayında, İspanyol futbol menajerleri başkanı Pedro Bravo, El Chiringuito'ya şu skandal sözleri söylemişti: "Gol attığında, samba dansı yapmak istiyorsan, Brezilya'daki sambodromo'ya gitmelisin. Rakiplerine saygı duymalı ve maymunluk yapmayı bırakmalısın."

Elbette, Mourinho'nun Vinicius'a gol sevincini nasıl kutlaması gerektiğini öğretecek konumda olduğunu düşünmesi, istemeden ironik bir durumdu.

Eski Chelsea, Inter ve Manchester United menajeri, koçluk kariyeri boyunca hiç ırkçı tacize maruz kalmadı, ancak rakip taraftarların hedefi olduğunda, defalarca kışkırtıcı hareketlerle tepki gösterdi.

Öyleyse neden Mourinho'nun zaferi kulaklarını kapayarak veya parmağını ağzına götürerek kutlaması kabul edilebilirken, Vinicius'un Şampiyonlar Ligi'nde attığı muhteşem golü Brezilya kökenlerine neşeyle selamlayarak kutlaması kabul edilemez?

Old Trafford'un kenar çizgisinde koşmak için bir kural varken, Stadium of Light'ta samba yapmak için başka bir kural olması neden? Belki Mourinho, önümüzdeki hafta Santiago Bernabeu'da oynanacak rövanş maçı öncesinde bize bunu açıklayacaktır, çünkü daha önce rakip bir teknik direktörün gözünü oyan bir adamdan kabul edilebilir davranışlar hakkında daha fazla bilgi almak harika olurdu.

Ancak Mourinho'nun gerçekten yapması gereken şey, savunulamaz bir şeyi savunmuş olduğu için özür dilemek.

Clarence Seedorf, eski Madrid teknik direktörünün Salı günü Lizbon'da yaşanan olaylara ilişkin görüşlerine şaşkınlık duyan birçok kişiden biriydi, ancak Mourinho'nun hakemlere hakaret ettiği için oyundan atıldığı tartışmalı bir çatışmanın ardından duygularının onu ele geçirdiğini umuyordu.

Hollandalı efsane, Amazon'da"Bence bugün ırkçı tacizi haklı çıkarmakla büyük bir hata yaptı" dedi. "Vinicius'un sizi ırkçılığa kışkırttığında bunun sorun olmadığını söylüyor ve bence bu çok yanlış.

Irkçı hakaretleri asla haklı çıkarmamalıyız. Vinicius, insanların bu haksız davranışlarından bıktı.

Mourinho'nun içtenlikle benimle aynı fikirde olduğunu biliyorum, ama maalesef kendini biraz fazla ifade etti."

Ancak üzücü olan şey, burada tek bir olayla karşı karşıya olmadığımızdır. Vincius Junior tek başına çok fazla kez ırkçılık tartışmalarının merkezinde yer aldı ve bu onun suçu değildi.

Ama Moise Kean'ın takım arkadaşı Leonardo Bonucci'nin, forvetin, maç boyunca kendisine maymun sesleri çıkaran Cagliari taraftarlarının önünde sessizce ve meydan okurcasına durarak gol sevincini kutlarken maruz kaldığı ırkçı tacizin yüzde 50'sinin sorumluluğunu üstlenmesi gerektiğini söylemesinin üzerinden de yedi yıl geçti. Bu da şu soruyu akla getiriyor: Bu arada bir şey değişti mi? Hiçbir ders çıkarılmadı mı? Lizbon'daki utanç verici sahneler, hiçbir şeyin değişmediğini gösteriyor, çünkü Mourinho ve diğerleri hala durumu anlamış gibi görünmüyor.

Mesele kutlamanın niteliği değil. Mesele, tamamen haksız tepki. Sonuç olarak, odak noktası artık ırkçılığın kurbanlarını suçlamaktan, failleri yargılamaya kaydırılmalıdır.

Vinicius'un Salı gecesi yazdığı gibi, "Irkçılar her şeyden önce korkaklardır. Ne kadar zayıf olduklarını göstermek için gömleklerini ağızlarına sokmak zorundadırlar. Ancak teorik olarak onları cezalandırma yükümlülüğü olan diğerlerinin koruması altındadırlar."

Ancak nihayetinde uygun önlemleri alma sorumluluğu sadece UEFA ve diğer futbol otoritelerine ait değildir. Mourinho ve futbol dünyasındaki benzer düşünen diğer aptalların, ırkçılığa karşı duranları hemen saldırmak yerine desteklemeye başlamaları konusunda tartışmasız daha da önemli bir sorumlulukları vardır.