Bölünmeler, işten çıkarmalar ve büyük yönetim hataları, Sir Jim Ratcliffe'in Manchester United'daki dönemini tanımladı - ancak unutulması gereken iki yılın ardından tünelin sonunda bir ışık var mı?

Ratcliffe, Sky News'e verdiği ve çoktan kötü şöhret kazanan röportajında, yaptığı yaygın değişiklikler nedeniyle United'da çok az arkadaş edindiğini itiraf etti, ancak bunların gerekli olduğunu vurguladı ve sonuçların nihayet iyileşmesinin sebebinin bu değişiklikler olduğunu öne sürdü.

"Manchester United'da çok sevilmiyorum çünkü birçok değişiklik yaptık" dedi. "Ama bence bu değişiklikler daha iyiye doğru. Ve bence futbol kulübünde bu değişikliklerin meyvesini almaya başladığımızı görüyoruz."

United, Michael Carrick'in atanmasından sonraki iki yıllık dönemde sahada en iyi sonuçlarını alıyor olabilir, ancak beş maçta dört galibiyetlik serisi, Ratcliffe'in kararlarının bir sonucu değil, aksine bu kararların bir sonucu. Spor açısından bakıldığında, üç büyük karar verdi ve bunların hepsi felaketle sonuçlandı.

2024 FA Cup finali öncesinde, Hollandalı teknik direktörün yerine geçecek olası adaylarla görüşerek Erik ten Hag'ı zayıflatan Ratcliffe, daha sonra Ten Hag'ı görevde tutmaya ve sözleşmesini bir yıl uzatmaya karar verdi. Bu hamle, sadece dört ay sonra gerçekleşen Ten Hag'ın kovulmasının nihai maliyetini artırdı ve takımın 2024-25 sezonuna kötü bir başlangıç yapmasına neden oldu.

Ratcliffe, Ten Hag'ı miras almıştı ve doğal olarak kendi seçtiği bir teknik direktör istiyordu. O ve genel müdür Omar Berrada, Sporting CP teknik direktörünün Premier League deneyimi olmaması ve İngiliz futbolunda çok nadiren başarılı olan 3-4-3 dizilişine sıkı sıkıya bağlı kalmasıyla ilgili haklı endişeleri görmezden gelerek karizmatik Ruben Amorim'i tercih ettiler.

Amorim'in atanması, spor direktörü Dan Ashworth'un tavsiyesini de baltaladı ve Newcastle'dan transfer edildikten beş ay sonra ani ayrılışının önemli bir faktörü oldu. Ratcliffe'in, Ashworth'un sadece Premier Lig tecrübesi olan menajerleri önermesinden etkilenmediği, çünkü bunun onun kalıpların dışında düşünemediğini gösterdiğini söylendi.

Ancak Amorim, Premier Lig döneminde United'ın sahip olduğu en kötü teknik direktör olduğunu kanıtladı, sadece %32'lik bir galibiyet oranı kaydetti ve kulübün 51 yıldır ligdeki en düşük sıralamasını gördü. Bunun üzerine United'ın bir sonraki kalıcı ataması için sadece Premier Lig tecrübesi olan teknik direktörleri değerlendireceği ortaya çıktı.

Ten Hag'ın kovulmasının toplam maliyeti, Amorim ve Ashworth'un işe alınması ve kovulmasıyla birlikte yaklaşık 37 milyon sterlin olarak hesaplandı ve bu, Ratcliffe'in tartışmalı maliyet kesinti önlemleriyle elde edilen tasarrufları tamamen sildi. Örneğin, 2024'teki ilk işten çıkarma dalgasında 250 personelin işine son verilmesi, kulübe 8 ila 10 milyon sterlin arasında tasarruf sağladı. O zamandan bu yana 200 personel daha işten çıkarıldı.

Buna ek olarak, personel için ücretsiz öğle yemeklerinin sonlandırılması, Noel partilerinin ve ikramiyelerin iptal edilmesi gibi acımasız önlemler de alındı. Ratcliffe, bilet fiyatlarını artırarak maçlara giden taraftarları da kendinden uzaklaştırdı ve daha fazla taraftar protestosuna yol açtı. Ratcliffe, United'ın Fulham'dan daha az ücret almaması gerektiğini iddia ederek ve 65 yaş üstü kişiler ve çocuklar için indirimleri sonlandırarak tuhaf bir tavır sergiledi.

Uzun yıllar kulübe hizmet etmiş personele büyük acı ve mali belirsizlik yaşatmasının yanı sıra, işten çıkarmalar mantığa aykırı bir adımdı. United artık gelecekteki büyük yetenekleri keşfetmek için daha az sayıda scout'a ve Avrupa'daki diğer kulüplerin imrenmesini sağlayan anlaşmaları yapmak için daha küçük bir ticari ekibe sahip.

Sir Alex Ferguson'un 1980'lerin sonunda United'ın başına geçtiğinde yaptığı ilk işlerden biri, yerel scout ağını güçlendirmekti. United'ın Manchester bölgesindeki gücünün artması, Ryan Giggs, David Beckham, Paul Scholes, Nicky Butt ve Gary ve Phil Neville'den oluşan efsanevi "92 sınıfı" neslinin ortaya çıkmasına yol açtı.

Ratcliffe'in Ekim ayında "Manchester United'ın akademisi gerçekten geriledi" şeklindeki açıklaması, oyuncuların ebeveynlerini ve personeli şaşkına çevirdi ve scoutların sayısının azaltılması sorunu daha da kötüleştirecek.

Ratcliffe'in önemli spor kararlarında gösterdiği beceriksizlik, bu alanda uzmanlık eksikliği göz önüne alındığında mazur görülebilirken, onun liderliğinde kulübün ticari güç olarak gerilemesi daha da vahimdir.

Ocak ayında United, Avrupa takımlarını gelirlerine göre sıralayan Deloitte'un Futbol Para Ligi'nde sekizinci sıraya düştü. Bu, kulübün şimdiye kadarki en düşük sıralamasıydı ve düşüşün büyük bir kısmı, üst üste iki sezon Şampiyonlar Ligi'ne girememesi nedeniyle yayın gelirlerinin 52 milyon euro azalmasıydı. Ancak United, şu anda bu yolda ilerledikleri Avrupa'nın en prestijli kulüp yarışmasına geri dönmeleri halinde bu tabloda tekrar yükseleceklerinden emin.

Ratcliffe'in ortak sahibi olmasından bu yana United'ın Şampiyonlar Ligi'ne katılamaması, 1993'ten bu yana en uzun süreli katılım dışı dönemleri olarak, kulübün cebine başka şekillerde de vuruyor. Örneğin, kıtanın elitleri arasında yer almadıkları için adidas ile olan anlaşmalarının değeri bu yıl 10 milyon sterlin azaldı.

Kulüp, Tezos'un kulüple olan anlaşmasını sonlandırdığı geçen sezondan bu yana antrenman kıyafeti sponsoru da bulunmuyor. Ancak kulüp kaynakları, hem değer hem de ortaklık açısından doğru anlaşmayı beklemeye hazır olduklarını vurguluyor. United'ın DXC Technology ile olan forma kol sponsorluğu anlaşması da yaz aylarında sona erecek ve bu anlaşmanın yenilenip yenilenmeyeceği veya değiştirilip değiştirilmeyeceği henüz belli değil. Otel devi Marriott International ise geçen yıl United ile olan sponsorluk anlaşmasını sonlandırdı.

United markasının eskisi kadar güçlü görünmediğine dair başka örnekler de var. Kulüp, Avrupa'da yarışmamaktan kaynaklanan mali açığı kapatmak için Orta Doğu'da sezon ortasında dostluk maçları düzenlemek istedi, ancak bunu başaramadı. Ayrıca, hisse senedi fiyatı da düştü.

Futbol finansmanı uzmanı Kieran Maguire'e göre, United'ın hisse fiyatı şu anda 17,70 dolar, oysa Ratcliffe iki yıl önce azınlık hisselerini satın almak için hisse başına 33 dolar ödemişti. Bu da "piyasanın Man United'ın değerinin Ratcliffe'in ödediği fiyattan önemli ölçüde daha düşük olduğunu düşündüğünü" gösteriyor.

Bu aksiliklere ve sahadaki kötü sonuçlara rağmen, United geçen yıl 333,3 milyon sterlinlik ticari gelirle kulüp rekoru kırdı. Bu rakam, bir önceki yıla göre yaklaşık 30 milyon sterlinlik bir artışa tekabül ediyor ve Avrupa'da beşinci en yüksek rakam. Maç günü gelirleri de, çok sayıda Avrupa Ligi maçı oynanması sayesinde 137 milyon sterlinden 160 milyon sterline yükseldi, ancak bu sezon sadece 20 iç saha maçı oynanacağı için bu rakamın önemli ölçüde düşmesi bekleniyor.

Belki de geçen yıl United'da görülen en büyük gelişme, oyuncu transferlerinde yaşandı. Geçen yaz transfer edilen üç saha oyuncusu, takımın Premier Lig'de attığı 45 golün 21'ini kaydetti. Bryan Mbeumo dokuz golle başı çekerken, Matheus Cunha ve Benjamin Sesko, ikincisi genellikle yedek olarak oynadı, altı golle katkıda bulundu.

Senne Lammens de kalede büyük bir başarı elde etti ve mevcut performansını sürdürürse, 18 milyon sterlinlik transfer bedeli ile çok akıllıca bir transfer olduğu ortaya çıkacak. Takımın yaş profili de maaş giderleri gibi azaldı ve yeni transferlerin önümüzdeki yıllarda önemli roller üstleneceği hissediliyor. Önceki yönetim döneminde transfer döneminin sonlarında Antony ve Casemiro gibi panik transferleri yapmak artık geçmişte kaldı.

Ratcliffe, kulübün yönetim ekibini yenilemesi ve Mercedes-AMG Petronas'ta sekiz Formula 1 şampiyonluğu kazanılmasına katkıda bulunan transfer direktörü Christopher Vivell, futbol direktörü Jason Wilcox ve yeni veri direktörü Mike Sansoni'yi işe almasıyla bu gelişmelerde pay sahibi oldu.

Ratcliffe'in gelişinin bir başka somut olumlu yanı, milyarderin kendi cebinden ödediği 50 milyon sterlinlik birinci takım antrenman tesisinin yenilenmesidir.

Ancak Ratcliffe'in görev süresinin en önemli özelliği, 100.000 kişilik bir stadyum inşa etme projesiydi. Bu proje, United'ın gelir düzeyini hızla artıracak ve Real Madrid, Barcelona ve Tottenham'ın izinden giderek stadyum yenileme veya inşaatlarını büyüme aracı olarak kullanmalarını sağlayacaktı.

United'ın Ratcliffe'in "Kuzeyin Wembley'i" olmasını istediği yeni Old Trafford planlarını açıklamasına neredeyse bir yıl oldu, ancak Collette Roche'u yeni stadyum geliştirme projesinin CEO'su olarak atamasına ve bölgenin yenilenme planını başlatmasına rağmen, ne zaman temeli atılacağı ve nasıl finanse edileceği gibi önemli sorular hala cevapsız kalıyor.

Ratcliffe'in 24 aylık ortak sahiplik dönemiyle ilgili söylenebilecek en iyi şey, henüz yerine getirmemiş olduğu birçok büyük vaatlerde bulunmuş olmasıdır. Söylenebilecek en kötü şey ise, büyük bir bedel ödeyerek önemli kararları yanlış vermiş olması ve bölücü ve giderek gerçeklerden kopuk bir figür olduğunu göstermesidir.

Yine de, tüm bu karışıklığa rağmen, United, Ratcliffe'in projesinin ikinci yılında erkek takımının Şampiyonlar Ligi'ne dönme yolunda ilerlediğini, kadın takımının ise Kadınlar Süper Ligi'nde ikinci sırada olduğunu, Lig Kupası finaline yükseldiğini ve ilk kez Şampiyonlar Ligi eleme turlarında oynadığını gösterebilir.

Ratcliffe'in önümüzdeki birkaç ay içinde kendisi ve United için yapabileceği en büyük iyilik, düşük profilli davranmak, daha fazla röportaj vermekten kaçınmak ve takımların konuşmasına izin vermek olacaktır.