Yurtdışındaki Amerikalılar: Brenden Aaronson, Leeds ile bir adım daha ileri gidebilir mi?

Aaronson ilginç bir oyuncu. Mücadele gücü yüksek, enerjik ve oyun kurucu olarak sürekli gelişiyor. Ancak ondan belki biraz daha fazlasını beklemek gerektiği, 268 lig maçındaki 33 gol ve 31 asistlik kariyer istatistiklerinden daha iyisini ortaya koyması gerektiği yönünde bir his var.

Yine de Leeds'te payına düşen kırılgan anları atlattıktan sonra teknik direktör Daniel Farke'nin güvenini kazanmış durumda. En azından bu sezon, bu sistemde tartışmasız bir ilk 11 oyuncusu olmaya hazırlanıyor gibi görünüyor. Sezon debutu olumluydu; Nottingham Forest karşısında alınan 1-0'lık galibiyette sol kanatta derli toplu ve hareketli bir performans sergiledi. Bir gol pozisyonu yaratmadı ama yaptığı yedi savunma katkısı, tamamladığı 14 sprint ve altı top kazanımı tam da ondan beklenecek türdendi.

Her zamanki gibi soru işareti hücum kalitesi olacak. Harry Wilson, Leeds'in sağ kanat için yaptığı sağlam bir transfer oldu ve oyun kuruculuk yönü sınırlı olan Aaronson'ın üzerindeki yükün bir kısmını almalı. Ancak özellikle pazar öğleden sonra disiplinli Brentford karşısında, son üçüncü bölgede biraz daha kıvılcıma ihtiyaçları olabilir.

NOT: Tillman, Leverkusen'in Elversberg'e 3-2 yenildiği maçta 65 dakika oynadı

Tillman mükemmel bir Dünya Kupası geçirdi. Mauricio Pochettino, Bayer Leverkusen'de görev yapan iki teknik direktörün hiç yapamadığını yaptı ve Amerikalı oyun kurucuyu bir 8 numara olarak yeniden kurguladı. Amerikalının PSV'de gösterdiği teknik ve ipeksi 10 numara oyunu geride kalmıştı. Karşımızda, baskı yapan ve topu ileri taşıyan bir makineye dönüştürülmüş bir Tillman vardı. Elbette işin eğlenceli tarafları da yerindeydi; özellikle de USMNT tarihine geçecek kadar dikkat çekici iki frikik sayesinde.

Ancak bu yıl kulüp futbolu farklı olacak. Bugünün Leverkusen'i, Tillman'ın 12 ay önce katıldığı takımdan belirgin şekilde farklı. O dönemde Şampiyonlar Ligi'nde yer alan, 2024'te Bayern Münih'in Bundesliga üzerindeki hakimiyetine son vermenin coşkusunu hâlâ yaşayan bir ekiptiler. Bu versiyon ise sakat kalmış durumda; sadece Avrupa Ligi'yle yetinmelerine neden olan sönük bir sezon tarafından ezildi, yıpratıldı. Tillman da burada etkisiz kaldı ve Alman devindeki toplam performansında yalnızca altı gol ve bir asist üretebildi.

Dolayısıyla burada işleri tersine çevirmesi gerekiyor. Yeni teknik direktör Carles Martínez Novell, dört yıl boyunca Toulouse'ta kısıtlı imkanlarla çok şey başarmış olmasıyla ilgi çekici bir tercih. Yükselişte olan bir teknik adam; böyle bir kulüp için doğru tercih. Ayrıca progresif bir futbol oynatıyor ve Tillman da gerek Poch tarzı bir 8 numara, gerekse eski usul bir 10 numara olarak bu yapıya iyi uyum sağlayabilir. Her halükarda Tillman için burada alan var ve Bundesliga'nın yeni ekiplerinden Elversberg'e karşı oynanacak maç, bunu gerçekleştirmek için uygun bir zemin olabilir.

Alvaro Arbeloa'nın Fulham teknik direktörü olarak ilk maçı tam anlamıyla kaotikti. Fulham'ın hücumda ciddi bir yetenek zenginliği ve yaratıcı eğilimlere sahip çok sayıda genç oyuncusu var. Real Madrid soyunma odasındaki egoları taktiksel olarak dizginleyemeyen Arbeloa, belki de kendisi için mükemmel yeri bulmuş olabilir. Chelsea'ye 3-2 kaybetmiş olmaları bir yana, Fulham iyi göründü ve aynı zamanda izlerken de epey keyif verdi.

Robinson da kuşkusuz bu çabanın bir parçasıydı. Buradaki taktik uyumu ilgi çekici. Arbeloa, son üçte kontrollü kaos istiyor. Ayrıca beklerinin mümkün olduğunca cesur olmasını da istiyor. Bu da, alametifarikası her zaman ileri çıkıp yaratıcı bir etki ortaya koyabilmesi olan Robinson'a tam uyuyor. Kanıt mı? O gece Fulham'ın sol kanat oyuncusu Cesar Palacios'tan daha fazla savunma hattını delen pas verdi. Sorun şu ki Fulham kazanamadı. Ve Cole Palmer, gecenin büyük bölümünde Robinson'ı adeta çaresiz bıraktı. Palmer ustalık dersi verdi. Robinson ona gerçekten yaklaşamadı.

En azından savunma açısından bir toparlanma performansına ihtiyacı var. Ve şimdi sahneye Sunderland çıkıyor; onların da kendilerine özgü garip bir durumu var. Sunderland, oldukça şaşırtıcı şekilde geçen yıl Avrupa'ya katılma hakkı kazandı ve zorlu geçecek Avrupa Ligi kampanyası öncesinde oyuncularını iyi yönetmek zorunda kalacak. Tam anlamıyla yenilmeye müsait bir takım gibi görünüyorlar.

Pepi'nin Dünya Kupası serüveni pek de planladığı gibi gitmedi. Turnuva öncesinde, ilk 11'deki yer için Folarin Balogun ile açık bir rekabet içinde olması bekleniyordu. Yaklaşık 200 dakikada ortaya çıkan sıfır gol ve sıfır asistlik tablo, çıkış yapacağı bir turnuva geçirmesi beklenen bir oyuncu için son derece hayal kırıklığı yarattı.

Daha genel çerçevede bakıldığında, Pepi için son birkaç ay oldukça tuhaf geçti. Ocak ayında, bir Premier League takımına transfer olmaya çok yakın olduğu bildiriliyordu. Ardından yaşadığı kol kırığı sonrası PSV formasıyla goller atmaya başladı, ancak belki de oynayacağı yeni bir seviye arayışındaydı. Bu yaz da bir transfer gerçekleşmedi ve son iki maçında gol bulmasına rağmen Pepi sanki yerinde sayıyor gibi görünüyor.

Elbette bunun PSV açısından tamamen önemsiz olduğu söylenemez. Pepi onların en önemli ismi ve onun gol atmasına ihtiyaçları var. Nitekim savunmaları gereken bir lig şampiyonluğu ve düşünmeleri gereken bir Şampiyonlar Ligi serüveni var. Ancak tüm bunlardan önce, iç sahada Utrecht maçı var. Ligde üç maçta attığı iki golle formunu sürdürürse, hafızalarda yer edecek bir sezon daha yaşayabilir.