Her mevkide dünya klası: Ruud Gullit Avrupa'nın en iyi oyuncusu nasıl oldu

Barry Hughes büyüleyici bir adamdı. Galler'de doğdu, genç oyuncu olarak West Bromwich Albion'da forma giydi ve 20'li yaşlarının başında Hollanda'ya taşındı. Oyunculuk kariyeri uzun sürmedi, ancak antrenörlük kariyerinin tamamını ve hayatının geri kalanını Alçak Ülkeler'de geçirdi.

Hughes'ün en büyük etkisi, iki ayrı dönemde toplam dokuz yıl teknik direktörlük yaptığı HFC Haarlem'de geldi. Buradaki döneminin sonlarına doğru kulüp tarihinin en önemli transferlerinden birine öncülük etti. 1977'de Galli çalıştırıcı, 15 yaşındaki oğullarını DWS'nin altyapısında etkileyici performans sergilerken gördükten sonra transfer etmeye kararlı şekilde George ve Ria Gullit'in evine gitti.

Ancak Gullit'in babası, kapıyı teklif ile çalacak kişinin efsane Ajax teknik direktörü Rinus Michels olmasını umuyordu. Çocuğun annesinin düzgün bir eğitime daha fazla önem verdiğini fark eden Hughes, ona seslendi ve gerisinin gelmesini sağladı.

1998 tarihli 'Grass, Sweat and Shampoo' adlı kitabında, “Anında kesin bir retle karşılaştım” diye yazdı. “Baba kararlı bir şekilde bana şunu söyledi: 'Bence o hâlâ çok genç, bir yıl sonra geri gel.' Saatimi gösterip şöyle dedim: 'Şu an 22 Eylül, sabah saat on bir. Tam bir yıl sonra, 22 Eylül'de sabah saat on birde yeniden kapında olacağım.'”

Hughes kader gününü bekledi, bu sırada Haarlem'i çalıştırdı ve aynı zamanda ilk teklisi 'Voetbal is Koning'i (Futbol Kraldır) yayımladı. Şöyle devam etti: “Tam bir yıl sonra, 22 Eylül'de, tam olarak sabah saat on birde, bir saniye bile erken ya da geç olmadan, Gullit ailesinin evinin kapı zilini yeniden çaldım.

“Baba Gullit, Ajax'ı beklediklerini söyledi. Sık sık olduğu gibi yine Amsterdam'ın büyük kulübüyle mücadele etmek zorunda kaldım. 'Michels gelirse, konuşmayı sürdürürüz.' Ben de sordum: 'Peki, daha önce buraya geldi mi?' Durum böyle değildi.

“Rudi'nin annesi görünüşe göre oğlunun iyi bir eğitim almasına büyük önem verdiği için, Rudi için Haarlem'de hemen bir okul ayarladım… O da benim ikna etmeme izin verdi, Bay Gullit'i konuşarak razı etti ve böylece Rudi Gullit Haarlem'e geldi.”

Takıma katılmasından neredeyse bir yıl sonra Gullit, 16 yıl 245 günlükken ilk maçına çıktı ve o dönemde Eredivisie tarihinin en genç oyuncusu oldu. Kısa sürede ilk 11'in düzenli isimlerinden biri hâline geldi, ilk sezonunda süpürücü olarak oynadı ve kariyerinin ilk büyük hayal kırıklığını yaşadı: küme düşme.

İkinci yılında kulüp, onu daha hücumcu bir role çekerek kariyerini değiştiren kararı verdi. Arka taraftaki tecrübesi, savunmacılarla karşı karşıya geldiğinde genç oyuncuya avantaj sağladı.

Yıllar sonra bir podcast'te, “Ben doğal bir forvet değilim, ben bir savunmacıyım” diye hatırladı. “Dolayısıyla savunmacı olarak bildiğim tek şey, bir savunmacının benden ne yapmamı istediğidir. Haarlem'de oynarken birdenbire ikinci yılımda forvet olarak oynamam gerekti.

“Her gün normal antrenmandan sonra çalıştım. Forvet olarak antrenman yaptım: Topu al, tek dokunuş, şut. Yani bir savunmacıyla her tür durumda topu alıp yalnızca tek dokunuş yapmaya ve vurmayı denedim. Sonra bir şey fark ettim. Kendi kendime dedim ki: 'Sert vurman gerekmiyor; sadece yerleştirmen gerekiyor. Yerleştir, sola, sağa'.

“Bir anda bunun [püf noktasını] kaptım… Çok gol attım. Kolay goller. Sadece şunu düşündüm: 'Bu kolaymış'.”

14 gol attı ve Haarlem'in doğrudan yeniden üst lige yükseldiği sezonda Eerste Divisie'nin en iyi oyuncusu seçildi. Eredivisie'ye dönüşün ardından genç oyuncu, hücum orta sahada ve kanatta oynarken aynı gol sayısını yakaladı ve takım arkadaşlarına fırsatlar hazırladı.

Haarlem sezonu dördüncü sırada tamamladı, ancak Gullit artık bulunduğu çevreyi aşmıştı ve kulübün UEFA Kupası'ndaki ilk Avrupa macerası için takımda kalmayacaktı.

Gullit, babasının hayalini gerçekleştirip Hollanda şampiyonu Ajax'a katılmak yerine, ligi Haarlem'in iki sıra altında altıncı bitirmiş bir Feyenoord takımına gitti.

Kararını açıklaması için bir televizyon talk show'una çağrıldı. Gullit o anı şöyle anlattı: "[Sunucu Sonja Barend] herkesin Ajax'a değil de Feyenoord'a gidecek olmama çok şaşırdığını söyledi. Sonja açık açık, bu kadar kötü bir kulüpte ne iş yaptığımı sordu. Ben de ona bakıp şunu söyledim: 'İstediğini düşünebilirsin. Ama şampiyon olursak beni yine davet etmen gerekir, değil mi?'

"Kulübün ve takımın potansiyelini görmüştüm."

19 yaşındaki oyuncu, sezonun sonlarına doğru De Kuip'te Haarlem'in Feyenoord'u 3-1 yendiği maçta attığı kafa golüyle zaten Feyenoord'u üzmüştü. Feyenoord da bu hava hakimiyetini kendi silahına dönüştürdü.

Excelsior'un 3-2 yenildiği Eredivisie'deki ilk maçında kafa golü atan Gullit, harika bir başlangıç yaptı. Bir hafta sonra PSV deplasmanında 3-1 kazanılan maçta Gullit topu aldı ve kafası yukarıda, ceza sahası çevresinde pas opsiyonu arayarak ev sahibinin yarı sahasında rahat adımlarla ilerledi. Top solda başka bir oyuncuya ulaştıktan sonra koşusunu sürdüren Gullit, yükselip Ben Wijnstekers'in ortasını ağlara gönderdi.

Gullit o sezon ligde sekiz gol attı ve Feyenoord ligi ikinci sırada bitirdi. Ardından akılalmaz bir şey oldu.

Ajax'ın kendisine az önce önerdiği sözleşmeye öfkelenen Johan Cruyff, güneydeki ezeli rakiplerinden gelen cüretkar teklifi kabul etti. Artık 36 yaşında olan efsanevi forvetin tempoya ayak uyduramayacak kadar yaşlı olduğuna inanan çok kişi vardı. Üstelik ikon Willem van Hanegem dahil birçok kilit oyuncu ayrılırken, Feyenoord güçlü Amsterdam kulübüne meydan okuyamayacak kadar zayıf görünüyordu.

Cruyff ile Gullit'i hafife aldılar.

Gullit daha sonra The Guardian'a, "Her şeyden çok merak ediyordum" dedi. "Feyenoord'a geldiğinde 36 yaşındaydı. 'Tamam, şimdi topu ondan alacağım' diye düşündüğüm anlar oluyordu ama alamıyordum. 'Otuz altı mı? 24 yaşındayken kim bilir ne kadar iyiydi?' diye düşünüyordum."

Çizmeli Pisagor lakaplı adam takımın kontrolünü ele aldı; maçlar sırasında takım arkadaşlarına ne yapacaklarını söylüyor, antrenman çalışmalarını belirliyor ve ilk 11'i seçiyordu. En önemlisi de, top ayağındayken hâlâ dokunulmazdı. Feyenoord rakiplerine üstünlük kurmaya başladı; yaşlı usta ile öğrencisi ortalığı kasıp kavuruyordu. Sık sık birbirlerine gol hazırlıyor, bazen de aynı maçta fileleri buluyorlardı; savunmaların onları durdurması imkansızdı. Ta ki Ajax, Eredivisie'deki ilk yenilgiyi yaşatana kadar.

Cruyff'un Amsterdam'a dönüşü daha kötü başlayamazdı: 25 dakika içinde 3-0 geriye düştüler ama Gullit'in bir asisti ve Feyenoord'un bir golü daha, devre arasında onlara umut verdi. Ancak ikinci yarıdaki baskıya dayanamadılar; son 30 dakikada tam beş gol atıldı.

Gullit, "Kulağa garip gelebilir ama uzun süre daha iyi olan taraf bizdik" diye hatırladı. "Öne geçecek fırsatlar yakaladık. Skor 3-2 olduktan sonra tüm riskleri aldık. Sonra da çok şanslı bir şekilde durumu 4-2 yaptılar. Top tesadüfen Keje Molenaar'ın kafasının arkasına çarpıp içeri girdi. Ondan sonra bizim için baraj yıkıldı. Ve neredeyse her ataklarının gol olması konusunda da çok şanslıydılar."

O dönemde galibiyet sadece iki puan ediyordu ve Feyenoord önceki maçlarda geri dönecek kaliteye sahip olduğunu göstermişti, bu yüzden Cruyff endişeli değildi. Hücum orta sahası, "İşin komik yanı, o yenilgi hiç canımızı yakmadı" dedi. "Daha çok bir dönüm noktasıydı. Cruyff sonrasında, 'Çocuklar, sadece iki puan' dedi.

"İyi futbol oynayabildiğimizi biliyorduk. O 8-2'lik yenilgi sayesinde geliştik. Ondan sonra da neredeyse her maçı kazandık. Ajax'a karşı hem iç sahadaki maçta hem de kupada da dahil."

Aylar sonra ligde De Kuip'te Amsterdam ekibini 4-1 yenen Feyenoord'da Gullit bir frikik golü attı, Cruyff da farkı ikiye çıkardı. Eredivisie'de sadece bir kez daha, Groningen'e karşı kaybettiler ve 10 yıl sonra ilk şampiyonluklarını kazandılar. Gullit ayrıca KNVB Beker'de Ajax'a karşı iki maçta da gol atıp asist yaptı ve Feyenoord dubleyi tamamlarken turnuvayı gol kralı olarak bitirdi.

Gullit, "Ne yıldı ama" dedi.

Genç hücum orta sahası, takım arkadaşlarının oylarıyla Hollanda'da Yılın Futbolcusu seçilirken, medya da Altın Ayakkabı'yı Cruyff'a verdi.

O sezonun sonunda kramponlarını asan El Salvador'un aktaracak daha çok bilgeliği vardı. "Yılın sonunda bana şunu söyledi: 'Ruud, gideceğin bir sonraki kulüpte insanların artık senden hoşlanmayacağı gerçeğine hazır ol. Ayrıca etrafındaki oyuncuları daha iyi oynatman da gerekiyor.'

"Ben de şöyle düşünüyordum: 'Tamamaaam... Benim daha kendi kariyerime odaklanmam gerekiyor. Başkalarına nasıl yardımcı olabilirim ki?' Ama PSV'ye, ardından Milan'a gittiğimde yapboz bir anda yerine oturdu. Johan'ın söylediği her şeyi hatırladım."

Gizemli Galli Hughes daha sonra şöyle dedi: "Gullit, [Haarlem]'e katıldığında kendini sarhoş edecek kadar içen, kavga eden ya da soyunma odasında ona seks hikayelerini anlatan adamlarla oynuyordu. Sonra Feyenoord'a gidiyor ve Johan Cruyff onu kanatlarının altına alıyor, gerisi de tarih oluyor."

Rotterdam'da bir başka umut verici ancak sakatlıklarla boğuştuğu sezonun ardından Gullit, tartışma yaratan bir kararla PSV'ye geçti ve hızlı bir başlangıç yaptı.

İlk maçlarından birinde, bu kez Cruyff'un çalıştırdığı Ajax'a karşı oynadı. Gullit, orta sahada Ajax'ın yaptığı hatalı bir pası kusursuz okuyup skoru açtı; ardından Stanley Menzo'yu geçmeden önce baş döndürücü bir koşu yaptı. Takımının üçüncü golünde Van der Gijp'e asist yaptıktan sonra ise bir pasla buluştu, topu kanattan taşıdı ve 4-2'lik galibiyeti perçinleyen golü ağların üst kısmına sert bir vuruşla gönderdi.

Goller onun için adeta çocuk oyuncağıydı. İlk sezonunda yeniden süpürücü rolüne geçmesine rağmen sürekli ileri çıkıyor ve birçok önemli gole imza atıyordu. Sezonun sonlarına doğru ise adeta coştu; dört maçta dokuz gol attı ve bunu Feyenoord karşısındaki 3-2'lik galibiyette kaydettiği iki golle tamamladı.

PSV, Ajax'ın sekiz puan önünde ligi tamamladı ve sekiz yıl sonra ilk kez şampiyon oldu. 23 yaşındaki Gullit, kariyerinde ikinci kez Hollanda'da Yılın Futbolcusu seçildi.

1986-87 sezonunda da adeta durdurulamazdı; PSV yeniden şampiyon olurken 34 maçta 22 gol kaydetti. Her işi yapan bu oyuncu, kelimenin tam anlamıyla her yönüyle komple bir futbolcuya dönüşüyordu ve bulunduğu seviyeyi bir kez daha aşmıştı. Sezonun sonlarına doğru teknik direktör Hans Kraay ile yaşadığı anlaşmazlık, dünya rekoru bir transferin önünü açtı.

Gullit, pozisyonunun sürekli değişmesinden bıkmıştı ve Kraay onu Veendam karşısında süpürücü olarak oynattığında, kısa süre önce Niewue Revu için kendisiyle röportaj yapan iki gazeteciyi arayıp öfkesini dile getirdi. Kamuoyu önündeki eleştiriye öfkelenen Kraay, PSV'ye oyuncuyu satmasını söyledi. Kulüp bunu reddedince teknik adam istifa etti ve yerine Guus Hiddink getirildi.

PSV'nin transfer şefi Kees Ploegsma daha sonra, Gullit'in AC Milan'a giden sonraki transferi zorlamak için bu öfke fırtınasını kurguladığını öne sürdü; bunun sonucunda Eindhoven ekibi UEFA'ya şikâyette bulundu.

"Ruud Gullit ayrılmak istiyordu. O Nieuwe Revue hikâyesiyle ve gazeteciler [First] Barend ile [Henk] van Dorp'la birlikte bazı şeyler kurgulanmıştı," dedi Supver-PSV'ye.

"Ancak PSV, AC Milan'ın Ruud Gullit için şimdiden bir sözleşme üzerinde çalıştığını haber alana kadar ayak direttik. İşte o zaman UEFA'yı devreye soktuk ve bunu [başkan] Silvio Berlusconi aracılığıyla AC Milan'a bildirdik. Bunu asla unutmayacağım: Eğer Silvio Berlusconi o dönemde adım atmasaydı, bu AC Milan'ın Avrupa futbolundan ihraç edilmesi anlamına gelecekti. Belli bir dönem içinde bir oyuncuyla sözleşme hakkında konuşmanıza izin verilmiyordu."

Eindhoven ekibine Berlusconi'den şaşırtıcı bir faks geldi: Ertesi gün anlaşmayı sonuçlandırmak için Eindhoven'da olacaktı. Ploegsma, "Bir noktada 17 milyon gulden karşılığında anlaşma sağlandı" dedi. "Gullit otel odasına girdi ve onu Berlusconi ile tanıştırdığımda yüzündeki ifadeyi asla unutmayacağım. Ruud Gullit tamamen mutluydu ve olay böyle gelişti.

"Daha sonra her şey yoluna girdi ama o, PSV'den ayrılmak için resmen zorladı."

Gullit daha sonra Bein Sports'a şunları söyledi: "O dönemde Milan'ın bazı girişimlerde bulunduğunu bilmiyordum. Benimle ilgilendiklerini biliyordum ama bunu ne duydum ne de gördüm; sonra birdenbire Berlusconi Eindhoven'a geldi ve PSV ile anlaşmayı yaptı."

Aralık 1987'de Gullit, PSV'deki performansı ve Milan'daki ilk sezonunun ilk yarısındaki etkileyici oyunu sayesinde Ballon d'Or'a layık görüldü; oylamada Van Basten ikinci sırada yer aldı.

Ödülün organizatörleri France Football'a göre bu, sanatçıların zaferiydi: "Gullit, Portakallar Krallığı'nda doğmuş, futbolu devrimleştirmek ve 70'lerin 'total futbolcularını' 21. yüzyıla taşımak için ortaya çıkmış bir fenomendir. Virtüözlük, takım oyunu ve göz alıcı sanatın nadir bir birleşimi olan o, hem atlet hem dansçı, hem şakacı hem sihirbazdır… Bir zamanlar hesap ve enerji yönetimine göre şekillenen bir spora getirdiği güçlü sağlık, iştah ve yaratıcılık düşünüldüğünde, muhtemelen hüküm sürmeyi henüz bitirmedi."

AC Milan kasvetli bir dönemden geçiyordu. 1979'daki Serie A şampiyonluğundan bu yana, biri şike nedeniyle olmak üzere iki kez küme düşmüşlerdi ve Gullit, Marco van Basten ile Carlo Ancelotti 1987 yazında geldiğinde Serie A'yı henüz beşinci sırada tamamlamışlardı. Donadoni, Paolo Maldini ve Franco Baresi gibi isimler zaten kadrodayken, yeni teknik direktör Arrigo Sacchi'nin elinde devrim niteliğinde bir takımın temelleri vardı. İlk sezonlarında Serie A tacını geri aldılar ve Gullit sağ kanatta oynadı.

Ardından Batı Almanya'daki Euro 1988 için milli takımına katıldı. Yıllardır kaptanlık pazubandını takıyordu ama 1982 ve 1986 Dünya Kupaları'nın yanı sıra Euro 1984'e de katılmayı başaramamışlardı. Van Basten, Ronald Koeman ve Frank Rijkaard'dan oluşan bir takımın başında efsanevi eski Ajax teknik direktörü Michels varken umut geri dönmüştü.

Hollanda, ilk maçında Sovyetler Birliği'ne yenildi ve kaptan, Michels'in eleştirilerine hedef oldu: "Treni kaçırdı. Bu maçta serbest bir role sahipti ve takımın ona ihtiyaç duyduğu anlarda destek veremedi."

Bir sonraki maçta Van Basten'in hat-trick'iyle Sir Bobby Robson'ın İngiltere'si yenilirken o da kilit bir rol oynayarak buna yanıt verdi. "Sahada Marco ile müthiş bir uyumum vardı" dedi. "İngiltere maçını izleyin, sürekli onu aradığımı göreceksiniz. Ben zayıftım, o güçlüydü ve ben onun hizmetinde oynadım."

İrlanda ve Almanya'yı yendikten sonra, finalde Sovyetler Birliği'nden rövanşı alma zamanı gelmişti.

Van Basten'in onu ceza sahasının ortasında boş bulmasıyla Gullit'in güçlü kafa vuruşu skoru açtı. 25 yaşındaki oyuncu, iki kolunu iki yana açarak ve en az onlar kadar geniş bir gülümsemeyle koşarak sevincini yaşadı. Van Basten ikinci yarıda tarihin en ikonik gollerinden birini attıktan sonra, Gullit büyük bir uluslararası kupayı kaldıran ilk Hollandalı kaptan oldu.

Bir sonraki sezon öncesinde, babası Gullit'inki gibi Surinam'dan Hollanda'ya göç eden Rijkaard, AC Milan'a transfer oldu. İkili eylül ayının zıt uçlarında doğmuştu; Gullit ayın birinde, Rijkaard ise 30'unda. Aynı genç takımda oynadıktan sonra profesyonel kariyerlerinde yollarını ayırdılar. Gullit 1981'de Hollanda formasıyla ilk maçına çıktığında, yerine girdiği isim Rijkaard'dı.

Gullit, "Van Basten anlaşması benim anlaşmamla aynı zamanda olmadı" dedi. "Elbette bunu biliyorduk ama benim bununla hiçbir ilgim yoktu. Bir sonraki yıl Frank Rijkaard anlaşmasında bir rolümüz oldu. Onu istiyorduk çünkü yapbozun eksik parçasının o olduğunu düşünüyorduk ve bu yüzden Rijkaard'ı Milan'a getirmek için elimizden gelen her şeyi yaptık."

Hollandalı üçlü bir kez daha bir araya geldiğinde, kıta çapındaki üstünlüklerini sürdürmeye hazırdılar. Avrupa Kupası yarı finalinin İspanya'daki ilk ayağında Real Madrid ile 1-1 berabere kaldıktan sonra Gullit, Leo Beenhakker'in takımına karşı 5-0'lık yıkımda önemli rol oynadı. Ancelotti ve Rijkaard Milan'ı 2-0 öne geçirdikten sonra, Gullit Donadoni'nin ortasında kafayı vurdu; ardından da Van Basten'e kafayla indirerek takımının dördüncü golünde şık bir bitirişe zemin hazırladı.

Daha sonra sakatlanarak oyundan çıktı ve kırık menisküs teşhisi kondu; Camp Nou'da Steaua Bucharest'e karşı oynanacak final için ameliyat olması ve hızla iyileşmesi gerekiyordu. 4-0'lık galibiyette belirleyici bir rol oynadı; önce boş kaleye dokunarak kilidi açtı, ardından Donadoni'nin ortasını kontrol edip üçüncü golü sert bir vuruşla attı. Rijkaard, Van Basten'in ikinci golünün asistini yaparak muhteşem zaferi tamamladı.

Sonraki sezon Hollandalı için acımasız geçti. Sakatlık onu neredeyse sezonun tamamında sahalardan uzak tuttu; Serie A'da sadece iki, Avrupa Kupası'nda ise yalnızca bir maçta oynadı: finalde. O maçta ileri uçta ilk 11'de başladı ve Rijkaard, Van Basten'in asistiyle maçın tek golünü attı.

Gullit iki yıl daha takımda kaldı ancak Fabio Capello yönetiminde rolünün giderek azaldığını gördü. Bir Serie A şampiyonluğu daha geldi, ancak AC Milan'ın 1993'te Şampiyonlar Ligi finalinde Marsilya'ya kaybettiği maçta yoktu. Sampdoria'ya kiralandı ve 15 golle etkileyici bir performans sergileyerek takımının ligi dördüncü sırada bitirmesine yardımcı oldu. Bunun üzerine AC Milan onu sonraki sezonun başında geri getirdi, ancak artık hiçbir şey eskisi gibi değildi.

"Sakatlığımdan sonra artık eski Ruud Gullit değildim," dedi. "Sakatlık nedeniyle ve oyundan bu kadar uzak kaldığım için futbol oynama şeklimi değiştirmek zorunda kaldım.

"Oyunumu uyarlamak zorundaydım ama bununla başa çıkabildim. Ama tabii ki Milan'daki rolüm öncekine göre daha az önemliydi, çünkü o dönemde rotasyon sistemi uygulanmaya başlamıştı. Sadece üç yabancı oynatmamıza izin veriliyordu, bu yüzden bazen oynayamıyordunuz. Çoğu maçta oynamaya alışkınken bir anda dinlenmek zorunda kalmak zordur."

1995'te Glenn Hoddle'ın Chelsea'sine katıldı ve yine savunmada başladı, ancak hücumcu yapısı dizginlenemedi: Düzenli olarak ileri çıktı ve pozisyonlar üretmeye başladı. Sonunda daha ileri bir role dönmek zorunda kaldı.

The Times'a anlattığı gibi: "Zor bir topu alır, kontrol eder, kendime alan açar ve sağ bekin önüne iyi bir top atardım. Ama o bu pası istemiyordu. Sonunda Glenn bana, 'Ruud, bunları orta sahada yapman daha iyi olur' dedi."

O sezonun sonunda Eric Cantona, Yılın Futbolcusu ödülünde onu geride bıraktı. Ardından Hoddle, İngiltere Milli Takımı'nın başına geçti ve Gullit 18 ay boyunca Chelsea'nın oyuncu-teknik direktörü oldu. Kendini 24 kez oynattı ve Tottenham'a karşı bir gol attı, ancak Chelsea FA Cup finalinde Middlesbrough'yu 2-0 yenerek kupayı kazanırken o kenarda kaldı.

Londra ekibi Şubat 1998'e gelindiğinde ligde ikinci sırada olmasına rağmen kovuldu ve ardından Newcastle'ı çalıştırdı, bir kez daha FA Cup finaline çıktı. Beş yıl sonra talihsiz bir teknik direktörlük dönemi için Feyenoord'a döndü, ardından LA Galaxy ve Terek Grozny'deki kısa görevlerin sonrasında teknik direktörlüğün kendisine göre olmadığına karar verdi.

"Bazen buna gülüyorum. Hiçbir şey kazanamamış ama hâlâ çalışan teknik direktörler var," dedi The Guardian'a. "Chelsea ile ilk sezonumda kazandım, Newcastle ile de finale çıktık ve sadece Man U'ya kaybettik. Beni sert şekilde yargıladılar ve bu da açık sözlü bir insan olmamdan kaynaklanıyor.

"Ama ben futbolu biliyorum. Hiçbir şey kanıtlamak zorunda değilim."

Belki de sonunda futbol, her zaman oyunun önünde olan adama yetişmişti.