"Maçı, onlara zarar verebileceğimiz yere taşımalıyız." Atletico Madrid'in Arjantinli teknik direktörü Diego Simeone'nin her basın toplantısında yinelediği bir ifade bu; her ne kadar sürekli dile getirilse de, rakibin zayıf noktalarını keşfetmeye yönelik titizlikle hazırlanmış bir planı gizliyor.
Simeone, dün pazar günü, Liga'nın yedinci haftasında oynanan ve hakem açısından tartışmalı birçok pozisyona sahne olan maçta Atletico Madrid'i Madrid derbisinde Real'e karşı 2-1'lik galibiyete taşımayı başardı.
Simeone'nin planı, tıpkı bir yıl önce Xabi Alonso derbisinde olduğu gibi bu kez de tam anlamıyla işe yaradı ve Real Madrid'i 5-2 mağlup etmeyi başardı. Arjantinli teknik adam, José Mourinho yönetimindeki Real Madrid'in aynı zayıf noktasından yararlanmayı başardı: sol kanat, yani "zafere giden hızlı yol".
İspanyol "Marca" gazetesi şöyle yazdı: "Giuliano Simeone'nin Atletico'nun sağ kanadındaki etkisini, geçen sezon derbisinde yaptığı gibi Carreras'ı yıpratarak tekrarlaması bir tesadüf değildi. Ancak bu kez plan iki noktaya daha fazla odaklanmıştı: Vinicius'un savunmaya inmemesiyle (başta geri dönse de, ilk 20 dakikada bunu neredeyse hiç yapmadı ve Tchouameni'yi boşluğu kapatmaya çalışırken bıraktı), Cucurella'ya destek eksikliğinden ve Huijsen'in tereddütünden yararlanmaları gerekiyordu. Bu nedenle amaç, o bölgeye çalımcı bir oyuncu (Kang-in Lee) ve takımın en güçlü üç oyuncusunu (Pubill, Llorente ve Giuliano'nun kendisi) yığarak stopere ve bek oyuncusuna görevlerini neredeyse imkânsız kılmaktı."
Ve şunları ekledi: "Bu, Güney Koreli oyuncunun Jonathan David'in yanında çift forvet oynamasına rağmen neden o kanatta görevlendirildiğini, Pubill'in neden bek olarak hücuma çıktığını ve Llorente'nin neden ön libero olarak başladığını açıklıyor. Sonuncusunun amacı, Bellingham'ı defansif olarak takip etmenin yanı sıra o kanattaki hücuma katkı sağlamaktı. Aynı şekilde, Cardoso'nun Koke yerine çift ön liberoda yer alması, Marcos, Real Madrid'in zayıf noktasına ilerlediğinde arkasını kapatma ihtiyacı nedeniyle belirlenmişti."
Oyuncuların o tarafa odaklanmasının yanı sıra, Real Madrid'in defansif olarak geriye çekilme eğilimi ve bek ile stoper arasında istismar edilebilecek boşluklar, derbi öncesindeki son antrenmanda savunma hattının üzerinden yapılan ortalar üzerinde çalışmaya daha fazla ağırlık verilmesine yol açtı.
Bu iki nokta gollere de yansıdı: İlki, Giuliano'nun o kanattan yaptığı çıkış ve Huijsen'in onu düşürmesi sonucu hakemin penaltı vermesiyle; ikincisi ise Kang-in Lee'nin kanatta yaptığı ara pasının değerlendirilmesi ve ardından Simeone'nin Jonathan David'e attığı isabetli pasla geldi.
Bu plan, her ne kadar ikinci yarıda da sonuç vermiş olsa da (Koke'nin sahaya girip sükûnet, dinginlik ve topa sahip olmayı getirmesi, sarı kart gören Pubill'in yerine Llorente'nin bek pozisyonuna dönmesiyle), aslında ilk yarıda Atletico Madrid'in üstünlüğünü ortaya koymuştu.
Bu bağlamda, on bire on bir mücadelede Rojiblancos daha iyiydi ve oyunun gidişatına daha çok hâkim oldu; bu da Real Madrid'in beş kaleyi bulan atağına kıyasla, yedi kaleyi bulan atağa yansıdı (bunların çoğu sağ taraftandı; oysa Grimaldo, Güler'in öne çıkmaktaki tereddütünden yararlanarak sol taraftan hücuma katılma özgürlüğüne sahipti).
Bunun kanıtı, Atletico Madrid'in ataklarının neredeyse yarısının (%48) sağdan gelmesi; buna karşılık soldan ve ortadan gelen atakların sırasıyla %24 ve %29 oranında olması.
Real Madrid'in zayıf noktalarından yararlanmanın yanı sıra, Simeone'nin planı rakibinin en büyük güçlü yanını da ele aldı: kontrataklar. Giuliano'nun, Vinicius'u takip etmek için beşinci defans oyuncusu rolü oynamasının, Pubill'in onu takip etmede, defansın direği Romero'nun kontrol altında tuttuğu Mbappe ile dönüşümlü olarak görev yapmasının nedeni buydu; ve Llorente'nin yorulmak bilmez çabasının, neredeyse koşacak hali kalmamış olan Real Madrid'in olası kontrataklarını engellemede de belirleyici olmasının nedeni buydu.
Konuları ve haberleri daha derinlemesine Kooora forumlarında tartışabilirsiniz