Cengiz Ünder, henüz 10 yaşındayken Bucaspor altyapısında başlayan futbol hikayesinin, 11 sene sonrasında, İtalya'nın 7 tepeli şehri Roma'ya kadar uzanacağını biliyor muydu?
Yankının, illüzyonun ve özlemin şehrinde, Tiber Nehri'nin yanında, tarih 26 Ağustos 2017'yi gösterdiğinde, sırtına 17 numaralı formasını geçiren Cengiz, Stadio Olimpico çimlerine ilk kez çıkıyordu.
Inter karşısında son 7 dakikada şans bulan genç futbolcu, ilerleyen haftalarda İtalya'da oynanan futbolun, diğerlerinden ne kadar farklı olduğunu anlamaya başlayacaktı.
Yeni bir takıma transfer olan her futbolcu gibi, belli bir dönem alışma süreci geçirdiğini tahmin ettiğimiz Cengiz'e, hangi hitap şeklini sevdiğini sorarak başlıyor, dünden bugüne futbol macerasıyla devam ediyoruz...
Cengiz, Cengo... Roma'da hangi ismi kullanmayı tercih ediyorsun?
Genelde bütün arkadaşlarım bana Cengo diye sesleniyor. Türkiye’de de zaten genellikle Cengo diye söyleniyor. Burada da herkes Cengo demeye başladı, geçen seneden beri. Yani herkes Cengo diyor. Ben de anlamını biliyorum tabii. Böyle bir anlama geliyor: Korkusuz. İsmimi seviyorum sonuçta. Herkes kendi ismini sever.
Depo Photosİki ay futbol oynamayınca ister istemez ne zaman iyileşeceğim diye içi içini yiyor insanın. Sürekli iyileşmek istiyorsun çünkü. Ben de bir an önce takım arkadaşlarımla birlikte sahada olmak istiyordum. Bir anda korku vardı tabii ilk başta, yeniden aynı sakatlığı yaşar mıyım diye. Şu an çok şükür takımla antrenmanlara çıkıyorum. Son maçta da oynadım. Bundan sonraki maçları da inşallah en iyi şekilde geçireceğim.
Seni geçmişte bir yolculuğa çıkarmak istiyorum. Altınordu'da yetişmek nasıldı?
Altınordu bence Türkiye’nin en büyük altyapısına sahip kulübü. Başkanı Seyit Mehmet Özkan özellikle genç oyunculara değer veren, sürekli altyapıdan oyuncu yetiştirmeye yönelik çalışan biri. Ben onu çok sevenlerden birisiyim. Beni 10 yaşımda Bucaspor’a almıştı. Bucaspor’dan sonra onunla birlikte Altınordu’ya gittim. Altınordu altyapısı Türkiye’de en farklı altyapılardan biri çünkü sadece futbolu değil hayatı da öğretiyorlar. Bir bahçe var, bahçede domates topluyorlar. Hayvanlara bakıyorlar. Sürekli eğitim görüyorlar.
>>Futbolcuların henüz duymamış olabileceğiniz hobileri
Başakşehir’e transferi
Altınordu’dayken 16 yaşımda oynamaya başlamıştım. İlk sezonumu çok güzel geçirmiştim. Başakşehir o sene, ilk senemde de beni istemişti ama olmadı. Bir yıl daha pişmem gerekiyordu. Başakşehir, Abdullah Avcı’yla birlikte Türkiye’de gençlere değer veren bir isim. Ben Başakşehir’e gitmeyi çok istemiştim. Takımın çok tecrübeli isimleri vardı, Emre Belözoğlu gibi. Başakşehir’e gittiğimde inanılmaz heyecanlandım. Baştan sona kadar bana çok güvendiler. Sonra da Roma’ya geldim, bir yılda. Bu benim için çok büyük bir başarı.
Emre'nin Inter formasıyla Lazio'ya attığı golleri izlemiş miydin?
Lazio’ya attığı golleri biliyorum, özetlerde izledim. Çok güzel 2 tane gol attı. Bir sağ ayağıyla bir de sol ayağıyla attı. Aşırtma attı hatta birini. Tebrik ediyorum Emre ağabeyi.
Sağ ayağınla gol attığını görmek için daha ne kadar bekleyeceğiz? Çünkü biliyoruz ki sağ ayağını kullanabiliyorsun...
Başakşehir’deyken 9 tane gol atmıştım. Bunların çoğunluğu sağ ayaklaydı aslında. Burada denk gelmedi, bilmiyorum. Aslında sağ ayağımı kullanan birisiyim. İtalya’da futbol oynamak benim için en güzel şeylerden biri. İtalya benim için en doğru kararlardan birisi.
YouTube jenerasyonunun oyuncularından biri de sensin. Herkes sana Türk Dybala diyor ama sen büyürken hangi futbolcu olmayı hayal ediyordun?
Hep söylediğim gibi, insanın başka büyük futbolcuları izlemesi çok güzel. Ama insan her zaman kendini örnek almalı. Kendini eleştirmeli, kendini geliştirmeli. Ben her zaman kendi maçlarımdan sonra kendi videolarımı izlerim. Benim en beğendiğim oyuncu, bu zamana kadar stilini en çok sevdiğim oyuncu David Silva. Sürekli onun videolarını izlerdim. Oyun stilini çok beğeniyorum. Onu çok seviyorum. Umarım bir gün birlikte oynarız.
Depo Photosİtalya futbolu, dünyada çok farklı. Başakşehir’deki videolarımı da izledikten sonra, buradaki videolarımı izledikten sonra, artık çok farklı bir futbol oynadığımın farkına vardım. Hem defansif anlamda hem de hücum anlamında neler yapabileceğimi çok daha iyi biliyorum. Burada kendimi daha iyi geliştirdiğimi düşünüyorum. Geçen sene bunu çok iyi yansıttım. Bu sene de ocak ayına kadar çok iyi yansıttım.
Formandan uzak kaldığın dönemlerde seni Roma'da hem teknik hem de duygusal anlamda yetiştirenlerin, kulüpten ayrılmalarına ne kadar üzüldün? Bir tarafta Eusebio Di Francesco, diğer tarafta Monchi...
Monchi, beni buraya getiren isimlerden birisiydi. Üzüldüm tabii. Sonuçta beni buraya getiren kişiydi. Di Francesco’nun bana olan katkılarını asla unutmayacağım. Ben onun sayesinde bu kadar geliştim. Sürekli bana güvendi. Ocak ayına kadar oynamadım aslında. Bana her zaman güveniyordu, onu hissettim ve çok daha iyi oynamaya başladım. Sürekli gol atmaya başladım. Üzüldüm, gerçekten üzüldüm. Ama hayatın içinde böyle şeyler var. Hayat acımasız, futbol daha da acımasız. Şu an yeni hocamızla çalışıyoruz.
