YORUM | Onur Özgen @ozgenonur
Trabzonspor, kağıt üzerinde kenarda oynatılan Yusuf Yazıcı ve Abdülkadir Ömür’ün orijinlerinin merkez oyuncusu olduklarını düşünürsek, beş merkez orta saha oyuncusuyla maça başladı. Bu tercih, topa sahip olmak isteyen bir takım için avantaj olabilirdi, ama Trabzonspor’un maç boyunca seçtiği oyun, hiç de öyle değildi.
Topun hakimiyetini tamamen Galatasaray’a bıraktılar (ilk 15 dakikada Galatasaray’ın topa sahip olma oranı %72’ydi). Bu oyun tarzında da çok sayıda merkez oyuncuyla oynamak, beraberinde sadece karmaşa getirdi. Yusuf ve Abdülkadir merkeze yöneldi ve ortalama pozisyonlarda da görülebileceği gibi orta sahada üst üste binildi. Beklerden de hiçbir destek gelmeyince, Trabzonspor hücumda oyunu genişletme imkanı bulamadı.
Goal TürkiyeBu da aynı zamanda Galatasaray’a hücumda büyük olanak sağladı: Sarı-kırmızılıların önünde her iki çizgide de geniş kulvarlar oluştu ve özellikle Mariano bunu çok iyi kullandı. Brezilyalı sağ bek oyuncusu, ilk yarı boyunca daha ziyade sağ kenar forvet gibiydi.
Mariano, Fatih Terim’in gelişinden sonra belki de takımda bireysel performans olarak düşüş gösteren tek oyuncuydu. Önce onbirdeki yerini Martin Linnes’e kaybetti, ardından oynadığı maçlarda da sezon başındaki performansından uzak bir görüntü sergiledi. Ama potansiyel olarak ligin en iyi hücumcu sağ bekiydi, bunu da bu akşam fazlasıyla gösterme imkânı buldu.
AAGol pozisyonunda, Abdülkadir sıra dışı yeteneklerine karşın fundamental eksiklikleri bulunduğunu da gösterdi. Topla buluştuğunda ne yapacağını bilemedi, ama arkasındaki Mariano çok iyi biliyordu. Maça önde baskıyla başlayan Galatasaray, kendisi adına çok doğru bir ikili eşleşmeden galip ayrılarak golü erken buldu.
İkinci yarıda oyuna müdahale etmesi gereken taraf Rıza Çalımbay’dı. Oyuncu değişikliği gelmedi, ama Trabzonspor’un hücumda sahayı biraz daha enine kullanmaya başladığını gördük. Bu sayede de maçtaki ilk pozisyonlarına Yusuf ile girdiler zaten.
Çalımbay ise işler biraz olsun düzelmişken oyuncu değişikliği yapmak gereğini hissetti ve her vasat teknik direktörün düşündüğü şeyi düşündü: “Gole ihtiyacım var, o zaman oyuna bir forvet almalıyım. Hatta stoper çıkarıp alayım ki, cesur bir değişiklik desinler.” Halbuki tek yaptığı orta sahayı boşaltıp, Galatasaray’ın üzerlerine daha rahat gelmesini sağlamaktı. Öyle de oldu. Bu değişiklikten dört dakika sonra, stopere çekilen Okay Yokuşlu’nun hatasıyla golü kalesinde gördü.
AAKalan dakikaları da Galatasaray topa rahatça sahip olarak, Trabzonspor da tek hücum planı olan Burak Yılmaz’ı savunma arkasına kaçırmaya çalışarak geçirdi. Tabii Burak da savunma arkası koşularını, savunma arkasında bekleyerek yapmayı deneyince, maç boyunca 6 defa ofsayta düştü ve o plan da uygulanamadı.
Galatasaray’ın önde baskıya dayalı standart bir oyunu var. Bu oyun, özellikle iç saha maçlarında daha ivme kazanıyor. Karşısında böyle tek planı olan, onu da son derece kötü uygulayan bir rakip olduğunda da rahat bir galibiyet alıyor. Peki Trabzonspor’un neyi var? Aslında son derece modern orta saha oyuncuları var. Ama buna rağmen demode bir oyunda ısrar eden bir teknik direktörleri de var. Bu yüzden de potansiyellerinin çok altında kalıyorlar.