Galatasaray için deplasmanlar, sözel bir öğrencinin Matematik dersine gitmesi kadar zor, çekilmez ve işkence misali... Sarı-kırmızılı takım, yine bu şartlarda geçen bir deplasmanda soğuk soğuk terlerken kahramanlarıyla kazandı.
Şampiyonluk mücadelesi veren ve lider olan bir takım, nasıl olur da 16 dakikada 2-0 öne geçtiği bir maçı kan revan içinde tamamlar, bilemiyoruz. Ama Galatasaray için deplasmanlarda bu durum ilk değil, muhtemelen son da olmayacak. Sarı-kırmızılı takımın bugün İstanbul'a üç puanla dönmesinde birçok kilit nokta ve kırılma anları vardı. Bazıları maçı verdi, bazılarıysa aldı.
Takım arkadaşları Muslera'ya teşekkür etmeli
Galatasaray'da maçın galibi, kalesinde iki gol gören Muslera'ydı. Uruguaylı kaleci bu sezonun en iyi maçını belki de Alanya'da çıkardı. Sahada mücadele eden 11 futbolcudan şampiyonluğu en çok isteyen oydu, şampiyonluk için en çok mücadele eden de oydu. Yıllardır Galatasaray'dan ayrılmayan ve her sezon kendisine yeni bir challenge belirleyen Muslera, yaşadığı şampiyonluklara rağmen belli ki hırsını hiç kaybetmemiş. Oysa henüz kariyeri boyunca şampiyonluk yaşamamış futbolcular, Galatasaray'da yokları oynayabiliyor. Alanyaspor maçında 90 dakika boyunca 5 kurtarış ve 1 yakalamayla oynayan Muslera, savunmanın tüm hatalarını ört bas etmekle günü geçirdi. Yediği iki golde de hatası olmayan Muslera, her şartta çok iyi bir görüntü çizdi. Muhtemelen sezon bitimine kadar ona daha çok iş düşecek. Özellikle de deplasmanlarda!
Galatasaray savunması, freni patlamış kamyon gibi
Alanyaspor topla çok fazla oynamadı, pas da yapmadı. Galatasaray topun hakimiydi ve genellikle rakip yarı sahada etkindi. Evet, evindeki performansının yine çok çok uzağındaydı. Ama muhtemelen 16 dakikadaki 2-0'lık galibiyet, kenar yönetimden televizyon başındaki taraftarlara kadar son ayların en güzel haberiydi. Ama Alanyaspor, Galatasaray her top kaybettiğinde rakip kalede tehlikeli oldu. Maç boyunca hızlı ve organize hücuma çıkan Alanyaspor'un karşısında, deyim yerindeyse freni patlamış kamyon misali bir Galatasaray savunması vardı. Alanyaspor'un bulduğu hemen hemen tüm fırsatlarda, Galatasaray defansının katkısı vardı. Serdar Aziz'in kontrolsüz hamleyle penaltı yaptırdığı pozisyon, bardağın taşmasını sağladı.
Galatasaray şampiyon olsun, olmasın; özellikle stoperde ciddi bir revizyon şart.
Fatih Terim'i Tudor'dan ayıran şey: Sinan Gümüş
Tudor dönemindeki Galatasaray'la Fatih Terim dönemindeki Galatasaray arasında oyun anlamında çok büyük bir fark yok. İki takım da iç sahada baskılı oynayıp kazandı, deplasmanlarda soğuk soğuk terledi. Ancak Fatih Terim'i gerçek 'teknik direktör' yapan şey, yedek kulübesindeki potansiyeli olan futbolcuları takıma kazandırmak oldu. Tudor, sanki konsol oyunu oynuyormuşcasına her maç aynı 11 ve alternatifsiz bir kadroyla görünüyordu. Badou Ndiaye gibi kilit bir ismin Tudor döneminde takımdan ayrılması durumunda neler yaşanırdı, merak ediyor insan. Donk'tan bahsetmek ayrı bir konu ama bugün Sinan Gümüş'ün günü, bugün ondan bahsetmek şart.
Sinan Gümüş, oyuna sonradan girdiği son 7 maçta 3 gol atıp 1 asist yaparken 4 gole katkıda bulunmuş oldu. Konyaspor karşısında attığı gol, zaten başlı başına paha biçilmez bir değer taşıyordu. Sinan Gümüş, bugün ikinci kez Galatasaray'ı ipten aldı. Fatih Terim'in yeni transferi haline gelen Sinan'ın artık maç sonlarında yüzü gülüyor, gülümseyerek demeç veriyor. Sezon başında Tudor'un yanında olup Sinan'ı protesto eden taraftar da artık Sinan'ın safına geçmiş durumda. Yaşanan tüm bunlar, bir kişiyi işaret ediyor: Fatih Terim... Galatasaray bugün Alanya'da kazasız bir maç geçirdiyse, bunu Muslera, Sinan Gümüş ve Fatih Terim üçgeninde yaptı.