YORUM | Rezzan Yetiş @rezzan_yetis
Galatasaray’ın Şampiyonlar Ligi’nde A Grubu’na düşmesinden başlayarak gruptaki ilk maçına kadar geçen sürede bir sürü yorum yapıldı. En basitinden ‘ölüm grubu’ dendi. Başlangıçta tabii. Paris Saint-Germain ve Real Madrid’in bulunduğu grup için başka ne söylenebilirdi ki? Zira bakıldığı zaman gerek PSG gerekse Real Madrid kadro bakımından çok üst düzey takımlar. Kadroyu da geçelim, Real Madrid’in ismi dahi gerginlik yaratmaya yet
Ancak günler geçtikçe, maçlar oynandıkça bu yorum yerini “Acaba?” ile başlayan cümlelere bıraktı. Çünkü grubun iki tehlikeli takımı da sakatlık sorunlarıyla ve takım içi başka başka problemlerle boğuşuyordu. Özellikle Real Madrid, teknik direktör Zinedine Zidane başta olmak üzere belli başlı yıldız oyuncuların da sıkça eleştirildiği bir ortamda beklentileri karşılamakta zorlanıyordu. La Liga’da 2. sırada olmalarının pek de önemi olmadı izleyenler açısından.
Bu açıdan bakıldığında Galatasaray’da da durum pek farklı değil. Kadro kuvvetli, takımın başında ‘İmparator’ Fatih Terim var. Ama Süper Lig’de 8 haftanın sonunda hala istenilen düzeye gelinmiş değil. Beklenen oyun oynanmıyor, belli başlı futbolcuların performansları eleştiriye yol açıyor. Böyle bir durumda radikal değişiklikler yaparak elindekini en faydalı şekilde kullanmaya çalışan Fatih Terim, Real Madrid maçından önce ligdeki Sivasspor maçını zora soksa da almayı başardı ve az önce bahsedilen ‘acaba’lara bir yenisini daha ekledi.
Akıllarda bu sorular varken 90 dakikanın sonunda kazanan Real Madrid oldu. Ancak bu süreçte birbirinden bağımsız iki takım izlemedik. Ne oyuna bariz hükmeden bir taraf vardı; ne de tamamen birinci bölgeye kapanmış rakibinin hamlesini bekleyen bir taraf. Galatasaray hızlı ve bir o kadar da etkili hücumlarıyla karşılaşmanın ilk bölümünde çok net 2 fırsat yakaladı. Ancak ne o fırsatlar değerlendirilebildi, ne de gol atmaya kendini odaklamışken arkada bırakılan boşluklar fark edilebildi. Futbolun hayata ne kadar benzediği konusunda bir örnek daha. Tek bir noktaya odaklanmak ve çevredekilerin farkına varamamak. Rakibiniz her ne kadar formsuz da olsa Real Madrid iken hele…
Real Madrid’in Galatasaray’ı çok zorlamadığı da ayrı bir mesele. Zaten bu beklenen bir şeydi. Fakat ortada çok belirgin bir kalite farkı olduğu da unutulmamıştı. Zira İspanyol ekibine maçı kazandıran en önemli faktör bu oldu. Real Madrid her ne kadar çok hızlı ve tek paslarla hücuma çıksa da tıpkı rakibi gibi bolca hata yaptı ve boşluk verdi. Sık sık top kayıplarının yaşandığı maçta Zidane’nın öğrencileri, rakibine nazaran yaptığı hatalara daha erken müdahale etti. Ön sezi konusunda bir maestro olan Sergio Ramos ve Toni Kroos’un da bu hataların kapanmasında büyük rolü vardı.
Esasen bu skor sürpriz değil. Hücum oyuncuları anlamında birçok takımın önünde olsa da Real Madrid savunmasıyla kazandı. 3. Bölgede birçok girişimi olsa da Madrid, Hazard ve Benzema gibi oyuncuların son vuruşlarda zayıf kalmasıyla bir sonraki golü bulmakta zorlandı.
Bu noktada Galatasaray için de aynısı söylenebilir. Ancak Florin Andone’ye ayrı bir parantez açmak lazım. Radamel Falcao’nun sadece isminin gölgesinde kalan Andone, 2-3 maçla “Falcao neden oynamıyordu yahu?” sorusunu akla getirmiyor bile. Hem zamanla hem de çevresinde oynayan oyuncuların performansıyla paralel olarak çok daha sorumluluk alacak ve Galatasaray’a maçlar kazandıracaktır, bu artık çok net bir gerçek.