Maicon, Fernando, Younes Belhanda, Bafetimbi Gomis... Üçü sakat, biri yedek. Savunmadan hücuma düz bir çizgi çekilse, hattın tamamı ortada yok. Rakip de ilk yarının flaş takımı Kayserispor. Bu şartlarda kağıt üzerinde maç öncesi Galatasaray için bir puan fena durmuyordu. Ama futbol, kağıt üzerinde oynanmıyor.
Fatih Terim eksiklerine rağmen iyi bir başlangıç planı kurgulamış. Baskıyı önde, oyun kurulumunu ise geride planlamış. Bu yüzden ön hattı hareketli bir üçlüden (Garry Rodrigues, Sofiane Feghouli, Yasin Öztekin) seçmiş, Belhanda’nın yapacağı işi de Selçuk İnan’a vermiş. Galatasaray ilk yarıda bu planı çok iyi uyguladı.
Bilhassa gollerin geldiği ilk 20 dakikada Kayserispor öyle yoğun bir baskı yedi ki, topun hakimiyetini tamamen Galatasaray’a bıraktı. Sürekli yer değiştirerek oynayan Galatasaray’ın ön hattı da Kayserispor savunmasının dengesini bozdu.
Eren Derdiyok da bu anlarda çok iyi işler yaptı. Bir pivot santrfor olsa da son derece dinamik oynadı. Alanını boşalttı, Kayserispor stoperleri Kana-Bıyık ve Cristian Sapunaru’yu hareket ettirdi, o bölgeye sızan Mariano, Yasin ve Rodrigues’le ilk golü, Selçuk ve Feghouli iş birliğiyle de ikinci golü buldu (Bu aralar gezegende boyu 1.90'ın üzerinde olan bütün santrforlara talip olan Antonio Conte maçı izlediyse, Eren'in performansından mutlaka etkilenmiştir).
İki golde de kenar ile merkez arasındaki boşluğu (half-space) çok iyi kullandı Galatasaray. Gereksiz yere orta yapıp topu havalandırmadı (ilk yarı sonunda sadece üç ortaları vardı). Rakibin kanat bekleri ve stoperleri arasına sürekli sızmaya çalıştı, bu sayede de boş kaleye iki gol attı. Bu oyun şeklinde de Selçuk İnan yeniden doğdu. Maçın ilk yarısında en fazla topla buluşan oyuncuydu (50).
İlk yarının sonunda bu manzara karşısında Marius Sumudica’nın bir hamle yapması gerekiyordu. Sol kanadı tamamen değiştirmeyi seçti. Atila Turan’ın yerine kanat orijinli Güray Vural’ı, Fernando Boldrin’in yerine de yeni transfer William de Amorim’i aldı. Ve maçın seyri tamamen değişti.
William-Güray ikilisi sol kanadı öyle etkin kullanmaya başladı ki, ligin en hücumcu beki Mariano, kendi ceza sahasının önünden çıkamaz oldu. Ve kabul edelim ki Mariano’nun savunması, hücumdaki becerileriyle kıyaslanmayacak derecede zayıf. Kayserispor’un sol kanadı da bu zafiyeti çok iyi kullandı.
Ve bu baskı Kayserispor’a 10 dakikada golü getirdi, Galatasaray’ı da aynı süre içerisinde üç değişiklik yapmaya zorladı. Ama bu değişiklikler topun hakimiyetini yeniden ele geçirmek için değil, geriye yaslanıp alanları kapatmaya yönelik değişikliklerdi. Özellikle Ryan Donk, uzaklaştırdığı toplarla bu konuda epey başarılı oldu.
Galatasaray için bu kadar önemli eksiklerin olduğu zorlu bir deplasmanda alınan üç puan çok değerli. Ama her iki yarıdaki oyunun arasında bu denli devasa fark da gelecek adına bir o kadar endişe verici. Ne olursa olsun, bir büyük takım rakibinin %70 topla oynamasına izin vermemeli ve tek silahı kontra ataklar olmamalı.