Beşiktaş, Süper Lig’in topa en fazla sahip olan takımı (%60.2). Maç başına en fazla isabetli pas yapan ise ikinci takımı (423). Cenk Tosun, böyle bir takımın santrforuyken, bir anda %15.5 daha az topla oynayan ve maç başına 137 daha az isabetli pas yapan bir takım olan Everton’a transfer oldu. Haliyle başlangıç olarak bocalaması son derece beklenilir bir durumdu, öyle de oldu.
Premier Lig’de topa fazla sahip olan ve daha fazla isabetli pas yapan takımlar ilk 6’daki takımlar. Cenk’in o takımlardan birine gitmesi şu an için mümkün değildi.
Ama elbette bu altı takımın dışında olup, topla oynamayı ve pas yapmayı seven takımlar da var. Örneğin Bournemouth gibi. Pep Guardiola, Maurizio Sarri gibi hem hücumcu hem de devrimci teknik direktörlere olan hayranlığıyla bilinen genç menajerleri Eddie Howe da, Cenk gibi bir hücum oyuncusu için tam biçilmiş kaftan olurdu.
Fakat Bournemouth’un da Cenk’e yatırım yapacak kaynağı yok. Sezon başında sadece Nathan Ake’ye 22 milyon euro’luk bir yatırım yaptılar, o kadar. Everton ise, sezon başındaki 150 milyon euro’luk fiyasko yatırımlarının üzerine, devre arasında Cenk için 25 milyon euro’luk bir ek kaynak daha yaratabiliyordu, bu yüzden Cenk’in yeni adresi de Merseyside’ın mavi yakası oldu.

Fakat Şenol Güneş gibi kariyerinde beş gol kralı olan bir hücum aşığı teknik direktörün ardından, Sam Allardyce gibi tek bildiği hücum şekli savunmadan atılan uzun paslar olan bir teknik direktörün eline düşmek, elbette Cenk açısından hoş olmadı. Bir teknik direktör düşünün ki, yıllardır çalıştırdığı takımlarda en fazla golü atan oyuncu, Bolton Wanderers’ta 156 maçta 35 gol atabilen (377 dakikada bir) Kevin Davies olsun.
Aslında Everton’ın mevcut kadrosu, bu denli silik bir futbol oynayacak kadar kötü bir kadro değil. Cenk’in çok iyi anlaşabileceği Theo Walcott, Yannick Bolasie gibi hızlı kanat oyuncuları; Wayne Rooney, Gylfi Sigurdsson ve sezon başından beri akıl almaz bir şekilde yok sayılan Davy Klaassen gibi oyun kurucuları var. Fakat Allardyce’ın bu malzemeden lezzetli bir yemek ortaya çıkarabilecek hünerleri bulunmuyor.

Ertesi hafta West Bromwich Albion karşısında da aynı oyun oynandı ve Cenk yine adapte olmakta zorlanınca, bu sefer de 69. dakikada Oumar Niasse ile değişti. Bu ilkel oyuna Cenk’ten çok daha alışık olan Niasse, oyuna girdikten bir dakika sonra ilk topla buluşmasında golünü atınca da, Cenk kızağa çekildi. Allardyce teşhisi koydu, “Cenk’in Premier Lig’e alışması lazım”. Ve sonraki dört maçın ikisinde hiç süre alamadı, diğer iki maçta da sadece 55 dakika şans verildi.
gettyimagesAma Everton için Cenk’in oynatılmadığı bu sürede de işler yolunda gitmeyince, “Tosun Paşa” geçtiğimiz hafta Burnley deplasmanında yeniden onbire döndü ve ligin en fizikli savunmasının arasından kafayı vurup Premier Lig’e merhaba dedi. Bu gol sadece Burnley’e değil, Allardyce’a da atılmış sağlam bir goldü aynı zamanda, ama köhnemiş fikirlerinden kurtulamayan Allardyce’ın akıllanmaya niyeti yoktu.
Premier Lig’in topa en az sahip olan dört takımından biri Burnley’e karşı bile topa sahip olmayı reddeden Allardyce, Cenk’in golüyle öne geçmesine rağmen ikinci yarıda tamamen geriye yaslanıp Burnley’den baskı yiyince en azından bir puanı kurtarabilmek için 68’de Cenk’i oyundan aldı, ama bu dahiyane(!) hamlesi elbette bir puanı kurtarmaya yetmedi.
| Toplam şut | İsabetli şut | Net pozisyon | İsabetli pas | Topla buluşma | Rakip ceza sahasında topla buluşma | |
| Beşiktaş | 3.0 | 1.2 | 0.8 | 13.5 | 28.7 | 5.0 |
| Everton | 1.0 | 0.4 | 0.1 | 9.0 | 18.1 | 1.1 |
Cenk, Beşiktaş’ta maç başına 5 defa rakip ceza sahasında topla buluşuyordu. Everton’da ise maç başına 1.1 ortalamasıyla rakip cezasında topa dokunabiliyor. Ve o dokunuştan da mutlaka gol çıkarması bekleniyor.
Dolayısıyla Everton’ın ve elbette Cenk’in kısa vadede işleri yoluna koyabilmek için öncelikli ihtiyacı, böyle saçma beklentileri olmayan bir menajerle çalışmaya başlamak.



