Hollandalı Marino Pusic'in Ahli ile geleceği, Elit AFC Şampiyonlar Ligi'ndeki Katar ekibi El Sadd karşılaşması öncesinde tehlikede görünüyordu. Önceki bilgiler, takımın yenilmesi veya galibiyet elde edememesi halinde teknik direktörlükten ayrılışının hızlanabileceğine işaret ediyordu.
Ancak maç 1-1 berabere sona erdi ve El Raki'nin performansına dair soru işaretleri devam etse de teknik direktörün görevden alınmasına ilişkin bir karar çıkmadı. Bu da değişiklik adımını neyin durdurduğuna dair soruları gündeme getirdi.
Medya mensubu Abdurrahman Amir'in "Dawrina Gheir" programında ortaya koyduğuna göre, yönetim kurulu takımın seviyelerinden duyduğu memnuniyetsizlik ve son dönemde sonuçlarının gerilemesi nedeniyle teknik bir değişiklik yapmaya kesin olarak karar vermiş olmasına rağmen, Pusic'in görevden alınmasının önündeki engel mali boyut.
Kriz, Haziran 2028'e kadar iki sezonu kapsayan Hollandalı teknik direktörün sözleşmesinin ayrıntılarına dayanıyor. Zira sözleşme, Ahli'nin sınırlı bir meblağ karşılığında anlaşmayı sona erdirmesine olanak tanıyan basit bir cezai şart içermiyor. Bu da sözleşmenin feshini, kalan dönemin maaşlarının tamamının ödenmesine bağlı hale getiriyor.
Ayrıca okuyun: Büyük darbe: Ruben Neves, Inzaghi'yi El Hilal ile zor durumda bıraktı
Amir, Pusic'in sözleşmesinin sona erdirilmesi için gereken mali yükümlülüklerin yaklaşık 7,5 milyon avroya, yani 45 milyon Suudi riyalini aşan bir rakama ulaştığını açıkladı. Teknik direktörün ayrılmaya onay vermek için alacaklarının tamamını almakta ısrar etmesi, yönetimi son derece yüksek bir maliyetle karşı karşıya bıraktı.
Böylece El Sadd karşısında alınan beraberlik, yönetimin teknik direktöre yönelik tutumunu değiştirmeye yetmedi; ancak teknik anlamdaki değişiklik isteği büyük bir mali engele toslayınca, anında bir görevden alma kararına da dönüşmedi. Özellikle sözleşmenin şu an sona erdirilmesi, bitiş tarihine kadar kalan maaşların değerinin üstlenilmesi anlamına geliyor.
Böylelikle Pusic'in Ahli ile devam etmesinin, takımı yönetme kabiliyetine duyulan güvenin tazelenmesiyle değil, sözleşmesinin karmaşık mali hesaplarının dayatmasıyla bağlantılı olduğu görülüyor. Yönetim de kendisini iki zor seçenekle karşı karşıya buluyor: 45 milyon riyali aşan ayrılık faturasını üstlenmek ya da gerileyen sonuçlara ve süregelen eleştirilere rağmen teknik direktörü görevde tutmak.