ÖZEL | Oğuz Öztürk
Daha önce Eskişehir'de büyümüş, yaşamış biri olarak Eskişehirspor'un 90'lı yıllar ve 2000'li yılların başına kadar alt liglerden tekrar Süper Lig'e çıktığı ana kadar her evresine şahitlik ettim. Başarılı yıllarını kaçırmış bir neslin üyesi olarak yine de 3. ligden yeniden Süper Lig'e uzanan serüven ben dahil herkesi çok etkiledi.
Bundan 8 yıl önce Eskişehirspor, 19 Mayıs 2008 sabahına Süper Lig takımı olarak uyandı. Hayaller çok tazeydi. Es Es, ilk sezonunda ligde tutundu. Rıza Çalımbay ve Bülent Uygun dönemlerinde kadroyu şekillendiren Eskişehirspor, üst üste iki sezon ligi 7. sırada tamamladı. 2011-2012 sezonuna Skibbe ile başlayan Eskişehirspor, Ersun Yanal ile devam etti. Zirve yaptığı sezon bu oldu.
Ersun Yanal ile sezonu 5. sırada tamamlayan Eskişehirspor, yıllar sonra Avrupa rüyasını yaşadı. St. Johnstone maçları bayram havasında geçti. Takım Marsilya'ya elense de, taraftarın aklında tam da bu dönem şu soru belirdi; Acaba Eskişehirspor da Bursaspor gibi şampiyon olabilir miydi? Evet, aslında olabilirdi. Bu rüya ile daha önce Bursaspor'da şampiyonluk yaşayan Ertuğrul Sağlam ile 2013-2014 sezonuna girildi. Kupada finale kadar gelindi. Ancak lig bu kupa serüveni sebebiyle çok da önemsenmedi.
KUPA FİNALİ ZİRVEYDİ
Çanlar, tam da kupa finalinde Galatasaray'a kaybedilmesi ile başladı. Şehir, 2009'dan bu yana yapılan harcamaların karşılığını bu kupayı kazanarak alabilirdi. Ancak olmadı. Bu sezondan sonra düşüş başladı. Ekonomik sıkıntılar baş gösterdi. Halil Ünal yönetimi, ligde üst sıralarda kalmasına rağmen bunun bir karşılığı olarak çok para harcandı. Karşılığında gelir beklentileri karşılamadı. Böyle bir ortamdan faydalanarak başkan olan Mesut Hoşcan, ilk hedef olarak kemerleri sıktı. Bu dönemde Tarık Çamdal, Erkan Zengin, Alper Potuk gibi isimlerin satışından kulübün kasasına yaklaşık 15 Milyon Euro (Yaklaşık 35 Milyon TL) girdi. Ancak bu oyuncuların yeri dolmadı. Doldurulamadı.
BU GÜNLER KENDİNİ HİSSETTİRDİ...
2015-2016 sezonunda tam 26 oyuncu Eskişehirspor kapısından içeriye girdi. Sezonun ilk maçı olan Fenerbahçe ile son maçı olan Gençlerbirliği maçlarındaki 11'lerde sadece Goran Causic sabit kaldı. Aceleyle yapılan transferlerle takımı kısa vadede Süper Lig'de tutmak hedeflendi. Önceki sezonlardan transferden büyük gelir elde eden yönetim, buna rağmen kimi zaman oyuncularına ödemelerini yapamadı. Diego gibi kilit adamlar bu yüzden takımdan ayrıldı. Son yıldız Boffin de ikna edilerek sezon sonunu görebildi. Son 3 yılda kendisini hissettiren sorunlar, 2015-2016'da zirve yaptı ve Süper Lig'de büyük başarılar hedefleyen Eskişehirspor, artık küme düştü.
Peki, Eskişehirspor neden düştü? Cevabı basit. İyi yönetilmedi. İlk 10 hatta ilk 5'te tamamlanan sezonlarda toz pembe bulutlar bazı gerçeklerin üzerini örttü. Tribünleri dolduran taraftarları saymazsak, şehrin önde gelenleri ve eski yöneticileri hiçbir zaman tek çatı altında toplanamadı. En kritik dönemlerde mutlaka bir kriz yaşandı. Bursaspor'un şampiyon olduğu sezon şehirde yaşanan birlik beraberlik, Eskişehir'de hiç yaşanmadı. Sorunların üstü örtülerek 2015-2016 sezonuna girildi.
TEK ÇATI OLUNAMADI
Mesut Hoşcan da Halil Ünal döneminden kalanları, kemer sıkarak düzletmeye çalıştı. Ancak olmadı. Süper Lig ayarında olmayan oyuncularla bu mümkün değildi. Alel acele 'pişman olunarak' yapılan onca transferin ise uyumu mümkün değildi. İte kaka son haftalara kadar umut korundu ancak beklenen acı son gerçekleşti.
Kulüp başarısının sadece tribünün iyi olması ile mümkün olmayacağı, Eskişehirspor örneği ile artık çok daha net. Şehir, ekonomik güç ve özellikle stadyumun iyi olması, artık başarı için olmazsa olmazlardan. Eskişehirspor'da bu üçü lige çıktığından bu yana hiç bir araya gelmedi. Şimdi, yeni stadyum ile PTT 1. Lig'de yeniden dönmek için mücadele edecek. Bir gerçek var ki, Süper Lig'in Eskişehirspor gibi takımlara ihtiyacı var.
Bekletmeden dönmesi dileğiyle...