Ama durun, size onun Manchester City'de sürekli ilk 11'de yer almadığını, takımın bir numaralı yıldızı olmadığını, Avrupa kupalarını dünyanın en iyi oyuncularından oluşan bir grubun içinde kazandığını söyleyen biri çıkacaktır; belki de teknik olarak ondan daha iyilerinin bulunduğunu da ekleyecektir!
Peki, ya Mohamed Salah?!
Mohamed Salah, Arap tarihinin en iyi oyuncusu!
Liverpool ile olağanüstü bir kariyere sahip, modern dönemin İngiltere Ligi'ndeki en öne çıkan yıldızlarından biri, Şampiyonlar Ligi ve Premier Lig şampiyonu, görmezden gelinmesi zor rekorların ve bireysel ödüllerin sahibi.
Ama bekleyin, karşınıza çıkıp şöyle diyen biri olacaktır: Ülkesinin milli takımıyla Afrika Uluslar Kupası'nı kazanmamış biri nasıl tarihin en iyi Arap oyuncusu olabilir? Mısır Milli Takımı ile bir kıtasal kupa kazanmamış bir oyuncuyu, Afrika Kupası'nı birden fazla kez kaldırmış oyuncuların üzerine nasıl koyabilirsin?
Related Topics
Peki, ya Ashraf Hakimi?!
Ashraf Hakimi, Arap tarihinin en iyi oyuncusu!
Dünyanın sağ bek mevkisindeki en öne çıkan yıldızlarından biri, büyük kulüplerle olağanüstü bir Avrupa kariyerinin sahibi, Şampiyonlar Ligi şampiyonu ve 2022 Dünya Kupası'nda tarihi bir başarıya imza atan Fas Milli Takımı'nın en öne çıkan yıldızlarından biri.
Ama cevap yine hazır: "Nihayetinde o bir defans oyuncusu!" Sanki defans mevkisinde oynamak oyuncunun değerinden bir şey eksiltiyormuş ya da sanki futboldaki etki yalnızca gol sayısıyla ölçülüyormuş gibi!
Majed Abdullah, Arap tarihinin en iyi oyuncusu!
Suudi futbolunun efsanesi, Asya futbol tarihinin en büyük golcülerinden biri ve Al Nassr ile Suudi Arabistan Milli Takımı'nda olağanüstü bir gol kariyerinin sahibi.
Ama ne duyacaksınız?: "Siyah-beyaz çağına mı döneceğiz? Majed Abdullah nerede oynadı? Arap sahalarının dışında hangi başarıları elde etti? Avrupa'nın büyük liglerinde dünyanın en iyi yıldızlarıyla karşı karşıya gelmiş oyuncularla nasıl kıyaslanabilir?"
Ya Mohamed Aboutrika?!
Al Ahly ve Mısır Milli Takımı ile sergilediği yeteneğe ve olağanüstü etkiye tanık olan birçok kişiye göre Arap tarihinin en iyi oyuncusu, birçok kez Afrika şampiyonu ve kulübüyle ülkesinin milli takımıyla kıtasal ve dünya çapında başarıların sahibi.
Ama şöyle diyen biri olacaktır: "Bütün şampiyonlukları Afrika'da geldi! Neden Avrupa'da profesyonel olarak oynamadı? Neden kendini büyük liglerde sınamadı? Al Ahly ve Mısır Milli Takımı şampiyonlukları, Arapların en iyisi unvanına oynamak için yeterli mi?"
Ve böylece tartışma hiç bitmiyor!
Hossam Hassan'ı seçersen, kariyerinin büyük bölümünün Afrika ve Arap futbolunda geçtiğini hatırlatan birini bulursun; Rabah Madjer'i seçersen, Avrupa zirvesindeki sürekliliğini küçümseyen birini bulursun. Badou Zaki'yi seçersen, bazıları sana dönemin farklılığını hatırlatır; Sami Al Jaber'i, Saeed Al Owairan'ı, Lakhdar Belloumi'yi, Yasser Al Qahtani'yi, Ahmed Radhi'yi, Jassem Yaqoub'u, Tarek Dhiab'ı ya da diğer büyük Arap oyuncularından birini seçersen, her zaman seçimini kötülemek için bir açı arayan birini bulursun.
Farklı milliyetlerden ve nesillerden onlarca efsane; her birinin kendine özgü bir yönü, tartışılabilecek ve eleştirilebilecek bir tarafı var.
Peki her seçim neden bir savaşa dönüşüyor?
Sorun, tarihin en iyi Arap oyuncusunun kimliği konusunda görüş ayrılığına düşmek değil; çünkü bu doğal ve keyifli bir tartışmadır. Asıl sorun, bu görüş ayrılığını yönetme biçimimizdedir.
Bazen öyle görünüyor ki, bazı taraftarlar kendi oyuncularının en iyi olduğunu kanıtlamaktan çok, diğerlerinin rekabete layık olmadığını kanıtlamak istiyorlar; sanki kendi adaylarını yüceltmenin yolu yalnızca diğer adayları yerle bir etmekten geçiyormuş gibi!
Eğer Mohamed Salah'ı en iyi görüyorsan, neden Hakimi'yi, Mahrez'i ya da başkalarını küçümsemeye ihtiyaç duyuyorsun? Eğer Riyad Mahrez'in herkesten üstün olduğuna inanıyorsan, neden onun bazı maçlarda forma giymemesi başarılarıyla alay etmek için bir sebep oluyor? Eğer Majed Abdullah'ın en büyük olduğunu düşünüyorsan, neden sonraki nesillerin değerini küçümsüyorsun?
Kendi efsanemizi güçlendirmek için neden başkalarının efsanelerini yıkıyoruz?
Oyuncuları kıyaslamak, birinin kusursuz olması gerektiği anlamına gelmez; seçtiğin adayın da mümkün olan bütün başarılara sahip olması gerektiği anlamına gelmez.
Her oyuncunun kendi koşulları, nesli, mevkisi, mücadele ettiği rekabetin niteliği ve karşılaştığı zorluklar vardır.
Salah'ı en iyi görmek senin hakkın; Mahrez'i seçmek Cezayirlinin hakkı; Hakimi'yi savunmak Faslının hakkı; Majed Abdullah'ı zirveye koymak Suudinin hakkı; Aboutrika'ya ya da Hossam Hassan'a bağlı kalmak Mısırlının hakkı.
Ve herkesin farklı düşünmeye, rakamları, şampiyonlukları ve seviyeleri tartışmaya, hatta futbol argümanlarıyla birbirini eleştirmeye hakkı vardır.
Ama her tartışmanın, diğerlerinin kendi efsaneleriyle gurur duyma hakkını ellerinden alma girişimine dönüşmesi normal değildir.
Başkalarını yıkmak yerine kendi adaylarınızı yüceltin!
Mohamed Salah'ın büyük olması için Mahrez'i küçümsemeye ihtiyacı yok; Mahrez'in Salah'ın başarılarını inkâr etmeye ihtiyacı yok; Aboutrika, Avrupa'da oynamadı diye yeteneğini kaybetmiyor; Hakimi, defans mevkisinde oynadığı için değersizleşmiyor; Majed Abdullah da futbol kendi çağından bu yana değişti diye konumunu yitirmiyor.
Yıldızlar ve efsanelerle dolu zengin bir Arap tarihimiz var; bunu bir birimizi devirme yarışı gibi ele almak yerine, hepimizin onunla gurur duyması gerekir.
Belki de en önemli soru "Tarihin en iyi Arap oyuncusu kim?" değil; asıl soru şu: Neden bazıları, başkalarının efsanelerine futbolca kin beslemeden kendi efsanelerini kutlayamıyor?

