Rodrygo:
Uit de schaduw van Braziliaanse legendes

Door Tom Maston

In de voetballerij is het gebruikelijk om extreem getalenteerde spelers aan te kondigen als de nieuwe versie van een gearriveerde ster of oud-speler.

De jonge jongens krijgen daarmee meteen een stempel opgeplakt, hetgeen het lastiger maakt een eigen reputatie op te bouwen. Het is natuurlijk niet niks om vergeleken te worden met een of meer van de beste spelers ooit.

Voor de in Sao Paulo opgegroeide Rodrygo was het niet anders.

Al sinds zijn twaalfde wordt hij door de Braziliaanse media aangeduid als de ‘nieuwe Neymar’ en hij werd de jongste sporter ooit die een contract tekende bij Nike. Daarmee lag het gevaar op de loer dat zijn focus verslapte door afleiding, maar Rodrygo hield stand.

“Volgens mij is het niet mogelijk je voordeel te doen met zo’n vergelijking, want ik denk dat ik altijd tekort schiet bij zo’n vergelijking”, meldt Rodrygo in een exclusief interview met Goal. Hij heeft zojuist de NxGn 2020 award gewonnen voor grootste voetbaltalent ter wereld.

“We hebben het hier over Neymar: een idool dankzij alles wat hij heeft gedaan en bereikt. Ik begin pas net, dus een vergelijking met hem is lastig. Het is natuurlijk een mooie bevestiging dat ik iets goed doe op het veld, maar het blijft moeilijk om met een idool vergeleken te worden.”

“Ik heb altijd gezegd dat ik deze vergelijkingen uit de weg wil gaan. Het resulteert in onnodige druk op mijn schouders. Ik dank God dat ik altijd in staat was om te zeggen dat ik met niemand vergeleken wil worden en dat er nooit heel veel over gepraat is. Soms gebeurt het wel, maar dat komt dan van buitenaf. Dat raakt me niet zo op het veld.”

Rodrygo wil de vergelijking met ‘s werelds duurste voetballer ooit uit de weg gaan, maar ondertussen lijkt het erop dat de vleugelaanvaller van Real Madrid zelf ook op weg is naar de status van superster.

Als zeventienjarige werd hij van Santos gekocht door Real Madrid, voor een som van 45 miljoen euro en bij de start van seizoen 2019/20 meldde hij zich in de Spaanse hoofdstad, waar hij in de veronderstelling leefde dat hij minimaal één jaargang zou aansluiten bij Real Madrid Castilla.

Bij de hoofdmacht hadden dure aankopen Eden Hazard en Luka Jovic echter moeite om fit en in vorm te blijven, dus eind september werd de jonge Braziliaan al doorgeschoven naar het eerste team van Zinédine Zidane.

Tegen Osasuna mocht hij zijn debuut maken en 93 seconden na zijn entree had hij zijn eerste goal al gemaakt. Rodrygo kroop binnendoor langs zijn bewaker en krulde de bal met zijn rechtervoet laag in de verre hoek.

Hoe hij dat vierde? Met een buiging naar elke hoek van het Santiago Bernabéu. De Madridistas zagen een nieuwe held om te aanbidden opstaan. 

Rodrygo werd in januari 2001 geboren en groeide op in de middenklasse van Osasco. Daar stortte hij zich net als talloze andere jongetjes op volkssport nummer 1: voetbal.

Zijn vader Eric was ook een voetballer, die als een nomade door de lagere divisies van het Braziliaanse voetbal zwierf. In totaal diende hij negen clubs, waarvan de hoogste in de Serie B actief waren.

Hij was slechts 16 jaar oud toen hij vader van Rodrygo werd, maar was vastbesloten dat zijn zoon zijn voorbeeld zou volgen in de voetballerij, al zag hij beslist ook de minder mooie kanten van het voetballersbestaan.

“Mijn vader was ook een voetballer en het was als kind lastig niet vaak bij hem te kunnen zijn. Hij moest zich vaak melden bij zijn clubs en reisde veel heen en weer voor de sport, dus dat was lastig voor me.”

“Dat hoort erbij als voetballer. Toch vond ik het altijd lastig, dus daar heb ik als jochie veel om gehuild. We waren vaak in verschillende steden. Dat was zwaar voor me, maar tegelijkertijd heeft het me geholpen om snel volwassen te worden.”

“Mijn moeder wordt niet vaak genoemd als mensen mijn levensverhaal vertellen, maar ze is essentieel, misschien zelfs nog wel meer dan mijn vader. Ze zijn allebei enorm belangrijk.”

“Mijn vader heeft altijd gevoetbald en weet daar alles van, maar mijn moeder begrijpt het spel ook goed. Met haar heb ik ook veel gepraat over details en sowieso praten we elke dag veel met elkaar.”

“Familie betekent alles voor me. Het is mijn basis. Zij steunen me in alles, ze gaan overal met me mee naartoe. Ze betekenen alles voor mij.”

“Als kind was ik zo veel mogelijk buiten”, blikt Rodrygo terug op zijn kindertijd. “Ik moest vroeg naar school en bleef daar dan de hele middag zitten. Daarom ging ik altijd extra vroeg uit bed zodat ik kon voetballen voor schooltijd.”

“Zodra ik thuis kwam, ging ik ook meteen weer weg om ’s avonds nog wat te voetballen. Ik voetbalde enorm veel en deed daarnaast verstoppertje en allerlei andere spelletjes. Zo zag mijn jeugd eruit.”  

Rodrygo mocht graag skateboarden en surfen (hij bezoekt als toeschouwer nog steeds surfwedstrijden als hij niet hoeft te trainen in Madrid), maar voetbal vormde logischerwijs de hoofdmoot van zijn jeugd.

Op tienjarige leeftijd sloot hij zich aan bij de opleiding van Santos, nadat hij eerst zijn wedstrijdjes in de zaal had afgewerkt. Daarmee is zijn pad vergelijkbaar met de speler die zijn vader als voorbeeld had goedgekeurd: Robinho.

Een kleine tien jaar geleden was Robinho een van de bekendste voetballers ter wereld, zelfs nadat een overstap naar Manchester City niet zo had uitgepakt als hij of de club had gewenst.

Robinho begon zijn carrière net als Rodrygo bij Santos en speelde er uiteindelijk iets meer dan honderd wedstrijden voordat hij als 21-jarige de overstap maakte naar Europa.

Neymar komt eveneens uit de stal van Santos, waar hij ook meer dan honderd competitieduels speelde voordat hij Brazilië op 21-jarige leeftijd verruilde voor Barcelona.

De twee dribbelaars gelden als uithangborden voor het moderne Santos – spelers die een impact maakten in Brazilië en daarna verkasten naar twee van de grootste clubs in Europa, terwijl ze ook meer dan honderd interlands voor Brazilië speelden.

Toch kunnen ze beiden niet op tegen de ware koning van Vila Belmiro: Pélé.

Na zijn competitiedebuut met razendsnelle goal volgden in de herfst nog meer records voor Rodrygo.

Zijn eerste basisplaats in LaLiga werd opgeluisterd met zijn tweede competietreffer en op een woensdag begin november stelde hij zich pas echt goed voor aan de rest van Europa.

In zijn tweede basisplaats in de Champions League stond de tiener 375 seconden na de aftrap al twee keer op het scoreformulier tegen Galatasaray.

Toen Real in de veertiende minuut vervolgens ook nog een strafschop kreeg, had Rodrygo kunnen tekenen voor de snelste hattrick ooit in het miljardenbal.

Aanvoerder Sergio Ramos eiste het buitenkansje echter zelf op en schoot de krijttrap onberispelijk binnen.

Na die gemiste kans op een sprookje zorgde Rodrygo er echter alsnog voor dat hij in de recordboeken terecht kwam.

In de blessuretijd van de tweede helft veroverde hij bij een 5-0 stand de bal op ruim dertig meter van de goal en begon aan een dribbel naar binnen toe.

Vanuit daar speelde hij spits Karim Benzema in en de Franse aanvaller schatte de loopactie van Rodrygo op waarde, gaf hem de bal terug en stelde hem in staat zijn zijn derde treffer van de avond te produceren.

Daarmee werd Rodrygo de eerste in de 21e eeuw geboren speler die een hattrick scoorde in het miljardenbal. Ook werd hij na Raúl Real’s één na jongste speler ooit die de wedstrijdbal mee naar huis mocht nemen.

Met zijn voorgeschiedenis met topspelers is het geen verrassing dat Rodrygo geen moeite heeft om te renderen onder één van ’s werelds beste voetballers ooit: Zinédine Zidane.

De Fransman bleek in het recente verleden ook als coach in staat om te excelleren, want hij leidde Real naar drie CL-zeges op rij en moet nu zorgen dat ook zijn huidige selectie in staat is om grote prijzen te winnen.

Helaas voor Zidane zijn z’n oude vertrouwelingen twee jaar ouder en de beste speler van toen speelt nu bovendien ruim 1.500 kilometer verderop in Turijn.

Rodrygo is onderdeel van een groep jonge spelers die de laatste jaren naar het Bernabéu zijn gehaald om Zidane in staat te stellen een nieuwe generatie Galácticos te boetseren.

Hoewel de Braziliaan sinds de jaarwisseling minder vaak in actie is gekomen, wijzen alle signalen erop dat speler en coach volledig op dezelfde golflengte zitten.

“We hebben een heel goede relatie”, bevestigt Rodrygo. “Hij heeft me uitstekend opgevangen. Ik voelde me gelijk geaccepteerd en hij koos het juiste moment om mij te laten spelen. Daar heeft hij me goed op voorbereid.”

“Momenteel verkeer ik in goede vorm en dat is grotendeels aan hem te danken. Hij helpt me iedere dag, praat met me, reikt verbeterpunten aan en hij vertelt me ook wat ik al wel goed doe op het veld.”

“Het is prettig om hem om me heen te hebben.”

Rodrygo’s komst naar Real Madrid volgde twaalf maanden nadat landgenoot Vinícius Júnior de overstap waagde naar de Spaanse hoofdstad en in januari van dit jaar heeft ook Reinier zich bij hen gevoegd om wat extra samba toe te voegen aan het Madrileense spel.

In total kostte het offensieve trio de club 126 miljoen euro aan transfersommen. Zij krijgen nu alle tijd om zich te ontwikkelen, maar er komt een punt waarop ze een van ’s werelds grootste clubs naar een nieuw tijdperk moeten leiden.

“We hebben een droom om samen geschiedenis te schrijven bij Real Madrid en bij de nationale ploeg", aldus Rodrygo. “We [hij en Vinícius] hebben een heel goede relatie.”

“We leerden elkaar kennen in Brazilië, maar omdat hij uit Rio kwam en ik uit Sao Paulo, was er sprake van een zekere afstand, dus praatten we vooral online en via WhatsApp.”

“Tegenwoordig zijn we elke dag bij elkaar, dus onze vriendschap wordt steeds sterker. We hebben veel dingen gemeen en hopen dezelfde dromen waar te maken.”

Over de komst van Reinier zegt hij het volgende: “Ik denk dat ze van ons een sterk trio willen maken, of een Braziliaans viertal in de voorhoede! We gaan het zien. Ik weet het nog steeds niet precies.”

Het vooruitzicht van drie potentiële wereldtoppers in dezelfde ploeg is natuurlijk niet onopgemerkt gebleven in hun geboorteland Brazilië.

Bij de start van het WK 2022 in Qatar is het twintig jaar geleden sinds de Seleçao voor het laatst de beste van de wereld was, want in de afgelopen vier edities wilde het niet lukken.

Rodrygo’s geweldige optreden tegen Galatasaray werd snel opgevolgd door zijn debuut voor de Goddelijke Kanaries, voor wie hij de laatste twintig minuten speelde bij de 1-0 nederlaag in een vriendschappelijk duel met aartsrivaal Argentinië.

“Dit is de grote droom van alle Braziliaanse jongetjes, het nationale team”, reflecteert Rodrygo op zijn interlanddebuut. “Dit is een droom die uitkomt en ik hoop het shirt nog vaak te mogen dragen.”

“Ik blijf hier mijn werk zo goed mogelijk doen om me in de kijker te spelen voor de Selecao. Dat is waar elke speler op profniveau over fantaseert. Elk jongetje droomt ervan dat shirt ooit te mogen dragen en ik heb die droom nu al waar mogen maken.”

“Ik weet dat het een grote verantwoordelijkheid is en daarom probeer ik altijd het juiste te doen, omdat ik weet dat mensen zich aan mij spiegelen. Er zijn mensen die mij in sommige opzichten willen kopiëren, dus ik draag een grote verantwoordelijkheid.”

Rodrygo heeft gelijk – hij weet als geen ander hoe groot de impact van een held kan zijn op de carrière van een andere beloftevolle jongeling.

Alle signalen wijzen er inmiddels op dat hij klaar is om uit de schaduw van zijn eigen idolen te stappen en zelf uit te groeien tot een icoon.  

Fotocredits: Baldesca Samper