Waarom Firmino floreert bij Liverpool en Benteke is geflopt

Getty
Liverpool investeerde in 2015 flink in twee nieuwe aanvallers, maar slechts één van hen heeft de verwachtingen kunnen waarmaken.
Niets doet een centrumspits meer pijn dan het missen van een goede kans. Dus wanneer Christian Benteke dit weekend in de spelerstunnel van Selhurst Park staat, zou je het hem kunnen vergeven als hij een jaloerse blik werpt op de nummer 9 van Liverpool en zich afvraagt hoe het anders had kunnen lopen.

De man die dat rugnummer draagt, Roberto Firmino, is de talisman van The Reds. De lijm die één van de krachtigste aanvalslinies ter wereld bij elkaar houdt. Hij is bezig aan het beste seizoen uit zijn carrière, kijkt vooruit naar een kwartfinale in de Champions League en is de publiekslieveling van The Kop. En die van Jürgen Klopp. Bobby is dé man op Anfield.

Het leven van Benteke ziet er heel anders uit. Hij strijdt met zijn club niet om prijzen, maar om te overleven. De Belg is een kwakkelende spits in een elftal dat het heel moeilijk heeft, een logge aanwezigheid in een competitie die tempo en dynamiek vereist. Hij is net zo verantwoordelijk als iedereen voor de huidige situatie van Crystal Palace.

Je zou bijna vergeten dat het pas minder dan drie jaar geleden is toen Benteke en Firmino arriveerden op Anfield. Een duo dat voor grote bedragen werd binnengehaald om het afbrokkelende bewind van Brendan Rodgers te redden. 

Benteke was destijds de 'veilige optie', Firmino was 'een gokje'. Hoe anders pakte het vervolgens uit.

Het verhaal waarom één van hen floreert bij Liverpool en de andere is geflopt, is complex. Een verhaal van warrig denken, mislukte transfers en een manager die werd verteerd door de druk bij één van de grootste clubs ter wereld.

Om het allemaal te begrijpen, moeten we teruggaan naar 2013; het einde van het eerste seizoen van Rodgers aan de Merseyside.

Het jaar eindigde voor de club vrij goed. De komst van Daniel Sturridge en in mindere mate die van Philippe Coutinho gaf The Reds de stootkracht waar de manager naar hunkerde. De ploeg werd zevende in de Premier League, maar verloor slechts één van de laatste dertien wedstrijden.

Toch overheerste nog steeds het gevoel dat in de zomer een extra aanvaller moest worden gehaald. Luis Suarez had een flinke schorsing te pakken na het bijtincident met Branislav Ivanovic en hij had de wens uitgesproken om Anfield te verlaten. Sturridge startte geweldig, maar daarna lagen blessureproblemen altijd op de loer, zo voelde het.

De scouting van Liverpool, geleid door Michael Edwards (nu sportief directeur bij de club), Dave Fallows en Barry Hunter, stelde Diego Costa voor als potentiële aanwinst. Costa was bij Atlético Madrid inmiddels uitgegroeid tot één van de beste spitsen in Europa en na positieve gesprekken met zijn vertegenwoordigers werd duidelijk dat de Spanjaard een afkoopsom van 25 miljoen euro in zijn contract had staan.

Rodgers was niet overtuigd, maar Edwards, Fallows en Hunter bleven aandringen. Liverpool activeerde de clausule van Costa in augustus 2013, maar de spits koos ervoor om bij Atlético te blijven. Niet lang daarna ondertekende hij daar een nieuw contract. Costa hielp Atlético aan de landstitel en een finaleplaats in de Champions League voordat hij in de zomer van 2014 naar Chelsea vertrok. 

Diego Costa Chelsea

Liverpool versterkte zich ondertussen met Iago Aspas van Celta de Vigo, terwijl Suarez werd overtuigd om nog een jaartje te blijven. Samen met Sturridge scoorde de oud-Ajacied 55 keer in het seizoen waarin de club hartverscheurend dicht bij die titel kwam waar The Reds al zo lang naar snakken.

De wedstrijd waarin Liverpool het kampioenschap verspeelde, een 0-2 thuisnederlaag tegen José Mourinho's Chelsea, overtuigde Rodgers van het feit dat hij nog een ander type aanvaller nodig had. Zijn ploeg had die dag moeite om Mourinho's massieve en goed georganiseerde defensie te breken. Ze hadden volgens de manager een 'plan B' nodig waarmee ze in een andere speelstijl zouden kunnen voetballen. Om directer en minder voorspelbaar te spelen. Aspas, die veel beter is dan hij ooit op Anfield liet zien, was niet het antwoord.

Rodgers' eerste keus was Wilfried Bony, toen nog speler van Swansea City. De Ivoriaan had net een goed debuutseizoen in de Premier League achter de rug met 25 doelpunten in alle competities, inclusief twee treffers op Anfield.

De manager was dit keer overtuigd van zijn zaak, maar nu was de scouting dat juist niet. Zij vonden dat Bony de nodige arbeidsethos ontbeerde en dat de kosten, zowel qua transfersom als salaris, buitensporig waren. Bony werd van het lijstje geschrapt. De aanvaller scoorde sindsdien trouwens maar 24 keer in vier seizoenen.

In zijn plaats kwam Rickie Lambert over van Southampton als optie voor 'plan B', terwijl de komst van Mario Balotelli een flinke gok was als vervanger voor de vertrokken Suarez. Allebei zouden ze uiteindelijk geen of weinig impact hebben, want Lambert en Balotelli scoorden samen slechts drie competitiegoals. Met Sturridge bovendien in de ziekenboeg daalde Liverpool van 101 goals in 2013/14 naar slechts 52 in het seizoen erna.    

Het seizoen 2014/15, waarin Raheem Sterling vaak als nummer 9 speelde, eindigde met een 6-1 vernedering bij Stoke City. De grootste nederlaag van Liverpool in 52 jaar. 

Brendan Rodgers Stoke City Liverpool Premier League 09082015

Verrassend genoeg mocht Rodgers aanblijven als manager en kreeg hij de kans om zijn selectie aanzienlijk te hervormen voor de start van het seizoen 2015/16.

Bony was door zijn transfer naar Manchester City niet meer in beeld, waardoor Benteke nu bovenaan het lijstje stond. Lambert's moeilijke tijd had aangetoond hoe lastig het voor een 'targetman' is om een belangrijke kracht te worden. Toch overheerste het gevoel dat, in tegenstelling tot Bony, de man van Aston Villa in elk geval zijn transferwaarde zou behouden als het op Anfield niet helemaal zou gaan werken. Het oordeel van Rodgers werd gesteund en de transferclausule van circa 46 miljoen euro voor Benteke werd geactiveerd toen de ploeg in juli 2015 op tournee was in Australië.

Op dat moment was Firmino al aan boord. Liverpool had de Braziliaan vastgelegd voor een transfersom die zou kunnen oplopen tot 41 miljoen euro. Dat werd door de scoutingsploeg gezien als een 'coup', aangezien de multifunctionele aanvaller veel indruk had gemaakt bij Hoffenheim.

Het team van Rodgers overwoog nog andere opties. Memphis Depay werd nauwlettend gevolgd en Son Heung-min stond ook op het lijstje. Liverpool had in 2013 de kans laten liggen om de Zuid-Koreaan voor slechts tien miljoen euro over te nemen van Hamburger SV. Nu vertrok hij voor meer dan het dubbele naar Tottenham Hotspur.

Hoe dan ook, Firmino zou volgens Edwards en co. de grote man worden. Het 'transfer comité' van de club kreeg tijdens het bewind van Rodgers veel kritiek te horen, maar de toewijding om deze deal door te laten gaan, wordt nog steeds erg gewaardeerd op Anfield.

En in tegenstelling tot wat velen denken, waren ze er altijd van overtuigd dat Firmino het in Engeland zou gaan maken als een nummer 9.

Rodgers had echter gevraagd om Benteke en Liverpool bleef de manager steunen, ondanks het debacle bij Stoke City. De Noord-Ier kreeg bovendien een vernieuwde technische staf, met de komst van Gary McAllister en Pep Lijnders en Sean O'Driscoll als een verrassende assistent-coach.

De invloed van McAllister als clublegende en een slimme, afgemeten persoonlijkheid, was welkom op Anfield en Lijnders maakte met zijn innovatieve oefensessies een uitstekende indruk op de spelers en staf.

O'Driscoll's impact werd door velen bij de club echter als negatief beschouwd.

Hij sprak al snel zijn twijfels uit over Firmino en hij zei regelmatig, en openlijk, dat hij niet wist waar de Braziliaan zou moeten spelen of waarom hij überhaupt was gehaald. Het is niet duidelijk of Rodgers, die in zijn eerste beoordelingen van Firmino veel positiever was, wel of niet naar O'Driscoll luisterde. Feit is echter dat Liverpool het seizoen begon met Benteke in de spits en Firmino op de reservebank. 

HD Jurgen Klopp Roberto Firmino

Lees beneden verder

Het begin was wel oké, met overwinning op Stoke City en Bournemouth en een verdienstelijk gelijkspel op bezoek bij Arsenal die duidden op een heropleving. Benteke maakte de winnende goal tegen Bournemouth en hij miste een enorme kans om in het Emirates Stadium hetzelfde te doen.

Maar een 3-0 thuiszege op West Ham United, toen Firmino voor het eerst in de basis stond op Anfield, was voor Rodgers het begin van het einde. Onder zijn leiding zou de ploeg nog maar één wedstrijd winnen tot zijn ontslag in oktober. Vijf dagen later werd Jürgen Klopp gepresenteerd als nieuwe manager.

De Duitser arriveerde met een lach op zijn gezicht, enthousiast door het vooruitzicht om in Engeland te gaan werken met spelers die volgens hem veel beter konden voetballen dan hadden laten zien.

Vooral Firmino was een speler waar Klopp erg naar uitkeek om mee samen te werken.

"In mijn ogen was hij één van de beste spelers in de Bundesliga", zou de coach later zeggen. "Dus toen ik zag dat Liverpool hem had gekocht, dacht ik: 'Hoe hebben ze dat voor elkaar gekregen?' Andere clubs zouden veel meer voor hem hebben betaald, dus ik vond meteen dat het een goede transfer voor Liverpool was."

Zowel Firmino als Benteke miste Klopp's debuut bij The Reds. Divock Origi kreeg een basisplek in de uitwedstrijd tegen Tottenham Hotspur, die doelpuntloos eindigde.

Het eerste vooruitzicht op een mooie toekomst ontstond tijdens de clash rond Halloween op Stamford Bridge.

Benteke begon op de bank, ondanks dat hij de vorige wedstrijd had gescoord. Firmino kreeg centraal voorin een basisplaats. Zijn ongrijpbare loopacties, werklust en balvastheid leverden een grote bijdrage aan de eerste Premier League-zege voor Klopp. Daar moet wel bij worden vermeld dat Benteke inviel om de boel te beslissen.

Drie weken later werd het nog duidelijker hoe geschikt Firmino als nummer 9 zou zijn. Liverpool overrompelde Manchester City met 1-4 in het Etihad Stadium en de Braziliaan maakte zijn eerste doelpunt voor zijn nieuwe club. Hij leek in ieder opzicht op de speler waar de scouts zo enthousiast over hadden gesproken.

Benteke kreeg zijn kansen - hij scoorde bijvoorbeeld tijdens de kerstperiode in twee duels op rij de winnende tegen Leicester City en Sunderland - maar zijn aanwezigheid in een FA Cup-uitwedstrijd in januari tegen Exeter City liet wel zien hoe de pikorde was. De grote Belg was aanvoerder van een team waarin Pedro Chirivella, Tiago Ilori, Ryan Kent en Jerome Sinclair speeltijd kregen. Benteke scoorde niet.

Dat was een teken aan de wand; Firmino werd basisspeler met Origi als back-up. Na de wedstrijd tegen Exeter zou Benteke nog maar vier keer een basisplaats krijgen; twee in FA Cup-duels waarin Liverpool met een B-team speelde en de andere twee in Premier League-wedstrijden waarin weinig op het spel stond. Hij zou slechts nog driemaal scoren, al was de technische staf wel zeer positief over zijn inzet en houding tijdens die moeilijke periode. 

Christian Benteke Liverpool

Toen de zomer van 2016 kwam, was het verhaal voor Benteke op Anfield voorbij. En zoals Edwards en co. twaalf maanden eerder hadden voorspeld, was er geen gebrek aan andere clubs die de aanvaller voor een mooie transfersom best wilden ophalen.

Het werd uiteindelijk Crystal Palace, dat iets meer dan 31 miljoen euro voor hem betaalde. Benteke was in zijn eerste jaar bij Palace zeventien keer trefzeker, waarvan tweemaal in een fraaie zege op Anfield.

Dit seizoen gaat het een stuk moeizamer, maar komend weekend krijgt de Belg de kans om zijn rivaliteit met zijn oude club, en zijn voormalige manager, te vernieuwen.

Je moet hem nageven dat hij zich na zijn vertrek naar Londen nooit kritisch heeft uitgelaten over Klopp. "Dat zit niet in mijn aard", zei hij vorig jaar na de uitwedstrijd tegen Liverpool. Benteke kan zaterdagavond een warme handdruk of misschien zelfs wel een flinke knuffel krijgen na het laatste fluitsignaal.

Wat betreft Liverpool, zijn zij na die transfer aardig opgeschoten. De teleurstellende laatste weken van Rodgers lijken al lang vervlogen en met Firmino als aanvalsleider gaat de ploeg voor het hoogst haalbare.

Wie weet bereiken ze zelfs het allerhoogste, met de Champions League-finale in Kiev?

Sluiten