Arrogant Engeland vergeet slechte geschiedenis in knock-outfase

Getty
Zeges op Tunesië en Panama hebben velen ervan overtuigd dat Engeland op weg is naar de halve finale, maar de geschiedenis moedigt voorzichtigheid aan.

Engeland verwacht. Met landen als Duitsland, Argentinië, Portugal en Spanje die uitgeschakeld zijn op het WK, zijn the Three Lions nu drie wedstrijden verwijderd van de WK-finale. 

Het klinkt makkelijk als het wordt opgeschreven, en gezien de manier waarop velen het hebben gehad over de kansen van Engeland in de afgelopen paar weken, zou het je vergeven zijn om te geloven dat ze de gedoodverfde favoriet zijn om als sterkste uit de onderste helft van het schema te komen om volgende week zondag in de finale in Moskou te staan. 

"Het land is euforisch. Iedereen is de afgelopen weken overdreven positief geweest. We zouden nu positiever moeten zijn dan ooit tevoren", vertelde Gary Neville bij ITV na de nederlaag van Engeland tegen België afgelopen donderdag. "Dat is niet arrogant zijn, dat is niet onwetend zijn, we zouden dinsdag tegen Colombia kunnen verliezen, er bestaat geen twijfel over."

En ze zouden heel goed kunnen verliezen van Colombia in de achtste finales. Omdat Colombia niet alleen een gevaarlijke tegenstander is, waarbij James Rodríguez mogelijk fit is om samen te spelen met andere fenomenale aanvallende talenten zoals Juan Quintero, Radamel Falcao en Juan Cuadrado, maar het zou Engels zijn om te beginnen met rennen voordat er gelopen kan worden. 

Te vaak hebben fans van Engeland het als vanzelfsprekend beschouwd. En net zo vaak was de werkelijkheid anders dan de verwachting. Het doorlopende thema voorafgaand aan de laatste groepswedstrijd tegen België was de noodzaak om de wedstrijd te laten lopen om zo een gunstiger route naar de finale te krijgen. Het was alsof Engeland een doorgewinterde ploeg was in de knock-outrondes en een makkelijkere route kon krijgen dan in alle tournooien waar ze ook aan meegedaan hebben. 

Maar de kale feiten zijn dat Engeland ooit één keer in de finale heeft gestaan. Ze hebben slechts drie keer in de geschiedenis de halve finales van een groot toernooi bereikt. Bovendien zijn ze onpeilbaar geweest als het gaat om do-or-die voetbal. In een totaal van 24 wedstrijden in de knock-outfase van het WK of het EK heeft Engeland slechts negen keer de volgende ronde bereikt. Slechts vijf daarvan waren op vreemde bodem en slechts drie wedstrijden binnen de negentig minuten. Voor de context, Duitsland heeft 45 knock-outwedstrijd gewonnen. 

De laatste knock-outwedstrijd die een Engelse ploeg won was tegen Ecuador in 2006. Dat was een niet overtuigende 1-0 overwinning op een team waar de meeste mensen blij van werden met het vooruitzicht dat the Three Lions hen zouden verpletteren. Sinds die dag in Stuttgart hebben zestien verschillende landen WK-knock-outwedstrijden gewonnen en Engeland heeft er geen gewonnen. Dit aantal loopt op tot 21 als je de ploegen meeneemt die op het EK wisten te winnen over dezelfde periode van twaalf jaar waarin Engeland zonder zege bleef.

Dus waarom zal de ploeg van Gareth Soutgate dan automatisch anders worden? Omdat ze op sterke wijze Tunesië en Panama versloegen voor die saaie nederlaag tegen België? Neville vergeleek de huidige euforie met 1990 toen hij uitlegde waarom Engeland hun kansen zou moeten verbeelden na het aanvaarden van de tweede plaats in hun groep. 

Gareth Southgate England World Cup 2018

"Als je terugdenkt aan 1990, waar we Kameroen en België als tegenstanders hadden om de halve van het WK te bereiken, hebben we nu de kans om tegen Colombia en Zweden of Zwitserland te spelen om naar de halve finale van het WK te gaan", vervolgde hij. 

"In 1998 was het Argentinië in de tweede ronde, in 2002 Brazilië met Rivaldo en al die type spelers daar, in 2006 Ronaldo en Portugal, in 2010 Duitsland, in 2014 Italië en Uruguay in de groep. De kans op een halve finale op een WK door Colombia en Zweden of Zwitserland te verslaan... De spelers van Engeland zullen positiever zijn dan ooit, denk ik nu."

Maar het was precies dat denken dat Sir Bobby Robson's Engeland bijna deed struikelen in dat toernooi van 1990 waar hij het over heeft. 

De legendarische, overleden, manager drukte zich onhandig uit: "We hebben ze niet onderschat, ze waren een stuk beter dan we dachten." De uitspraak kwam na een 3-2 overwinning in extra trijd in de kwartfinale tegen Kameroen, waarin Engeland op weg leek naar de uitgang totdat het zeven minuten voor tijd werd gered door een strafschop van Gary Lineker. 

Gary Lineker England Cameroon World Cup 1990

"Hoe we uit die wedstrijd zijn gekomen zal ik nooit weten. Kameroen, ze hadden pech", weerspiegelde Robson toen hij enkele jaren later sprak met Lineker voor een tv-documentaire. Zelfs in de ronde daarvoor werden ze volledig weggespeeld door België, maar ze stapten als winnaar van het veld na een doelpunt in de 119e minuut van David Platt. 

"Net zoals Argentinië de wedstrijd op zondag in Turijn tegen Brazilië, stal Engeland hier de wedstrijd op dinsdagavond van België", meldde Grahame Jones in de Los Angeles Times na die wedstrijd in Bologna. 

"Het eindresultaat toonde de Engelse overwinning, maar ze verlieten het veld onder fluitconcerten door velen in de menigte van 34.520. De reden was niet moeilijk te begrijpen. België speelde veel creativer, fantasierijker en positief voetbal."

Dus zelfs hun meest recente aanval op een plek in de WK-finale was beladen met nagelbijtende momenten omdat ze zenuwslopend negatief voetbal speelden tegen bescheiden voetbalnaties en toch lijken maar weinigen de les van 28 jaar geleden te hebben geleerd. Het gepraat over dit toernooi van Engeland tot op dit punt dreigt een ongezonde verwachting op te bouwen om die vervolgens waar te maken. 

England Fans vs Montenegro 11102013

Plotseling is de publieke opinie vanuit Engeland gegaan van het punt dat ze geen kans hadden tot om nooit een betere kans te maken. Maar Colombia, Zweden, Zwitserland, Kroatië en Rusland zullen hetzelfde voelen en ze zullen het zich allemaal verbeelden tegen een land dat te veel als vanzelfsprekend heeft beschouwd. Er is niets mis met het hebben van hoop, maar er is alles mis met de aard van de arrogantie die mensen hebben laten praten over het "kiezen" van een route naar de laatste ronde. 

Het accepteren van Colombia in de achtse fianles om Brazilië in de kwartfinale te voorkomen is een misselijkmakende veronderstelling gezien de geschiedenis van Engeland, vooral als je bedenkt dat José Pekerman's ploeg aantoonbaar veel betere ploegen heeft verslagen dan de ploeg van Southgate tot nu toe. Opdat we niet vergeten dat het maar twee jaar geleden was dat iedereen Engeland gekoppeld leek te hebben aan Frankrijk in de kwartfinales van het EK 2016, zonder zelfs maar te overwegen wat voor een puinhoop ze konden maken van IJsland in precies hetzelfde stadium. 

Engeland zou dit jaar de WK-finale goed kunnen bereiken. Met een beetje geluk winnen ze het misschien zelfs. Maar als ze ver in het toernooi willen geraken, zullen Southgate en zijn spelers een duidelijk betere houding tegenover hun tegenstanders nodig moeten hebben dan de fans en de media de afgelopen dagen hebben getoond. Anders herhaalt de geschiedenis zich opnieuw en dreigen de 'jaren van pijn' door te gaan.

Engeland verwacht? Aangezien Turkije, Oostenrijk, Zweden, Bulgarije, Oekraïne en Senegal in de loop van de geschiedenis allemaal succesvoller waren in knock-outwedstrijden op het WK, moet Engeland misschien wachten op nog een paar overwinningen voordat ze te erg worden meegesleept. 

Volgende artikel:
Klopp dolblij: "Andy overtreft de verwachtingen"
Volgende artikel:
Levante gaat klacht indienen tegen Barcelona
Volgende artikel:
NAC Breda heeft beet bij PSV en haalt tweede winterversterking
Volgende artikel:
Mourinho over Salah: "Ik werd verliefd op hem!"
Volgende artikel:
Is Denzel Dumfries de beste rechtsback in FIFA19?
Sluiten