Nieuws Live Scores
Transfers

Salah voor €42 miljoen & de 15 meest ondergewaardeerde spelers ooit

20:00 CEST 24-04-18
Carlos Tevez Mohamed Salah Andrea Pirlo
AS Roma beseft al lang dat ze Liverpool te weinig hebben laten betalen voor de Egyptenaar. Goal somt nog een aantal voorbeelden op.

Liverpools superster Mohamed Salah werd op zondag uitgeroepen tot PFA Speler van het Jaar, na een opmerkelijk debuutseizoen op Anfield, waarin hij al een ongelooflijk aantal van 41 doelpunten heeft gemaakt in alle competities.

De sensationale vorm van de Egyptische vleugelaanvaller heeft ervoor gezorgd dat Roma’s beslissing om hem afgelopen zomer te verkopen aan the Reds voor 42 miljoen euro nog belachelijker is.

Met dat in gedachten heeft Goal besloten om terug te kijken naar andere duidelijk getalenteerde spelers die goedkoop werden verkocht. Het is echter vermeldenswaardig dat we alle gratis transfers hebben uitgesloten, evenals spelers die onbekend waren op het moment van een respectievelijke overgang.

  • Dennis Bergkamp Arsenal

    Dennis Bergkamp

    Dennis Bergkamp was misschien wel het grootste talent van de wereld toen hij in 1994 Ajax verruilde voor Internazionale.

    De Nederlandse aanvaller worstelde echter om zowel doelpunten te maken als zich aan te passen aan de veeleisende aard van de Italiaanse pers, resulterend in een krant die de prijs ‘Ezel van de Week’ veranderde in ‘Bergkamp van de Week’.

    De Nederlander voelde dat de Nerazzurri verantwoordelijk waren voor zijn slechte vorm en beweerde: “Ze zeiden: ‘We gaan meer aanvallend spelen’. En dat deden ze, maar alleen in de eerste maand!”

    Als gevolg hiervan ging Bergkamp graag weg toen Arsenal in 1995 belde.

    Inter kreeg 8,5 miljoen euro voor de spits, maar dat bleek een karige troost toen Bergkamp een icoon werd in Noord-Londen, door zijn doelgerichtheid te hervinden en, nog belangrijker, het Engelse spel te verslaan met zijn wonderbaarlijke balcontrole.

  • Fabio Cannavaro Juventus Serie A 30082009

    Fabio Cannavaro

    Waarom Internazionale zich precies genoodzaakt voelde om Fabio Cannavaro te ruilen voor Juventus-doelman Fabian Carini in 2004 blijft gehuld in mysterie.

    Er is zelfs beweerd dat de voormalige Bianconeri-directeur Luciano Moggi tegen Cannavaro vertelde om een blessure te veinzen om de Nerazzurri te overtuigen hun vraagprijs voor de centrale verdediger te laten zakken, nadat de club teleurgesteld was in de twee seizoenen na zijn komst van 23 miljoen euro van Parma.

    Maar dat verhaal verklaart niet echt waarom Inter voelde dat Carini, die twee seizoenen op huurbasis had gespeeld voor Standard Luik, tien miljoen euro waard was, hetzelfde bedrag als Cannavaro. Het blijft een van de meest bizarre waarderingen in de voetbalgeschiedenis en voormalig voorzitter Massimo Moratti heeft het nooit meegemaakt.

    Cannavaro, die altijd volhield dat Inter “Carini ten koste van alles wilde hebben”, wilde zichzelf bewijzen als de beste centrale verdediger ter wereld en deed dat door het winnen van het WK in 2006, voordat hij naar Real Madrid vertrok nadat Juventus degradeerde uit de Serie A vanwege hun betrokkenheid bij het Calciopoli-schandaal.

    Wat Carini betreft, de Uruguyaan speelde slechts vier wedstrijden voor Inter voordat hij in 2007 naar Murcia mocht vertrekken.

  • On This Day Eric Cantona Manchester United

    Eric Cantona

    Het was het telefoontje dat de hele loop van de Engelse voetbalgeschiedenis deed veranderen. Op 25 november 1992 belde Leeds United-managing director Bill Fotherby met Manchester United-voorzitter Martin Edwards om te informeren naar de beschikbaarheid van Dennis Irwin.

    De Ierse vleugelverdediger was tegen geen enkele prijs beschikbaar, maar manager Alex Ferguson vroeg aan Edwards om te vragen naar Leeds-spits Eric Cantona.

    Het is vermeldenswaardig dat Edwards volhoudt dat de aankoop van de Fransman zijn idee was, maar United kon het niet geloven toen Fotherby het gesprek beëindigde om de situatie te overwegen en een uur later terugbelde om te zeggen dat Cantona beschikbaar was voor 1,5 miljoen pond. Leeds-trainer Howard Wilkinson was moe geworden van de arrogantie en de slechte discipline van Cantona.

    The Red Devils wisten Leeds uiteindelijk te overtuigen met 1,2 miljoen pond en verzekerden zich van de belangrijkste transfer in de geschiedenis van de Premier League. Cantona werd een legende op Old Trafford en United werd geïnspireerd tot hun eerste landstitel in 25 jaar tijd, slechts zes maanden na zijn komst.

  • Roberto Carlos, Real Madrid

    Roberto Carlos

    Roberto Carlos heeft lang één man de schuld gegeven van Internazionale’s belachelijke beslissing om hem in 1996 voor slechts zes miljoen euro te verkopen aan Real Madrid.

    “Het is niet dat ik geen goede relatie had met Roy Hodgson”, zei de Braziliaan over de voormalige trainer van de Nerazzurri. “Het is gewoon dat Hodgson niet veel weet over voetbal.”

    De voormalige Engelse bondscoach wilde dat Carlos als een vleugelaanvaller zou spelen, maar de Zuid-Amerikaan voelde zich alleen op zijn gemak als linksback, waar hij de eerste keus was in de Braziliaanse nationale ploeg.

    “Ik sprak met Inter-voorzitter Massimo Moratti om te zien of hij dingen kon regelen en al snel werd duidelijk dat de enige oplossing was om te vertrekken”, onthulde hij.

    Dus ging Carlos naar Real Madrid, waar hij de volgende elf jaar zou doorbrengen om zichzelf te bewijzen als een van de beste linksbacks aller tijden.

  • Davids Juventus

    Edgar Davids

    Edgar Davids zei ooit over zijn transfer van AC Milan naar Juventus: “Het was als een geschenk uit de hemel.” De Bianconeri bekeken de Nederlander op precies dezelfde manier.

    Davids had in de zomer van 1996 transfervrij de overstap gemaakt van Ajax naar AC Milan, nadat hij zich al had gevestigd als een van de meest dynamische en doordringende jonge middenveldesr ter wereld.

    Hij brak echter kort na zijn komst in San Siro zijn been en worstelde om zijn beste vorm te hervinden in een ongewoon middelmatige Milanese ploeg.

    De Rossoneri maakten dus van de gelegenheid gebruik om geld te verdienen aan een speler die ze voor niks hadden vastgelegd, maar de acht miljoen euro die ze van Juventus ontvingen voor ‘The Pitbull’ was niet verrassend een schijntje, omdat Davids uitblonk in Turijn.

    “Veel was te danken aan Marcello Lippi, hij had vertrouwen in mij”, vertelt Davids enthousiast, die later een sleutelspeler werd op het middenveld van de Bianconeri.

  • Samuel Eto'o Inter

    Samuel Eto'o

    Temidden van alle controverse die er was rondom de transfer van Zlatan Ibrahimovic naar Barcelona in 2009, wordt vaak vergeten dat Internazionale als onderdeel van de transfer Samuel Eto’o kreeg.

    Toegegeven, het was geen geheim dat Josep Guardiola de Kameroener kwijt wilde vanaf het moment dat hij de leiding kreeg in Camp Nou het jaar daarvoor, voordat de Blaugrana een spottende vraagprijs van twintig miljoen euro hanteerden voor de Kameroener.

    Eto’o kwam per slot van rekening uit het meest productieve seizoen van zijn carrière en vond 36 keer het net in 52 wedstrijden voor Barcelona dat de treble had gewonnen.

    Wat nog erger is, is dat hij de spot dreef met Guardiola’s insinuatie dat hij een gedragsprobleem had door ermee akkoord te gaan dat hij op de flank speelde bij Inter, dat zijn in eerste seizoen de treble won.

    Eto’o beweert zelfs dat Nerezzurri-trainer José Mourinho hem zelfs toestond om het woord te doen voor de gewonnen Champions League-finale tegen Bayern München: “Ik draaide me om na mijn toespraak en Julio Cesar huilde.”
  • Thierry Henry Arsenal

    Thierry Henry

    Voor Carlo Ancelotti voelt het nog steeds als falen om te beseffen dat Thierry Henry als een aanvaller kon spelen en het de grootste fout was in zijn trainerscarrière. De Italiaan moet echter niet verantwoordelijk worden gehouden voor Juventus’ beslissing om de grootste spits van zijn generatie voor 15,1 miljoen euro naar Arsenal te laten vertrekken.

    Ancelotti wilde tenslotte Henry behouden. Het waren de bestuurders van Juve die de Fransman opgaven na slechts zestien wedstrijden en zes maanden bij de club.

    Ze probeerden hem te gebruiken als onderdeel van een transfer met Udinese voor Marcio Amoroso, wat Henry niet zinde.

    “Ik voelde dat dit een gebrek aan vertrouwen in mij was”, bekende hij later. “Ik weigerde de transfer naar Udinese, maar ik vroeg om ergens anders heen te gaan.”

    Henry ging dus naar Arsenal, waar hij, onder de voogdij van zijn voormalige trainer van AS Monaco, Arsène Wenger, de dodelijke aanvaller werd en zelfs topscorer aller tijden werd van de club.

  • Claude Makelele Chelsea

    Claude Makélélé

    Real Madrid-voorzitter Florentino Pérez was van mening dat hij een meesterlijke slag had geslagen door Chelsea in 2003 ervan te overtuigen om Claude Makelélé voor twintig miljoen euro te laten kopen.

    “Hij was geen leider over de bal en speelde de bal nauwelijks drie meter verder”, snauwde de Spanjaard. “Jonge spelers zullen komen die ervoor zorgen dat Makelélé vergeten wordt.”

    Helaas voor Pérez ging het niet helemaal zo. Inderdaad, zijn slecht geadviseerde advies werd nooit vergeten, omdat het verlies van Makelélé resulteerde in de volledige ineenstorting van het middenveld van Madrid.

    Pérez had de waarde van de Fransman onderschat omdat hij de helft vroeg van het bedrag dat zijn landgenoot Zinédine Zidane kostte, maar, zoals Makelélé bewees bij Chelsea, met wie hij twee Premier League-titels won, hij was eigenlijk veel meer waard dan dat.

    Hij zorgde voor een revolutie van de rol van een verdedigende middenvelder in Engeland. Zo veel zelfs, dat zijn positie bekend werd als ‘The Makelélé role’!

  • Andrea Pirlo Milan

    Andrea Pirlo

    Andrea Pirlo speelde voor Internazionale tijdens een van de meest turbulente periodes van de geschiedenis van de club.

    Inderdaad, de Nerazzurri versleten in drie jaar tijd zes trainers. “Ik werd ’s ochtends wakker en ik was vergeten wie ons trainde”, schreef hij later in zijn autobiografie.

    Ondanks een succesvolle huurperiode bij Brescia, waar hij als een aanvallende middenvelder heen ging maar als een spelmaker terugkwam, stond Inter hem in 2001 toe om voor achttien miljoen euro over te stappen naar rivaal AC Milan.

    Pirlo verweet destijds toenmalig trainer Marco Tardelli zijn vertrek en stelde dat als zijn voorganger Marcello Lippi aan het begin van het seizoen niet was ontslagen, hij “daar een legende kon worden”.

    In plaats daarvan werd hij een legende bij AC Milan. Hij werd tweemaal Italiaans landskampioen en won twee keer de Champions League in zijn tienjarige periode bij de club.

  • Mohamed Salah Liverpool Manchester City Champions League

    Mohamed Salah

    AS Roma’s technisch directeur Monchi heeft erop gewezen dat de Italiaanse club afgelopen zomer geld moest verzamelen om andere spelers te kopen. Als een van de meest lastige personen op de transfermarkt, moest zelfs de Spanjaard toegeven: “Ik denk nog steeds dat de prijs voor Salah beter had kunnen zijn.”

    Achteraf is natuurlijk prachtig, maar zelfs op dat moment leek 42 miljoen euro zelfs een koopje voor een van de beste spelers in de Serie A.

    Liverpool kon kun geluk niet op toen Roma hun vraagprijs bekendmaakte en slim de transfer afrondde voordat de hele markt gek werd naar Neymar’s recordtransfer van Barcelona naar Paris Saint-Germain.

    Natuurlijk, zelfs Jürgen Klopp kon zich niet voorstellen dat Salah in zijn eerste seizoen op Anfield een gooi zou doen naar de Gouden Schoen, maar de Duitse coach wist dat de vleugelspeler de vereiste vaardigheden had om uit te blinken voor zijn ploeg en daarom een koopje werd.

  • Clarence Seedorf Milan

    Clarence Seedorf

    In maart 2002 maakte Clarence Seedorf nog twee doelpunten in de Derby d’Italia. Iets meer dan twee maanden later ruilde Internazionale hem in voor AC Milan’s vleugelverdediger Francesco Coco.

    Coco was op dat moment een vleugelverdediger vol potentieel, maar dit was niettemin een uiterst bizarre deal.

    Seedorf had in drie jaar tijd bij Inter niet zijn ware aard laten zien, maar hij was een tweevoudig winnaar van de Champions League, een echt begaafde voetballer die uitmuntend was als hij zijn dag had. Hij bewees dit bij Milan, waarmee hij de eerste speler werd die de Champions League met drie verschillende clubs won.

    Helaas was Coco’s tijd bij Inter minder succesvol. Een rugblessure speelde een rol, maar zijn inzet voor het spel werd ook in twijfel getrokken.

    Hij nam deel aan een reality tv-show (Celebrity Island), probeerde te acteren en kwam naar verluidt opdagen voor een proefperiode bij Manchester City toen hij een sigaret rookte, waardoor hij de bijnaam ‘Coco the Clown’ kreeg in de Engelse pers.

  • Diego Milito Wesley Sneijder Inter

    Wesley Sneijder

    “Wat er met mij gebeurde was heel vreemd”, zei Wesley Sneijder over zijn tijd bij Real Madrid. “Ze behandelden me erg slecht.”

    In de zomer van 2009 braken Los Blancos twee keer het transferrecord om Cristiano Ronaldo en Kaká vast te leggen.

    De komst van de laatstgenoemde betekende dat Sneijder niet langer verzekerd was van een basisplaats en dat, in combinatie met de noodzaak om wat geld te genereren, zette Madrid ertoe aan om Sneijder voor vijftien miljoen euro te verkopen aan Internazionale.

    Dat bleek een kostbare fout. Kaká werd een grote flop in het Santiago Bernabéu, terwijl Sneijder Inter inspireerde tot het winnen van de treble tijdens zijn eerste seizoen in het Giuseppe Meazza.

  • Jaap Stam Lazio

    Jaap Stam

    Alex Ferguson is meedogenloos. Zelfs de meest loyale spelers werden geloost als de Schot, om welke reden dan ook, hun tijd op Old Trafford voorbij was.

    Ferguson heeft echter mogelijk zijn woede in de war laten brengen toen hij besloot om Jaap Stam in 2001 aan Lazio te verkopen, nadat de Nederlandse centrale verdediger een boek had uitgegeven waarin hij beweerde dat de manager van Manchester United hem illegaal had benaderd voor zijn komst van PSV drie jaar eerder.

    Het was een overhaaste beslissing die Fergie zou betreuren, want Stam was zo goed in het Stadio Olimpico dat hij drie jaar later een overstap naar AC Milan verdiende.

    “Op dat moment was hij net terug van een achillespeesblessure en we dachten dat hij een beetje had ingeleverd”, legde de legendarische manager van the Red Devils later uit.

    “We kregen een bod van Lazio, 25,75 miljoen euro voor een centrale verdediger die 29 was. Het was een aanbod dat ik niet kon weigeren.”

    “Maar in voetballend opzicht was het een vergissing.”

  • Tevez

    Carlos Tevez

    Men kan begrijpen waarom Manchester City Carlos Tévez kwijt wilde.

    De Argentijn had oproer veroorzaakt door naar verluidt te weigeren om in te vallen in een Champions League-wedstrijd tegen Bayern München. Tévez drong aan dat het een misverstand was, terwijl hij nog steeds een taakstraf uitvoerde nadat hij zonder rijbewijs had gereden toen hij in 2013 uiteindelijk verkocht werd aan Juventus.

    Het transferbedrag van negen miljoen euro was echter belachelijk laag voor een aanvaller met dergelijke kwaliteiten.

    Inderdaad, Tévez was een openbaring in Turijn. De productieve spits waar Antonio Conte al lang naar hunkerede en hij hielp Juventus zich opnieuw te vestigen als een belangrijke Europese grootmacht door in 2015 de Champions League-finale te bereiken.

    Het vertrok in die zomer om terug te keren naar zijn geliefde Boca Juniors, maar deed dat als een van de beste nummers 10 in de geschiedenis van de Bianconeri.

    “Carlos is een kampioen van wereldklasse”, zei de enthousiaste verdediger Giorgio Chiellini.

  • Yaya Toure Manchester City

    Yaya Touré

    Er zijn twee kanten aan het verhaal van Yaya Touré’s transfer van dertig miljoen euro van Barcelona naar Manchester City in 2010.

    De man beweerde zelf dat hij geforceerd werd om te vertrekken door Blaugrana-trainer Josep Guardiola.

    “Hij negeerde me vrijwel totdat het aanbod van City kwam”, beweerde de middenvelder. “Daarom heb ik er uiteindelijk voor gekomen om te vertrekken.”

    “Als hij met mij had gesproken, zou ik bij Barcelona zijn gebleven. Ik wilde niet vertrekken en wilde mijn carrière bij Barcelona beëindigen.”

    Guardiola stelde echter: “De waarheid is dat Touré aan Laporta heeft gevraagd om te vertrekken. We hebben hem zelfs geprobeerd te overtuigen om te blijven.”

    Wat de waarheid ook is, Barcelona verloor een van de beste middenvelder ter wereld, waarbij Touré een sleutelrol zou gaan spelen bij Manchester City en zou zichzelf vestigen als een van de meest dominante krachten in het Engelse voetbal.