Goal.com

หลายคนที่ไม่เคยสัมผัสอาจจะไม่รู้ แต่ที่ปรึกษาของ Goal.com/th ยืนยันว่า ในแง่ 'ใจ' ของผู้ชมแล้ว ทีมจากแดนเหนือสุดของสยามประเทศ ไม่เป็นรองทีมใดๆ ในลีกสูงสุดเลย

ตลอด 2 ปีที่ผ่านมา มีน้องๆ ผู้สื่อข่าว และแฟนบอลหลายคนมาเล่าให้ผมฟังว่า “ฟุตบอลไทยพรีเมียร์ลีกที่เชียงราย ได้รับความสนใจจากแฟนบอลเจ้าถิ่นเป็นจำนวนมาก เข้าไปชมเกมในสนามเกือบเต็มความจุทุกนัด” ตอนแรกผมก็ยังไม่เชื่อ คิดว่าคงเป็นเพียงแค่กระแสความคลั่งไคล้ชั่วครู่ชั่วยาม ประเภทไปเร็วมาเร็วเท่านั้น หรือไม่ก็เป็นประเภทเกณฑ์แฟนบอลเข้ามาเชียร์หรือเปล่า

ผมเก็บความ “ข้องใจ” นี้ เอาไว้กับตัว และตั้งใจไปพิสูจน์ “ความจริง” ที่จังหวัดเชียงรายสักครั้ง...การเดินทางไปดูทีมเชียงรายฯ ครั้งแรกของผมเกิดขึ้นในฤดูกาลก่อน ในเกมไทยพรีเมียร์ลีก ระหว่าง เชียงราย ยูไนเต็ด เปิดสนาม ม.แม่ฟ้าหลวง ต้อนรับการมาเยือนของ “ฉลามชล” ชลบุรี เอฟซี ในช่วงเดือนตุลาคม ปีที่แล้ว

เกมนัดดังกล่าว มีแฟนบอล “กว่างซ้ง”  สวมเสื้อสีส้มอันเป็นสีประจำสโมสรเข้าไปชมเต็มความจุของสนาม กว่า 7,000 คน ทั้งๆที่ สนามแห่งนี้อยู่ห่างออกไปจากตัวเมืองกว่า 20 กม. แถมต้องเข้าไปสู่พื้นที่ของมหาวิทยาลัยอีก พูดง่ายๆ ถ้าไม่รักกันจริงแบบแฟนพันธุ์แท้ คงไม่นั่งรถประจำทาง หรือ ขี่มอเตอร์ไซด์ตามไปตะโกนเชียร์ให้เสียงแหบเสียงแห้ง

ในครั้งนั้น ผมเริ่มมีความรู้สึกที่ดีกับสโมสรเชียงรายฯ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กับแฟนบอล “กว่างซ้ง” ที่ เชียร์ทีมรักกันอย่างสนุกสนานไม่แพ้กองเชียร์ทีม “ยักษ์ใหญ่” ทั้งหลาย อีกทั้งเห็นได้อย่างชัดเจนว่า “พวกเขา” ไม่ได้ “รับจ้าง” มาเชียร์อย่างแน่นอน

ผมไม่แปลกใจว่า ทำไมคู่ต่อสู้ที่มาเยือนเชียงราย ทั้งทีมเล็กทีมใหญ่ถึงได้คว้าชัยชนะออกไปได้อย่างยากเย็น

ความประทับใจในครั้งนั้น ทำให้ผมแอบ “ปันใจ” เชียร์สโมสรเชียงรายอีกทีมหนึ่ง หลังจากแอบเชียร์ทีมจังหวัดให้อยู่รอดปลอดภัยในการแข่งขันฟุตบอลลีกสูงสุดของประเทศ

ล่าสุด ผมได้กลับไปเชียงรายชมเกมไทยพรีเมียร์ลีกอีกครั้ง...คราวนี้ สโมสรเชียงรายฯ ทำให้ผมประทับใจมากยิ่งขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สนามแห่งใหม่ ยูไนเต็ด สเตเดี้ยม ที่ถึงแม้ว่าจะยังไม่เสร็จสมบูรณ์ร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ผมเห็นในความตั้งใจจริงของสโมสรเชียงรายฯ ในการพัฒนาสู่สโมสรฟุตบอลอาชีพอย่างเต็มตัว

นอกจากฟุตบอลสเตเดี้ยมอันสวยงามและยิ่งใหญ่ ในส่วนของแฟนบอลเชียงรายยังไม่ทำให้ผม “ผิดหวัง”เช่นเคย...คราวนี้ พวกเขาแสดงศักยภาพอันแท้จริงต่อทีมรัก ด้วยการ “รวมใจ” ใส่เสื้อสีส้ม เดินทางมาเชียร์ที่สนามแห่งใหม่ที่อยู่ไกล้สนามบินเชียงรายกันอย่างพร้อมหน้า

ก่อนการแข่งขัน ผมออกสำรวจทั้งในเมืองและนอกเมือง พบว่าแฟนบอลเชียงรายให้ความสนใจ และสนับสนุนทีม “บ้านเกิด” เป็นจำนวนมาก ไม่ว่าจะเป็น สถานศึกษา, ห้างสรรพสินค้า หรือร้านรวงต่างๆ  ที่เป็นแหล่งชุมชนมีแต่คนพูดถึงทีมเชียงรายทั้งนั้น

ด้านบรรยากาศในสนามก็ “สุดยอด” สมกับฟุตบอลสเตเดี้ยม เมื่อแฟนเชียงรายแห่แหนเข้ามาชมเกมกับ ชลบุรี เอฟซี กว่า 13,000 คน...ทุกคนต่างเชียร์ทีมรักกันอย่างมัน “สุดเหวี่ยง” ตะโกนเชียร์ “ดังลั่น” กึกก้องไปทั่วบริเวณที่ตั้งของสนาม

ผมไม่แปลกใจว่า ทำไมคู่ต่อสู้ที่มาเยือน เชียงราย ทั้งทีมเล็กทีมใหญ่ถึงได้คว้าชัยชนะออกไปได้อย่างยากเย็น นั่นก็เพราะแฟนบอล “กว่างซ้ง” เรื่อนหมื่น เหล่านี้มีอาวุธเด็ดคือเสียงเชียร์ “กดดัน” ผู้เล่นฝั่งตรงข้ามจนแข้งขาสั่นส่งผิดส่งถูก... ถ้านักเตะคนใดใจไม่นิ่ง หรือไม่เก๋าพอ โชว์ฟอร์มไม่ออกอย่างแน่นอน

นัดนี้ แม้ฟ้าฝนจะไม่เป็นใจเทกระหน่ำลงมาอย่างหนักแบบไม่ลืมหูลืมตา แต่แฟนบอลเชียงรายกลับไม่ยอมลุกออกไปไหน ยังคงนั่งตากฝนส่งเสียงเชียร์ ทีมรักต่อไปจนจบการแข่งขัน ซึ่งนับเป็นภาพประทับใจอีกภาพหนึ่งที่ทำให้ผมรู้สึกดีกับทีมเหนือสุดแห่งแดนสยามทีมนี้

หลังจบเกมการแข่งขัน ผมได้คุยกับน้องๆ ผู้สื่อข่าวหลายคนที่ประจำการอยู่เขตในภาคเหนือตอนบน ผมถามว่า “แฟนเชียงราย เข้ามาชมเต็มสนามทุกเกมไหม หรือว่าจะมาดูเฉพาะทีมใหญ่ๆ” น้องผู้สื่อข่าวตอบว่า “ตั้งแต่ มีสนามใหม่ แฟนบอลเต็มสนามทุกนัด”...อันนี้ คงไม่ต้องบอกนะครับว่า เชียงราย เดินทางถูกทางแล้วหรือยัง

โดยส่วนตัว ผมมองว่าสโมสรเชียงรายประสบความสำเร็จทั้งใน และนอกสนาม ไม่ว่าจะเป็นผลงานของทีม และงานด้านการตลาด ส่งเสริมการขาย ซึ่งถ้าได้รับการ “ต่อยอด” อย่างเหมาะสม สโมสรเชียงรายฯ จะเป็นอีกสโมสรหนึ่งทีน่าจับตามอง พร้อมกับก้าวขึ้นไปสู่สโมสรฟุตบอลอาชีพอย่างเต็มตัว

จากความสำเร็จในวันนี้ ผมขอชื่นชมคุณมิติ ติยะไพรัช ประธานสโมสร คนหนุ่มรุ่นใหม่ไฟแรง และบอร์ดบริหารเชียงรายทุกท่าน ที่ “มุ่งมั่น” พัฒนาสโมสร แบบ ไม่หยุดยั้งจนมี “ผลงาน” ชนิดที่จับต้องได้

ถ้าเชียงรายไม่หยุดพัฒนาแบบนี้ ทั้งเมืองทองฯ, ชลบุรี, บุรีรัมย์ฯ บีจี...มีหนาวครับ