Oprichting

Op 31 augustus 1913 richten de gebroeders Gerard en Anton Philips, beiden topmannen van N.V. Philips’ Gloeilampenfabrieken (het huidige Koninklijke Philips Electronics N.V.), een sportvereniging op waar negentien verschillende sporten beoefend kunnen worden. Phillips Sport Vereniging, kortweg PSV, is dan een vereniging waar slechts personeelsleden van Phillips hun sport kunnen beoefenen. Vanaf 1928 mogen ook mensen van buiten het bedrijf lid worden van PSV.  

De beginperiode en de eerste successen

De voetbalclub PSV start in 1914 met deelname aan de competitie. Binnen enkele jaren weet de club zich naar het hoogste niveau toe te werken en in 1929 wordt de eerste landstitel behaald. In 1950 wordt de eerste KNVB Beker veroverd en vijf jaar later doet PSV als eerste Nederlandse voetbalclub mee aan het toernooi om de Coupe Européenne (de latere Europa Cup I en de huidige Champions League). Door deze successen wordt PSV een directe stadsrivaal van EVV (Eindhovense Voetbal Vereniging, het huidige FC Eindhoven), dat in deze periode eveneens een succesvolle club is. Het is vandaag de dag nauwelijks voor te stellen, maar in de jaren vijftig geniet EVV in Eindhoven meer populariteit dan PSV.  

Coen Dillen

De jaren vijftig staat voor PSV ook in het teken van Coen Dillen, die zeventien seizoenen voor de club uitkwam. In het seizoen 1956/1957 vestigt de geboren Eindhovenaar een record: 43 competitiedoelpunten binnen één seizoen. Tot op de dag van vandaag is er geen enkele seizoenstopscorer geweest die dit record heeft weten te verbreken. Dillen speelt in totaal 483 wedstrijden (328 competitiewedstrijden) voor PSV waarin hij 429 doelpunten (287 competitiedoelpunten) voor zijn rekening neemt. Ondanks zijn geweldig scorend vermogen komt Dillen slechts vijfmaal uit voor Oranje. In deze vijf wedstrijden scoort Het Kanon vier doelpunten.  

De jaren zeventig: Willy van der Kuijlen en het eerste internationale succes

Met topkeeper Jan van Beveren en de Helmondse tweelingbroers Willy en René van de Kerkhof staat het PSV van de jaren zeventig garant voor een sterk elftal. Jan Poortvliet, Ernie Brandts, Harry Lubse en Huub Stevens zijn eveneens belangrijke spelers, maar in deze periode komt Willy van der Kuijlen de grootste eer toe. Met zijn 521 competitiewedstrijden voor PSV wordt hij uiteindelijk ‘Mister PSV’. Daarnaast scoort de Helmonder in zijn voetballoopbaan 311 competitiedoelpunten en wordt daarmee Eredivisies topscorer aller tijden. Net als Coen Dillen speelt Van der Kuijlen ondanks zijn hoge rendement maar weinig in het Nederlands elftal (22 wedstrijden, 7 doelpunten). Reden hiervoor is dat Van der Kuijlen samen met collega-PSV’er Van Beveren in 1975 gebrouilleerd raakt met de Ajacieden Cruijff en Neeskens, met als gevolg dat beide PSV’ers Oranje de rug toe keren. Volgens Van der Kuijlen en Van Beveren meten de Ajacieden zich een te dominante positie binnen de Oranje-selectie aan.  

Naast drie landstitels en tweemaal winst van de KNVB Beker verovert PSV in de jaren zeventig voor de eerste maal de UEFA Cup. In het seizoen 1977/1978 eindigt de eerste wedstrijd van de finale tegen het Franse SC Bastia in 0-0. Tijdens de return in Eindhoven blijkt PSV met 3-0 te sterk voor de Corsicanen. Doelpuntenmakers zijn Willy van de Kerkhof, Gerrie Deykers en Willy van der Kuijlen. Met de winst van de UEFA Cup is PSV de derde Nederlandse club die een groot internationaal toernooi wint. De Nederlandse top drie, bestaande uit Ajax, Feyenoord en PSV, lijkt een feit.  

De jaren tachtig: de Europacup I en de komst van Romário

De jaren tachtig kunnen beschouwd worden als het beste decennium van PSV. Hoewel de eerste helft van de jaren tachtig lege jaren zijn voor de Rood-Witten, bewijst PSV in de tweede helft van de jaren tachtig zijn status als topclub. Onder leiding van Guus Hiddink wint PSV vanaf 1985 tot 1989 viermaal de landstitel en tweemaal de KNVB Beker. Als kroon op het meesterwerk worden in het seizoen 1987/1988 het landskampioenschap, de KNVB Beker en de Europacup I (Benfica wordt na een 0-0 gelijkspel in de strafschoppenserie verslagen) naar Eindhoven gehaald: PSV wint alle hoofdprijzen. Datzelfde jaar wint een aantal PSV’ers met Oranje het Europees Kampioenschap in Duitsland. De enige grote tegenvaller waar PSV in 1988 mee te kampen heeft is het verlies van de wedstrijd om de wereldbeker in Tokio. Het aantal grote namen gedurende de jaren tachtig is talrijk: Hallvar Thoresen, Ruud Gullit, Ronald Koeman, Eric Gerets, Wim Kieft, Frank Arnesen, Gerald Vanenburg, Søren Lerby en vooral Romário zijn de grote sterren van PSV.  

Romário de Souza Faria werd na de Olympische Spelen van ’88 naar Eindhoven gehaald en blijkt een geweldige aankoop. Romário toont zich niet altijd als een voorbeeldige prof, maar scoort keer op keer. Hij speelt vijf seizoen voor PSV waarin hij 98 (competitie)doelpunten in 109 (competitie)wedstrijden achter zijn naam heeft staan. In het zestienmetergebied is de kleine Braziliaan vrijwel niet af te stoppen, dit levert hem de bijnaam de Koning van het zestienmetergebied op. Later vertrekt o Baixinho (de kleine) naar Spanje waar hij onder trainer Johan Cruijff bij Barcelona zal spelen.  

De tegenvallende jaren negentig

Na de fortuinlijke jaren tachtig slinkt de oogst van PSV in de jaren negentig aanzienlijk. In de beginperiode van de jaren negentig behaalt de club twee landstitels, maar in de periode daarna vallen de prestaties tegen. Het vertrek van Romário naar Barça, dat in 1993 plaatsvond, lijkt PSV zwaar te zijn gevallen. Echter, voor het seizoen 1994/1995 vindt de club een opvolger van Romário: Ronaldo Luis Nazário de Lima, kortweg Ronaldo, die evenals zijn geliefde voorganger aan de lopende band scoort (30 competitiedoelpunten in het seizoen 1994/1995). Lang kan het Eindhovense publiek niet genieten van de Braziliaan, want na het seizoen 1995/1996 (waarin Ronaldo dankzij blessureleed weinig scoort) verhuist hij naar Internazionale. De Belgische aanvaller Luc Nilis neemt de taak van Ronaldo over en wordt drie seizoenen achter elkaar clubtopscorer. In het seizoen 1998/1999 blijkt ook de van SC Heerenveen overgekomen Ruud van Nistelrooy een eenvoudig scorende spits te zijn. Ondanks de hoeveelheid aan trefzekere spitsen, waarvan een aantal later zal doorstromen naar de absolute wereldtop, blijft PSV op internationaal terrein achterwege: er wordt geen enkele Europese titel in de wacht gesleept. In de nationale competitie behaalt de club gedurende dit decennia driemaal de landstitel, tweemaal de KNVB Beker en viermaal de Supercup/Johan Cruijff Schaal.  

Het succesvolle begin van de 21e eeuw

Na het dominerende Ajax van de jaren negentig is PSV aan het begin van de 21e eeuw de nationale koploper in het voetbal. De internationale prestaties blijven aanvankelijk uit, maar met de terugkeer van trainer Guus Hiddink in 2002 weet PSV de groepsfasen van de Champions League te overleven. Onder leiding van Hiddink groeien ook Mark van Bommel en Arjen Robben uit tot wereldspelers (Van Bommel zal in 2005 een overstap naar Barcelona en in 2006 een overstap naar Bayern München maken, Robben vertrekt in 2004 naar Chelsea). Tot 2006 blijft Hiddink trainer van PSV, Ronald Koeman, voormalig en succesvol PSV-speler, neemt vanaf dan zijn taak over. Koeman weet de successen van Hiddink in het seizoen 2006/2007, zij het met moeite, over te nemen: PSV bereikt wederom de kwartfinales in de Champions League en wordt op de valreep kampioen. Vanaf 2000 heeft PSV zesmaal de landstitel, eenmaal de KNVB Beker en driemaal de Johan Cruijff Schaal gewonnen.  

Met Romário en Ronaldo heeft PSV laten zien dat de club gevoel voor talentvolle Braziliaanse spitsen. In 2004 trekt PSV echter een Braziliaanse centrale verdediger aan: Alex Rodrigo Dias da Costa. De club zal geen seconde spijt hebben gehad dat een Braziliaanse verdediger en geen Braziliaanse spits is aangetrokken. Alex blijkt een oersterke, haast niet te passeren verdediger. Gecombineerd met zijn kanonschoten levert hem dit de bijnaam De Tank op.  

In 2001 wordt het vertrek van Ruud van Nistelrooy naar Manchester United grotendeels vergeten door de Serviër Mateja Kezman. De temperamentvolle spits wekt bij het Nederlandse publiek geregeld ergernis op, maar blijkt een gouden aanwinst voor PSV: 105 doelpunten in vier seizoenen. Naast Kezman blijkt ook Jan Vennegoor of Hesselink een nuttige spits te zijn. Beide aanvallers besluiten op den duur een Europees avontuur aan te gaan, maar de komst van de Peruviaan Jefferson Farfán in 2004 bewijst dat het scorende vermogen van PSV allerminst achteruit gaat. Voor het seizoen 2006/2007 is ook de veelbelovende Danko Lazovic van Vitesse aangetrokken. Het handhaven van een sterke spitspositie blijft PSV ook in de 21e eeuw ook aanhouden.

Kampioen 2008

Ondanks het vertrek van diverse spelers is het PSV wederom gelukt om kampioen van Nederland te worden. In een roerig jaar, waarin trainer Ronald Koeman al snel vertrok en interim-oplossing Jan Wouters de ploeg niet aan de praat kreeg, was het uiteindelijk Sef Vergoossen die de Eindhovenaren naar de landstitel loodste. Onder de nieuwe trainer Huub Stevens begon PSV vol goede moed aan het nieuwe seizoen, maar het zou een jaar worden om snel te vergeten. De titel raakte al snel uit zicht en Stevens zou het seizoen niet afmaken in Eindhoven. Onder leiding van interim-coach Dwight Lodeweges werd weliswaar nog Europa League-voetbal afgedwongen, maar voor het eerst sinds jaren liep PSV de Champions League mis. Datzelfde gold voor het jaar dat daarop volgde. Onder leiding van Fred Rutten wist PSV geen prijzen te pakken en eindigde het roemloos als derde.

'Reddingsplan'

In het seizoen 2010/2011 werd ook al geen prijs gepakt. Ibrahim Afellay vertrok in de winterstop voor drie miljoen euro naar FC Barcelona en daarmee leverde PSV een hoop kwaliteit in. Uiteindelijk werd de derde plaats behaald waardoor er voor de derde keer op rij geen Champions League-voetbal wordt gespeeld in Eindhoven. Financieel gaat het PSV ook niet voor de wind. De gemeente Eindhoven moet bijspringen en komt  met vele miljoenen over de balk. Dit komt op veel kritiek te staan vanuit de politiek. Op een moment waar overal bezuinigd moet worden, wordt er in PSV miljoenen gepompt. Er moet flink bezuinigd worden in Eindhoven, alwaar men hoopt niet Feyenoord achterna te gaan.