thumbnail Hallo,

Het is 6 juli. De voetbaltamtam is geslagen. Alle tv’s, radio’s, websites en kranten die Nederland rijk is reppen maar over één ding: Louis van Gaal is de nieuwe bondscoach.

Meteen refereren de media aan de eerdere samenwerking tussen de KNVB en de Tulpengeneraal, die een nationale deceptie ten gevolge had. Na een gefaalde missie om het WK 2002 te bereiken had Van Gaal op 30 november 2001 de strijdbijl erbij neergegooid. Tijdens de persconferentie waarop hij zijn aftreden aankondigde wees Van Gaal naar een discrepantie tussen de instelling van de spelers enerzijds en de technische staf anderzijds (lees: de gelauwerde, maar qua ambities verzadigde wereldsterren gooiden er met de pet naar). Te lang had de succesvolle oefenmeester vastgehouden aan de gevestigde orde.

Welpen worden leeuw
Hij voelde zich in de steek gelaten. De jonge welpen met wie hij bij Ajax en later FC Barcelona successen beleefde waren in zijn tijd als bondscoach grote meneren geworden; sterren van allure en status, maar bovenal pedant en verwaand, zonder respect voor het gezag van machthebber Van Gaal.

Tijdens zijn tweede ambtstermijn weigert de Amsterdamse keuzeheer zich aan dezelfde steen te stoten. Geleerd van zijn fouten, opteert Van Gaal voor een nieuwe generatie, die vol branie en brille op de deur klopt. De rol van mentor, die Frank Rijkaard zo glorieus vervulde tussen de piepjonge Ajacieden die zich ooit tot beste van de wereld kroonden, is weggelegd voor Wesley Sneijder.

De nieuwe leider
In de trainingsweek in aanloop naar de eerste interland tegen België geeft Van Gaal zijn ogen de kost. Op zoek naar een leider, een aanjager, een voorbeeld waaraan de onervaren talenten zich kunnen optrekken, houdt hij het groepsproces in de gaten. Zijn oog valt op Sneijder, die zich tijdens besprekingen laat gelden en de natuurlijke opvolger is van Mark van Bommel.


Een van de pijlers waarop het beleid van de bondscoach gestoeld is, is het uitsluiten van spelers wiens conditionele gesteldheid te wensen overlaat. “Want voor het type voetbal dat ik voorsta, móet je topfit zijn”, legde hij bij zijn aantreden uit tijdens een persconferentie.

Tijdens de vuurdoop van het nieuwe Oranje, uit tegen België, draagt de Utrechtse spelmaker de band om zijn arm. Op dat moment nog gezien als de draaischijf van Internazionale eist hij ballen op en dirigeert het spel zoals uitgedokterd door Van Gaal. Een 4-2 nederlaag kan Wes evenwel niet voorkomen.

23 Dagen later volgt de eerste echte krachtmeting voor Van Gaal en zijn manschappen. Met wederom Sneijder als aanvoerder wint Nederland in eigen huis van Turkije (2-0). Debutanten Daryl Janmaat en Jordy Clasie worden tijdens het treffen veelvuldig aangemoedigd door de grote ster van het WK 2010. Er openbaart zich een Oranje zoals Van Gaal dat graag ziet.

Ook wanneer het Nederlands elftal een halve week later in Boedapest aantreedt tegen Hongarije maakt het team een goede indruk. Als Bruno Martins Indi een voorzet van Sneijder tot doelpunt promoveert, haast laatstgenoemde zich, voorzien van de band om zijn arm, in sneltreinvaart naar de jeugdige Feyenoorder. Gemeende vreugde spat van het tweetal gezichten af. Met een 4-1 zege zetelen de Nederlanders bovendien comfortabel op de eerste plaats.

De dirigent ontbreekt
In de maand die verstrijkt richting de eerstvolgende interlands, thuis tegen Andorra en uit bij Roemenië, komt Sneijder als gevolg van een blessure niet aan spelen toe bij Inter. Logisch gevolg in lijn met het selectiebeleid van Van Gaal: de aanvoerder ontbreekt in de spelersgroep. Beide wedstrijden wordt hij vervangen door voetbaltechnisch evenbeeld Rafael van der Vaart, die halverwege de tweede helft plaats moet maken voor Ibrahim Afellay. Lijden doet Oranje niet onder de absentie van de beoogde leider: Andorra wordt met 3-0 huiswaarts gestuurd en ook in Roemenië is het doelpuntenverschil drie (1-4).

Ook tijdens het oefenduel met Duitsland (0-0) maakt Sneijder geen deel uit van de selectie. Van Gaal houdt vast aan zijn visie door spelers zonder wedstrijdritme links te laten liggen. Wanneer Nederland in februari de degens kruist met Italië heeft Sneijder Inter verruild voor Galatasaray. In Turkije wordt hij ontvangen als de grote verlosser; een status die in Italië was afgebrokkeld tot vaste tribuneklant. Desondanks laat Van Gaal zijn aanvoerder links liggen en opteert voor Adam Maher, die een uitstekende indruk maakt tijdens de puntendeling (1-1).

Meer dan een meerwaarde
Nu is hij terug, de echte leider van het nieuwe Oranje. Tegen Estland en Roemenië krijgt Sneijder de kans om te laten zien dat Van Gaal het bij het rechte eind had toen hij de Utrechter koos als aanvoerder van zijn team. In gesprek met Metro toonde hij alvast de juiste instelling: “Ik wil een meerwaarde zijn. En niet iemand die, omdat hij aanvoerder is, er zomaar bijzit.” Zo speelt Sneijder een grote rol in het eerherstel waarnaar de bondscoach sinds ‘Van Gaal 1’ op zoek is. Niet alle grote sterren zijn pedant en verwaand.

Gerelateerd