thumbnail Hallo,

De transfermarkt is dicht en de clubs hebben de kans om aan hun tactieken te sleutelen. De top van Europa wordt door Goal.com onder de loep genomen. Deel 11: Arsenal.

ANALYSE
Door James Goldman

Een zeldzaam blessurevrije start van het seizoen bezorgt Arsene Wenger een luxeprobleem dat hij in jaren niet heeft gehad. De Fransman heeft keuze te over en moet een aantal belangrijke beslissingen nemen.

Zelfs de interlandweek leverde Arsenal geen nieuwe blessuregevallen op, waar de ziekenboeg van Wenger normaliter overspoeld wordt met internationals die met pijntjes terugkeren. Ondanks dat Wenger weigerde om de transfermarkt op te gaan na het verrassende vertrek van Alex Song, hoeft Arsenal zich vooral over het centrale middenveld geen zorgen te maken.

ARSENAL AAN HET BEGIN VAN DE COMPETITIE
Giroud is te geïsoleerd en kreeg te weinig bruikbare ballen van de zijkanten
Het is een opmerkelijke omslag voor de ploeg die vorig jaar nog twee van zijn steunpilaren - Cesc Fabregas en Samir Nasri - kwijtraakte aan Barcelona en Manchester City. Ja, het was nog maar zo'n twaalf maanden geleden dat Arsenal met een geïmproviseerd middenveld bestaande uit Tomas Rosicky, Aaron Ramsey en debutant Francis Coquelin met 8-2 werd verpulverd op Old Trafford door Manchester United.

Mikel Arteta en Yossi Benayoun werden op de valreep nog aan de selectie toegevoegd en samen met de ijzersterke Song, die slechts vier duels in het seizoen miste, wist Arsenal het seizoen toch nog op een goede manier af te sluiten.

De opmars van Abou Diaby en de terugkeer van Jack Wilshere, samen met de komst van Santi Cazorla en Lukas Podolski, zet Wenger voor lastige keuzes. Het is moeilijker voor de Fransman om al dit talent in één team kwijt te kunnen, dan een manier te vinden om het vertrek van Robin van Persie te compenseren.

Om enige lijn in de speelwijze van Arsenal te houden heeft Wenger ervoor gekozen om dezelfde tactiek te hanteren als in de tijd van Fabregas. De Spanjaard kreeg toen alle vrijheid en dat leidde uiteindelijk tot een perfecte combinatie met Van Persie, die veelal op aangeven van de huidige FC Barcelona-speler doel trof.

Tot dusver geeft dit Arsenal wisselende signalen af. De ene wedstrijd lijkt het systeem gemaakt voor de spelers, de andere wedstrijd loopt het simpelweg niet. Het grootste probleem lijkt voorin te liggen, waar Olivier Giroud niet de ideale spits is om de erfenis van Van Persie op zich te nemen.

Dat komt ook door de aanvoer die de Fransman krijgt. Voorzetten zijn nooit de specialiteit van Arsenal geweest onder Wenger en ondanks dat er vele spelers zijn gepasseerd sinds de aanstelling van de coach, lijkt er niets te zijn veranderd. In de eerste drie competitie wedstrijden van het seizoen kwamen van de 65 voorzetten er slechts dertien aan.

ARSENAL MET WALCOTT ALS VALSE NEGEN
Als een valse negen kan Walcott ruimte creëren voor spelers als Oxlade-Chamberlain en Podolski
Dat Podolski tijdens zijn debuut voor Arsenal na zeventig minuten in een centrale rol naar de flanken werd verwezen, betekent dat de concurrentie op het middenveld nog groter is geworden, met Theo Walcott als voornaamste slachtoffer.

Er zijn verzachtende omstandigheden voor de degradatie van de international naar de bank, want hij weigert een nieuw contract te tekenen. Maar met zijn kwaliteiten hoort Walcott in de Arsenal-basis thuis, en vooralsnog lijkt het erop dat de rappe aanvaller daar niet zeker van is.

Mogelijk dat er een rol voor Walcott is weggelegd als Wenger een interessant alternatief voor zijn formatie uit zijn mouw schudt. Het is een gokje, maar het kan de dreiging van zijn voorhoede volledig transformeren.

Walcott heeft het vaak over zijn voorkeur voor de spitspositie, maar zijnfysiek, slechte eerste balaanname en impulsieve loopacties maken hem geen geschikte kandidaat. Wat de 23-jarige aanvaller in basiskwaliteiten mist, maakt hij echter goed met zijn snelheid, een eigenschap waar alle drie de zomeraankopen niet over beschikken.

Walcott werd vorig seizoen tijdens de FA Cup-wedstrijd tegen Sunderland als spits naast Van Persie geposteerd en richtte veel schade aan. Het was een optreden die het tegendeel bewees dat iemand met zijn tekortkomingen voor de spitspositie, geen centrale rol kan vervullen.

In een iets meer teruggetrokken rol, als een 'valse negen', kan Walcott de verdedigers naar de middenlijn trekken, waardoor er ruimte ontstaat voor Oxlade-Chamberlain, Podolski en zelfs Gervinho. Met een middenveld dat uitstekend tussen de linies kan spelen - denk aan Cazorla en Wilshere maar ook aan Ramsey, Rosicky en Diaby - kan een systeem waarin Walcott gaten creëert voor anderen een dodelijk effect hebben. Dat systeem zou van Podolski en Oxlade-Chamberlain verlangen om de flanken te bestrijken en gebruik te maken van de ruimtes die Walcott voor ze maakt.

Het is natuurlijk te vroeg om Giroud af te schrijven, maar Wenger heeft een goed alternatief nodig als Plan B. Walcott een nieuwe positie met meer verantwoordelijkheden toevertrouwen kan het beste uit hem halen, hoe ongeschikt hij ook lijkt voor die rol.

Volg James Goldman op