thumbnail Hallo,

De transfermarkt is dicht en de clubs hebben de kans om aan hun tactieken te sleutelen. De top van Europa wordt door Goal.com onder de loep genomen. Deel 7: Manchester United.

TACTISCHE ANALYSE
Door Greg Stobart

Robin van Persie redde Manchester United dan wel met een hattrick tegen Southampton twee weken geleden, maar de Nederlander en Sir Alex Ferguson wezen allebei de entree van Paul Scholes aan als keerpunt in de wedstrijd.

"We zaten er niet goed in totdat Paul Scholes het veld in kwam. Zijn visie en passes gaven ons weer controle over de wedstrijd", zei Ferguson na de 3-2 zege, terwijl Van Persie voelde dat 'alles weer soepel liep' met de 37-jarige spelverdeler tussen de lijnen.

Ferguson wil dat United altijd op de helft van de tegenstander in een hoog tempo speelt met snelle combinaties, maar in de huidige 4-2-3-1-formatie heeft de Schot Scholes nodig als diepe spelmaker om het tempo te bepalen. De middenvelder eist de ballen van zijn ploeggenoten op en doet er altijd wat nuttigs mee. Sinds zijn terugkeer bij Manchester United in januari kwam liefst 92,3 procent van zijn passes aan. Daarmee doet Scholes het beter dan vergelijkbare middenvelders als Mikel Arteta (87,7 procent) en voormalig Tottenham-speler Luka Modric (85,6 procent).

MAN IN HET MIDDEN
GEBREK AAN OPTIES: United heeft Scholes nodig om het spel te verdelen en te controleren
Naast Michael Carrick, wiens vermogen om de tegenstander te lezen nog steeds wordt onderschat, is Scholes het verlengstuk naar de creatieve aanvallers van Manchester United. Daarnaast speelt oude rot de vleugelspelers met precisie in. Ashley Young en Nani kunnen vanwege de passes van Scholes floreren, net als de uiterst productieve Antonio Valencia, die vorig jaar vier goals en veertien assists op zijn naam zetten.

In Van Persie heeft United één van de meest complete spitsen. De Nederlander kan elke mogelijkheid tot een doelpunt promoveren. Niet alleen scoorde hij afgelopen seizoen dertig competitiegoals, maar hij trof ook nog eens tien keer het houtwerk. Zijn vier goals voor United op dit moment suggereren dat hij de nieuwe aanvalsleider van de ploeg wordt, met Danny Welbeck en Javier Hernandez als back-ups mocht Ferguson willen roteren of in het geval van een blessure van Van Persie.

United is altijd goed geweest in het benutten van de flanken. Met twee buitenspelers komen er meer voorzetten in het strafschopgebied en wordt er meer ruimte gecreëerd voor spelers die centraal staan. De grootste vraag na de komst van Van Persie is welke positie Wayne Rooney moet gaan bezetten. De op dit moment geblesseerde spits is dé ster van United sinds het vertrek van Cristiano Ronaldo, maar het feit dat Rooney buiten de ploeg werd gelaten tijdens de tweede wedstrijd van het seizoen, verraadt dat hij niet langer onaantastbaar is.




Ontastbaar moet Rooney ook niet zijn. Hij is een zeer effectieve speler, met 27 competitiedoelpunten afgelopen seizoen, maar het ontbreekt hem aan de onvoorspelbaarheid en flair van een natuurlijke nummer tien. En hij beschikt ook niet over het instinct wat Van Persie heeft in het strafschopgebied.

Door Rooney's huidige blessure hoeft Ferguson voorlopig geen drastische besluiten te nemen over zijn aanvaller. Wanneer de Engelsman weer fit is, wordt het voor hem lastig om zich terug te vechten in het basiselftal. Zeker nu Kagawa zijn draai begint te vinden en een goede samenwerking opbouwt met Van Persie. Afgelopen seizoen scoorde de Japanner dertien keer en gaf hij twaalf assists in de Bundesliga als centrale spelmaker. Dortmund probeerde Kagawa bij tijd en wijlen op de flanken uit, maar de Aziaat is op zijn best als hij in een Scholes-achtige rol de linies verbindt.

Rooney is van mening dat hij het best uit de verf komt als hij achter een diepe spits speelt, maar hij heeft lang niet altijd overtuigd op die positie. Mogelijk dat Ferguson een directe keuze moet maken tussen Kagawa en Rooney. Of dat in het voordeel van de oud-Everton-speler gaat uitpakken, valt te betwijfelen. Na de komst van de Japanner en Van Persie, is de plek van Rooney lang niet meer zeker.

HET NIEUWE UNITED
Zonder Rooney kan Manchester United 'directer' aanvallen
Het gevaar voor United zit 'm in het opstellen van teveel dezelfde type voetballers. Als Ferguson zowel met Rooney als met Kagawa wil spelen, met daarachter ook nog eens het passend vermogen van Paul Scholes, dan wordt het spelletje van de Engelse grootmacht te voorspelbaar. Tijdens het verlies tegen Everton in de openingswedstrijd werd duidelijk dat er te weinig ruimte was om met Kagawa, Rooney én Van Persie hetzelfde gebied te spelen.

Op die avond was alleen Nani een speler die niet in de bal kwam, maar de Portugees was dramatisch in vorm, waardoor United nauwelijks gevaarlijk kon worden en direct tegen de eerste nederlaag aanliep.

Scholes deed ook mee in die wedstrijd, maar op 37-jarige leeftijd zal hij niet ieder duel aan de aftrap verschijnen. Zonder een natuurlijke opvolger in de selectie - Tom Cleverley is er nog niet klaar voor - doet United er wellicht goed aan om zonder Scholes naar een 4-3-3-formatie over te schakelen. Op die manier kan de ploeg de wedstrijd met zestig tot zeventig procent balbezit domineren.

Mogelijk kunnen Darren Fletcher en Anderson energie geven aan het middenveld bij afwezigheid van Scholes, door de ballen snel naar de vleugelspelers te spelen, die op hun beurt Van Persie in stelling kunnen brengen.

Hoe dan ook, de zomerse aankopen hebben ervoor gezorgd dat in dit nieuwe United, een basisplaats niet langer een garantie is voor Rooney. Sterker, met Scholes die de lijnen uitzet, Kagawa die de ruimtes benut en Van Persie die de beste afmaker van de competitie is, is er mogelijk helemaal geen plek voor Rooney als hij terugkeert van zijn bovenbeenblessure.

Volg Greg Stobart op