thumbnail Hallo,

Het komt niet vaak voor dat in de knock out-fase van de Champions League al strafschoppen nodig zijn om twee gelijkwaardige rivalen van elkaar te scheiden.

Woensdag was dat wel nodig tijdens de halve finale tussen Bayern München en Real Madrid. Houd van ze of haat ze, vind ze eerlijk of niet eerlijk, noem ze een loterij, een kansspel of juist trainbaar. Eén ding is zeker: nagelbijten is onvermijdelijk tijdens een strafschoppenserie.

Goal.com kijkt in dit artikel naar de vijf meest dramatische penaltyreeksen in de Champions League.

BAYERN MÜNCHEN 5-4 VALENCIA (1-1 na verlengingen)
2001 Champions League finale


Paulo Sergio
 
Salihamidzic
Zickler
 Anderson 
Effenberg
Lizarazu
 Linke

Valencia CF

Mendieta
Carew
Zahovic
Carboni
Baraja
Kily
Pellegrino

Duitsers falen bijna nooit wanneer het op penalty's aankomt en dat was ook het geval in de finale van 2001 in San Siro. Net als de ontmoeting van woensdag tussen Real Madrid en Bayern München werd de wedstrijd gedomineerd door de penaltystip. Gaizka Mendieta benutte al binnen twee minuten een strafschop, maar Stefan Effenberg trok de stand weer gelijk vanaf de stip. Omdat de ploegen zich tot de 120e minuut niet van elkaar konden onderscheiden, moest er een penaltyreeks aan te pas komen.

De Zuid-Duitsers moesten als eerste aantreden en Paulo Sergio joeg de bal direct over de lat. Hasan Salihamidzic scoorde tussen de benutte strafschoppen van Mendieta en John Carew door, waardoor de tussenstand na vier penalty's 2-1 in het voordeel van de Spanjaarden was. Zlatko Zahovic zag zijn inzet gekeerd worden door Oliver Kahn nadat Alexander Zickler al voor Bayern München had geschoord. Patrick Anderson en Amedeo Carboni misten vervolgens beiden, waarna Effenberg, Ruben Baraja, Bixente Lizarazu en Kily Gonzalez allen raakschoten. Ook Thomas Linke faalde niet van elf meter, maar Mauricio Pellegrino deed dat wel. Kahn pakte de strafschop en bezorgde Bayern de vierde Europese Cup.

JUVENTUS 2-3 AC MILAN (0-0 na verlengingen)
2003 Champions League finale


Trezeguet
 
Birindelli
Zalayeta
Montero
Del Piero

Serginho
Seedorf
Kaladze
Nesta
Shevchenko

De eerste volledig Italiaanse Champions League-finale kende niet verrassend 0-0 als eindstand. De daaropvolgende penaltyreeks werd, in tegenstelling tot de voorgaande honderdtwintig minuten, gedomineerd door doelmannen Dida en Gianluigi Buffon.

David Trezeguet was de eerste die naar voren kwam, maar zijn inzet met rechts werd comfortabel uit het doel gehouden door de doelman van Milan. Serginho schoot wel raak voor Milan, alvorens Alessandro Birindelli de score weer gelijk trok. Clarence Seedorf zag zijn strafschop vervolgens gekeerd worden door Buffon, maar Dida antwoordde met een redding op de inzet van Marcelo Zalayeta. De twee bleven schitteren, want ook Kakha Kaladze en Paolo Montero stuitten op de handen van de sluitposten. Met slechts twee van de zeven penalty's die benut waren, ging Alessandro Nesta achter de bal staan en bezorgde hij zijn ploeg de 2-1 voorsprong. Alessandro Del Piero schoot er nog wel een binnen namens Juventus, maar Andrei Shevchenko besliste de reeks vervolgens in het voordeel van Milan.

AC MILAN 2-3 LIVERPOOL (3-3 na verlengingen)
2005 Champions League finale

Serginho
 
Pirlo
Tomasson
 Kaka
Shevchenko

Liverpool

Hamann
Cisse
Riise
Smicer
 

Twee jaar later had Milan minder geluk in Istanbul in een wedstrijd die wordt gezien als een van de meest spectaculaire Europese finales. De Italianen stonden met rust met 3-0 voor tegen Liverpool en vierden met nog een helft te spelen al een feestje in de kleedkamer, maar de mannen van Rafa Benitez vochten zich op indrukwekkende wijze terug in de wedstrijd. Binnen vijftien minuten in de tweede helft stond het weer gelijk. Een strafschoppenreeks moest een winnaar bepalen.

Milan moest beginnen maar dit keer miste Serginho zijn penalty, niet op de laatste plaats vanwege de opmerkelijke bewegingen van Jerzy Dudek in het doel. Dietmar Hamann maakte geen fout voor Liverpool en Djibril Cissé schoot ook raak, nadat Andrea Pirlo de tweede Milanese penalty had gemist. Jon Dahl Tomasson schoot de eerste binnen voor de Italianen en nadat Dida de strafschop van John Arne Riise had gekeerd en Káka ook doel trof, lag het duel plots weer open. Vladimir Smicer bezweek echter niet onder de druk en bracht Liverpool weer op voorsprong, waarna Shevchenko, de held van 2003, de beslissende penalty miste.

MANCHESTER UNITED 6-5 CHELSEA (1-1 na verlengingen)
2008 Champions League finale

Man Utd.

Tevez
Carrick
Ronaldo
 Hargreaves
Nani
Anderson
Giggs

Chelsea FC

Ballack
Belleti
Lampard
A. Cole
Terry
Kalou
Anelka

Vijf jaar na de Italiaanse finale volgde er een Engelse eindstrijd. En andermaal wisten de ploegen zich in 120 minuten niet van elkaar te onderscheiden. Een penaltyreeks moest uitkomst bieden nadat Manchester United en Chelsea elkaar in evenwicht hadden gehouden (1-1).

De eerste vier penalty's werden probleemloos binnengeschoten door Carlos Tevez, Michael Ballack, Michael Carrick en Juliano Belletti. Het was de normaal gesproken zo onverstoorbare Cristiano Ronaldo die de eerste strafschop miste. Frank Lampard bracht Chelsea op voorsprong en de drie daaropvolgende penalty's van Owen Hargreaves, Ashley Cole en Nani gingen allemaal raak. John Terry kon aanleggen voor de zege, maar miste, waarna Manchester United uiteindelijk de finale won. Na benutte strafschoppen van Anderson, Salomon Kalou en Ryan Giggs, was het Nicolas Anelka die vanaf elf meter faalde.

REAL MADRID 1-3 BAYERN MÜNCHEN (3-3 na twee duels)
2012 Champions League halve finale

Real Madrid CF

Ronaldo
 
Kaka
Alonso
 Ramos
 

Alaba
Gomez
Kroos
Lahm
Schweinsteiger

Het was niet voor het eerst dat Spaanse harten werden gebroken door een Duitse ploeg in een Champions League-penaltyreeks. En het was niet eens in een finale. Madrid leek de 2-1 nederlaag in München in eigen huis makkelijk weg te werken na de twee vroege doelpunten van Cristiano Ronaldo. Door de benutte penalty van Arjen Robben moesten de ploegen het echter gaan uitmaken in de strafschoppenreeks.

Daarin leek de strijd al na drie penalty's gestreden, maar Iker Casillas inspireerde zijn ploeg bijna nog naar een comeback. De eerste twee Madrileense strafschoppen werden gemist door Cristiano Ronaldo en Káka, terwijl David Alaba en Mario Gomez wel met scherp schoten voor Bayern München. Xabi Alonso benutte zijn strafschop wel en door de missers van Toni Kroos en Philipp Lahm werd het nog even spannend in Madrid. Sergio Ramos schoot op een cruciaal moment de bal echter hoog over, waarna Schweinsteiger Bayern naar de finale op 19 mei in München tegen Chelsea kon schieten.