thumbnail Hallo,

Paul Verhaegh keerde zonder speeltijd bij Oranje terug naar Duitsland. Door zijn prestaties bij FC Augsburg wil hij wel in beeld blijven. Aan zijn fitheid zal het niet liggen.

Met Augsburg verloor Verhaegh de eerste twee competitiewedstrijden van het seizoen tegen Borussia Dortmund (0-4) en Werder Bremen (1-0), maar won hij de laatste twee duels met VfB Stuttgart (2-1) en 1. FC Nürnberg (0-1). SC Freiburg is zaterdag de volgende tegenstander. “De eerste wedstrijd tegen Dortmund speelde ik niet gelukkig, maar dan speel je ook wel tegen een Champions League-finalist”, aldus de aanvoerder van Augsburg tegen Goal.  “Daartegen hoeven we geen punten te pakken. De laatste twee wedstrijden gingen goed en we hebben nu al zes punten.”

“Geen inhaalrace meer”
“De laatste twee jaar verprutsten we alles in de eerste seizoenshelft en moesten we na de winterstop aan een enorme inhaalrace beginnen”, vervolgt Verhaegh. “Vorig jaar hadden we na zeventien wedstrijden nog maar negen punten. Dan komt er zoveel druk op de ploeg te staan. Dat moeten we nu kunnen verbeteren. We zijn wel wat spelers kwijt geraakt, maar hebben ook een paar goede versterkingen teruggekregen. Als team zijn we gegroeid en we hebben meer ervaring. We weten nu wat er wordt gevraagd om te winnen. Die eerste twee overwinningen geven vertrouwen en rust. Maar we weten ook dat we geen procent kunnen verslappen. Anders winnen we niks.”

Verhaegh begon met Augsburg na zijn overstap van Vitesse in 2010 in de Tweede Bundesliga. Na de promotie in het eerste jaar werd de club veertiende in de Bundesliga en afgelopen seizoen eindigde Augsburg als vijftiende. “Op de lange termijn moet dit een stabiele Bundesliga-club worden. Maar we hebben nu met veertig miljoen euro op-één-na-laagste begroting van de Bundesliga. Handhaving is dit seizoen gewoon de doelstelling. Hoe dat gebeurt, maakt niet uit, maar het liefst houden we drie ploegen onder ons, zoals in de laatste twee jaar. Vorig jaar handhaafden we ons op de laatste speeldag, maar hopelijk gaat het nu sneller. We hebben een goed team dat voor elkaar wil werken. We zijn ons ervan bewust dat de meeste clubs meer individuele kwaliteit hebben dan wij. Wij hebben wel de goede teamspirit.”

De eerste twee jaar in Duitsland trainde Verhaegh onder coach Jos Luhukay en sinds medio 2012 is Markus Weinzierl zijn coach. “Onze trainer heeft heel duidelijke ideeën en die hebben tot nu toe succes gebracht. Met mij als aanvoerder praat hij ook over hoe hij wil spelen. We spelen goed voetbal, niet typisch degradatievoetbal. We spelen verzorgd, maar ook met een portie agressiviteit en veel loopvermogen. Onder Luhukay werd ik aanvoerder. Ook de nieuwe trainer kon zich vinden in die keuze. Trainers zien mij als leiderstype, als iemand die altijd in het teambelang denkt.”

“Thuis geeft me rust”
Het leven in Duitsland bevalt de dertigjarige Verhaegh, op en buiten het veld. “Ik woon met mijn vriendin en dochtertje in Augsburg, een stad van 250.000 inwoners. Voor Duitse begrippen klein, maar voor Nederlandse begrippen groot. Mijn vriendin heeft me altijd gesteund en doet dat nu ook in het buitenland. Ik ben een gezinsman. Nu ik tien dagen weg ben geweest met Oranje, ben ik blij om de kleine weer te zien en thuis te zijn. Ik ben blij dat mijn gezin bij mij in Augsburg woont. Dat geeft rust en stabiliteit. Dat is bij iedereen wellicht anders, maar ik vind het prettig om rust en stabiliteit thuis te hebben. Op een vrije dag vind ik het heerlijk om met de kleine te fietsen of naar de speeltuin te gaan. Dat is voor mij een perfecte dag. Het is hier ook lekker weer in Zuid-Duitsland, net iets beter dan in Nederland.”

“Voor wedstrijden ben ik wel even van huis. We nemen de avond voor de wedstrijd altijd ons intrek in een hotel, uit en thuis. De reistijd verschilt. Naar wedstrijden in Stuttgart of bij Bayern München reizen we in drie uurtjes met de bus. Maar naar Hamburg of Bremen gaan we met het vliegtuig of soms ook met de trein. Die reistijden waren in het begin wel even wennen.”

“Toppers in overvloed”
Het leven bevalt Verhaegh, maar het voetbal in de Bundesliga eveneens. “Als je ziet welke spelers nu in de Bundesliga spelen of een trainer als Pep Guardiola die naar Bayern komt. Twee Duitse clubs in de finale van de Champions League. Dat zegt genoeg over het niveau. Spelers als Mario Götze, Julian Draxler en Marco Reus, die de afgelopen jaren zijn doorgebroken, kunnen het verschil maken. De Duitse jeugdopleiding werpt zijn vruchten af. Ik denk dat Duitsland absoluut een van de favorieten is voor de wereldtitel. Maar Spanje, Italië, Brazilië en Argentinië hebben ook veel goede spelers.”

“In Duitsland spelen ook buitenlandse toppers als Franck Ribéry, niet voor niets Europees voetballer van het jaar. En natuurlijk Arjen Robben. Maar ook bij onbekendere clubs als Mainz zitten spelers van een heel goed niveau, Eric Choupo-Moting bijvoorbeeld. Toppers in overvloed. Tegen dat soort spelers moet je ook echt aan de bak. Het maximale wordt gevraagd. Daarom moet je geconcentreerd en fysiek in orde zijn om tegenstand te kunnen bieden. Dat lukt aardig.”

“Er zit een enorm tempo in de wedstrijden”, vervolgt de geboren Limburger. “De technische vaardigheden zijn goed, maar dat zie je in Nederland ook. Maar in Duitsland wordt dat gekoppeld aan snelheid en kracht. Op 95 procent kan je geen wedstrijden winnen. Bij Augsburg is iedereen in topconditie. Dat heb je nodig anders ga je het niet redden. Ik merk wel dat ik fitter ben dan in Nederland, puur en alleen omdat ik in de voorbereiding veel looptraining krijg. Dat heb je nodig om je staande te houden in de Bundesliga. Je moet een topconditie hebben om negentig minuten gas te geven. Het gaat snel op en neer en wedstrijden worden op kleine details beslist. Dat Van Gaal fitheid als een belangrijk criterium voor Oranje ziet, is een voordeel voor mij. Ik ben topfit.”

Gerelateerd