thumbnail Hallo,

Goal-verslaggever Jesse Wieten verblijft tijdens het WK in twee kampen, het Nederlandse en het Bosnische. Vandaag deel 8 van zijn blog: over het mirakel van Salvador.

Waar moet ik beginnen? Ik kan duizend woorden wijden aan de eerste goal van Robin van Persie. De pass van Daley Blind, Van Persie die wegloopt bij Sergio Ramos, Iker Casillas op zich af ziet komen en al vliegend in de lucht bedenkt de bal over de doelman heen te koppen. En dat ook nog tot in de perfectie uitvoert. En dan die landing. De blik van Van Persie als hij ziet dat zijn geniale kopbal in de goal terecht komt. De ontlading. Zijn wens was al langer: Schitteren op een groot toernooi. Eindelijk deed hij dat echt. Dat zag je aan zijn vreugde.

Van Gaal de grote winnaar
Of Arjen Robben, fenomenaal. Zijn acties waren beslissend. De tweede goal. Weer een pass van Daley Blind. De aanname van Robben was zoals Dennis Bergkamp tegen Argentinië. Alleen dan met links. Daarna het kappen met rechts en het inschieten met links. Ook zijn tweede treffer creëerde hij helemaal zelf. Van de magische driehoek bleef alleen Wesley Sneijder een beetje achter. Zijn vrije trap leidde wel de derde goal in en hij gaf ook de assist op de 5-1 van Robben. Maar uitblinken deed hij niet en scoren ook niet. Kansen had hij wel. Na tien minuten werd zijn inzet nog door Casillas gered en bij een grote kans in de tweede helft, na terugleggen van Jeremain Lens, gleed hij uit.

De grote winnaar van de avond was Louis van Gaal. Deze bondscoach had het lef om een nieuwe generatie de kans te geven. Hij had het lef om vlak voor het WK met een nieuw systeem te starten. Hij gaf openlijk toe dat dit systeem was bedoeld om Spanje te bestrijden. Een systeem waarin zijn topspelers Robin van Persie, Arjen Robben en ook Wesley Sneijder zouden kunnen uitblinken. Hij kreeg op een ongelooflijke manier gelijk.

"Mooiste voetbal van de wereld"
Deze 5-1 zege op de wereldkampioen gaat de boeken in. En dat niet alleen. Oranje heeft de wereld eindelijk weer eens laten zien waar het Nederlands Elftal toe in staat is. De eerste helft was niet denderend, maar wat blijft hangen zijn de fraaie goals en de totale vernedering van de wereldkampioen. De vergelijking met Euro 2008 gaat wellicht op, maar dit is een WK.  Nederland liet de hele wereld  weer eens spektakel zien. Dat is misschien wel meer waard dan een WK-finale als die van 2010. In het stadion juichten de Brazilianen voor Oranje. In de bus van het stadion naar het vliegveld zag ik inwoners van Salvador feestvieren. Niet alleen voor Nederland, maar ze waren trots dat deze historische wedstrijd in hun stad was afgewerkt.

Er zat een Braziliaan voorin de bus, met een shirt van het Nederlands Elftal. Waarom? "Omdat Nederland het mooiste voetbal van de wereld speelt", zei hij. "Mooier dan Brazilië. Ik ben zo trots." Hij was fan van Oranje en hoefde zich daar niet voor te schamen. Nederland maakte eindelijk weer zijn goede naam waar. Een naam die werd gevestigd met het totaalvoetbal uit de jaren zeventig. De Braziliaan met het Oranje-shirt vatte het zo samen: "Tiki-taka is weer het geluid van een klok. Voetbal is weer totaal."

Gerelateerd