RSS
ATOM
advertisement
VANAF DE ZIJKANT - Sir Bobby Robson, Every Inch a Gentleman
Afgescheurde ledematen, kapotgeschoten kinderen, massagraven: ik zie het met enige regelmaat allemaal voorbij flitsen op de televisie. Waarschijnlijk ben ik afgestompt, want het doet me niet veel meer. Ik neem het voor kennisgeving aan. Misschien is het de leeftijd of het feit dat het allemaal zo vaak te zien is. Toch was ik afgelopen week ineens geraakt toen ik iets zag op de tv.
|
Krijg tot € 50,- gratis tegoed door hier te klikken! |
4 aug. 2009 16:32:08
Ik
zag een iemand in een rolstoel zitten. Een man die meer dood dan levend leek. Je
zag het hoopje mens lijden, maar hij behield zijn waardigheid. Hij was
namelijk aanwezig bij een evenement, dat speciaal ter ere van hem was
georganiseerd. Op het tandvlees had hij het weten te redden tot deze
dag. Vijf dagen later was hij dood. Sir Bobby Robson is niet meer.
Het beeld van de dood- en doodzieke Robson in die rolstoel zal me nog wel even bijblijven. Het geeft aan hoever een mens kan gaan als hij iets perse wil. Robson was al voor de vijfde keer getroffen door kanker en leek een aantal maanden geleden iedere dag te kunnen sterven. Sir Bobby besloot echter keer op keer de afspraak met de dood te verzetten, want 26 juli 2009 stond met rood omcirkeld in zijn agenda. Die dag zou namelijk de re-match van de halve finale van het WK 1990 worden gespeeld tussen Engeland en Duitsland. Robson was destijds de bondscoach van het Engelse elftal. Het doel van deze wedstrijd was geld inzamelen voor het kankerfonds van Robson en daar moest en zou hij bij zijn. Ook al kostte het hem dagelijks veel pijn. De wedstrijd was te belangrijk voor hem.
Het WK 1990 was ook de eerste keer dat ik Bobby Robson zag. Hij had daarvoor al een grote carrière gehad als voetballer bij West Bromwich Albion en Fulham. Daarnaast was hij Engels international geweest. Een groot voetballer dus, maar als manager werd hij nog groter. Het kleine Ipswich Town was net naar het hoogste niveau gepromoveerd op het moment dat Robson er manager werd. Hij turnde de Engelse equivalent van De Graafschap – de club Ipswich Town staat ook bekend als The Tractor Boys - om tot een echte topclub. De club werd een vaste waarde in Europa, won zelfs de UEFA Cup en ook de FA Cup ging voor het eerst naar Ipswich toe. De enige frustratie van Robson bleef de landstitel. Tweemaal werd de tweede plek behaald en driemaal de derde plaats, maar nooit werd de club Champion of England.
In 1982 werd Robson bondscoach van Engeland. Zoals iedere Engelse bondscoach kreeg ook Robson veel kritiek. De Engelse pers denkt namelijk nog steeds dat Engeland hèt voetballand in de wereld is na de gelukkige overwinning in 1966. Tijdens het WK in 1990 snoerde hij echter iedereen de mond. De Engelsen vochten als leeuwen en spelers als Paul Gascoigne en Gary Lineker veroverden een plekje in de harten van de mensen thuis. Uiteindelijk werd in de halve finale na penalty's verloren van de onvermijdelijke Duitsers. Ineens was Robson weer een held, maar die had het ondertussen helemaal gehad met de Engelse pers. Hij besloot op te stappen als bondscoach en een baan op het vaste land te gaan zoeken.
PSV werd zijn nieuwe club. Robson werd geïntroduceerd aan het Nederlandse publiek door Tom Egbers met de woorden: "Every Inch a Gentleman." Dat bleek helemaal te kloppen, want de innemende Engelsman werd als mens door iedereen erg gewaardeerd. Het was helaas ook tijdens zijn periode bij PSV toen er voor de eerste keer kanker werd geconstateerd bij Robson. Hij overwon de ziekte, zoals hij ook de volgende drie keren deze vreselijke ziekte zou overwinnen. Via Sporting Lissabon, FC Porto, FC Barcelona en nog een keer PSV kwam Robson – ondertussen overladen met titels en bekers – in 1999 terecht bij Newcastle United. Een betere combinatie kon niet, want Robson was een zoon van de streek en The Toon was zijn favoriete club.
In Newcastle waren ze nog aan het bijkomen van een dramatische periode onder Ruud Gullit (een periode waarin de club afzakte naar de onderste regionen), maar Robson kreeg de ploeg snel weer op de rails. Vanaf 2002 werd de club respectievelijk vierde, derde en vijfde. Geweldige resultaten, maar die vijfde plek betekende geen Champions League-voetbal. Na een stroeve start in het seizoen 2004/2005 gooide de vadsige voorzitter Freddy Shepherd Robson eruit. Sindsdien is de club ver afgezakt, wat zelfs resulteerde in degradatie het afgelopen seizoen. Soms bestaat er nog gerechtigheid in de voetbalwereld. Voor Robson betekende het ontslag meteen het einde van zijn carrière in de voetballerij, ondanks dat het Schotse Heart of Midlothian hem nog een baan als manager aanbood.
Sir Bobby hoopte te kunnen genieten van een rustige oude dag, maar helaas openbaarde de kanker zich voor de vijfde keer bij hem. Ditmaal was het lijf er niet meer tegenop gewassen. Puur op karakter hield hij het nog uit tot zijn erewedstrijd in zijn geliefde Newcastle. Robson werd voor de wedstrijd geëerd door de UEFA en kreeg een staande ovatie van het publiek. Hij leek nog te genieten, maar in zijn hart wist hij al dat dit de laatste keer zou zijn voor hem in een stadion. Na deze wedstrijd was het genoeg geweest voor hem en kon hij in vrede sterven. Robson werd 76 jaar en zal herinnerd worden als een iemand die every inch a gentleman was.
(Joris van de Wier/Goal.com)
Het beeld van de dood- en doodzieke Robson in die rolstoel zal me nog wel even bijblijven. Het geeft aan hoever een mens kan gaan als hij iets perse wil. Robson was al voor de vijfde keer getroffen door kanker en leek een aantal maanden geleden iedere dag te kunnen sterven. Sir Bobby besloot echter keer op keer de afspraak met de dood te verzetten, want 26 juli 2009 stond met rood omcirkeld in zijn agenda. Die dag zou namelijk de re-match van de halve finale van het WK 1990 worden gespeeld tussen Engeland en Duitsland. Robson was destijds de bondscoach van het Engelse elftal. Het doel van deze wedstrijd was geld inzamelen voor het kankerfonds van Robson en daar moest en zou hij bij zijn. Ook al kostte het hem dagelijks veel pijn. De wedstrijd was te belangrijk voor hem.
Het WK 1990 was ook de eerste keer dat ik Bobby Robson zag. Hij had daarvoor al een grote carrière gehad als voetballer bij West Bromwich Albion en Fulham. Daarnaast was hij Engels international geweest. Een groot voetballer dus, maar als manager werd hij nog groter. Het kleine Ipswich Town was net naar het hoogste niveau gepromoveerd op het moment dat Robson er manager werd. Hij turnde de Engelse equivalent van De Graafschap – de club Ipswich Town staat ook bekend als The Tractor Boys - om tot een echte topclub. De club werd een vaste waarde in Europa, won zelfs de UEFA Cup en ook de FA Cup ging voor het eerst naar Ipswich toe. De enige frustratie van Robson bleef de landstitel. Tweemaal werd de tweede plek behaald en driemaal de derde plaats, maar nooit werd de club Champion of England.
In 1982 werd Robson bondscoach van Engeland. Zoals iedere Engelse bondscoach kreeg ook Robson veel kritiek. De Engelse pers denkt namelijk nog steeds dat Engeland hèt voetballand in de wereld is na de gelukkige overwinning in 1966. Tijdens het WK in 1990 snoerde hij echter iedereen de mond. De Engelsen vochten als leeuwen en spelers als Paul Gascoigne en Gary Lineker veroverden een plekje in de harten van de mensen thuis. Uiteindelijk werd in de halve finale na penalty's verloren van de onvermijdelijke Duitsers. Ineens was Robson weer een held, maar die had het ondertussen helemaal gehad met de Engelse pers. Hij besloot op te stappen als bondscoach en een baan op het vaste land te gaan zoeken.
PSV werd zijn nieuwe club. Robson werd geïntroduceerd aan het Nederlandse publiek door Tom Egbers met de woorden: "Every Inch a Gentleman." Dat bleek helemaal te kloppen, want de innemende Engelsman werd als mens door iedereen erg gewaardeerd. Het was helaas ook tijdens zijn periode bij PSV toen er voor de eerste keer kanker werd geconstateerd bij Robson. Hij overwon de ziekte, zoals hij ook de volgende drie keren deze vreselijke ziekte zou overwinnen. Via Sporting Lissabon, FC Porto, FC Barcelona en nog een keer PSV kwam Robson – ondertussen overladen met titels en bekers – in 1999 terecht bij Newcastle United. Een betere combinatie kon niet, want Robson was een zoon van de streek en The Toon was zijn favoriete club.
In Newcastle waren ze nog aan het bijkomen van een dramatische periode onder Ruud Gullit (een periode waarin de club afzakte naar de onderste regionen), maar Robson kreeg de ploeg snel weer op de rails. Vanaf 2002 werd de club respectievelijk vierde, derde en vijfde. Geweldige resultaten, maar die vijfde plek betekende geen Champions League-voetbal. Na een stroeve start in het seizoen 2004/2005 gooide de vadsige voorzitter Freddy Shepherd Robson eruit. Sindsdien is de club ver afgezakt, wat zelfs resulteerde in degradatie het afgelopen seizoen. Soms bestaat er nog gerechtigheid in de voetbalwereld. Voor Robson betekende het ontslag meteen het einde van zijn carrière in de voetballerij, ondanks dat het Schotse Heart of Midlothian hem nog een baan als manager aanbood.
Sir Bobby hoopte te kunnen genieten van een rustige oude dag, maar helaas openbaarde de kanker zich voor de vijfde keer bij hem. Ditmaal was het lijf er niet meer tegenop gewassen. Puur op karakter hield hij het nog uit tot zijn erewedstrijd in zijn geliefde Newcastle. Robson werd voor de wedstrijd geëerd door de UEFA en kreeg een staande ovatie van het publiek. Hij leek nog te genieten, maar in zijn hart wist hij al dat dit de laatste keer zou zijn voor hem in een stadion. Na deze wedstrijd was het genoeg geweest voor hem en kon hij in vrede sterven. Robson werd 76 jaar en zal herinnerd worden als een iemand die every inch a gentleman was.
(Joris van de Wier/Goal.com)
| Krijg tot € 50,- gratis tegoed door hier te klikken! |
|
1 Meningen
Advertentie
Inside Goal.Com
-
Spelersrapport AC Milan - Arsenal
AC Milan staat na de 4-0 overwinning op Arsenal met anderhalf been in de kwartfinale van de Champions League. Goal.com gaf cijfers aan de spelers.
-
Spelersrapport: Zenit - Benfica
In een vermakelijke wedstrijd won Zenit Sint Petersburg woensdagavond met 3-2 van Benfica. Goal.com maakt rapport op.
-
Spelersrapport: Bayer Leverkusen - Barcelona
Barcelona deed vanavond uitstekende zaken bij Bayer Leverkusen. Een moeizaam duel werd met 1-3 afgesloten. Goal.com maakt het rapport op.
-
Spelersrapport: Olympique Lyon - APOEL
Olympique Lyon zette vanavond een voorzichtige stap naar de kwartfinale, maar APOEL is nog niet kansloos voor de return. Goal.com maakt het rapport op.
-
Poll: Invoering 'Vanishing Spray', ja of nee?
Tijdens de bijeenkomst van de International Football Association Board (IFAB) dit jaar staat een discussie over de eventuele invoering van de zogenoemde Vanishing Spray centraal.
Advertentie
Advertentie
