RSS
ATOM
advertisement
VANAF DE ZIJKANT - Noord-Korea, de geheimzinnige attractie van het WK 2010
Kleine landen op het WK, ik mag er graag naar kijken. Trinidad & Tobago en Togo in 2006, Senegal in 2002 en Jamaica in 1998. Het zijn vaak landen die voor veel vermaak zorgen.
|
Krijg tot € 50,- gratis tegoed door hier te klikken! |
30 jun. 2009 12:02:33
Wie herinnert zich niet de uitbundige supporters van Trinidad en Jamaica, de anarchie rondom het Togolese elftal en het spectaculaire voetbal van de Senegalezen? Ik houd dan ook altijd minutieus de uitslagen bij van de niet-Europese kwalificatiepoules. Zo zouden Gabon en Honduras zich nu wel eens kunnen gaan plaatsen voor het WK. Maar dè attractie zullen ze niet gaan worden voor mij. Ik ga me komende zomer extra focussen op Noord-Korea. Het meest geïsoleerde land op aarde plaatste zich onlangs voor de eindronde in Zuid-Afrika en lijkt nu al het meest opmerkelijke team te gaan worden volgend jaar.
Alles aan Noord-Korea lijkt wel een parodie. De officiële naam - De Democratische Volksrepubliek Korea - is natuurlijk de grootste farce die denkbaar is. De Noord-Koreaan heeft bij verkiezingen de keuze uit Kim Jong- il, Kim Jong-il en Kim Jong-il. Deze man wordt overigens 'De Geliefde Leider' genoemd. Ik mag hopen dat het sarcastisch bedoeld is, want een geliefde leider laat zijn volk geen honger lijden en sluit geen politieke tegenstanders op in mensonterende strafkampen.
Kinderen leren op school dat er op het moment van de geboorte van Kim Jong-Il er voor de kust van Noord-Korea een zingend zeemonster zou zijn opgedoken. Ook begonnen tegelijkertijd alle bloemen in het land ineens te bloeien midden in de winter, verscheen er een dubbele regenboog boven de hoofdstad en een nieuwe ster in het heelal. De Geliefde Leider heeft in ieder geval geen last van valse bescheidenheid.
Door de erbarmelijke mensenrechtensituatie in Noord-Korea zullen er ongetwijfeld stemmen opgaan om het land uit te sluiten van deelname aan het WK. Ik zie dat echter niet gebeuren en ben het daar mee eens. Het WK kan de mensen in Noord-Korea heel misschien wat plezier schenken in het leven. Bovendien is dit een land met een mooie voetbalgeschiedenis dat weer op het hoogste podium zal gaan acteren.
Wie Noord-Korea en voetbal in één zin noemt, ontkomt er bijna niet aan om het WK 1966 te noemen. Het was de eerste keer en tot nu toe enige keer dat Noord-Korea aan een wereldkampioenschap meedeed. Nog nooit had een Aziatisch land de voorronde overleefd en dat leek nu ook onmogelijk. Tegenstanders in poule D waren namelijk Chili (de nummer 3 van het WK in 1962), de Sovjet-Unie (in 1960 winnaar van het EK en in 1964 verliezend finalist) en Italië (tweevoudig wereldkampioen en in 1968 Europees kampioen).
De Noord-Koreanen speelden hun wedstrijden in Middlesbrough, het afvoerputje van Engeland. In het krakkemikkige Ayresome Park werden de Koreanen in de eerste wedstrijd met 3-0 verslagen door de Sovjets en in de tweede wedstrijd zorgde een doelpunt in de 88e minuut tegen de Chilenen ervoor dat het toernooi niet al na twee duels over was. De Smoggies (inwoners van Middlesbrough, vernoemd naar de chemische industrie in de stad) waren ondertussen hevig supporter geworden van de Koreanen. De Italianen hadden in de laatste poulewedstrijd waarschijnlijk het gevoel dat ze in Pyongyang aan het spelen waren, zo werden de Noord-Koreanen gesteund door het Engelse publiek. Het stadion werd bijna afgebroken toen Pak Doo-Ik in de 41ste minuut de 1-0 maakte. Het bleek het enige doelpunt te zijn van de wedstrijd, waardoor de Noord-Koreanen naar de kwartfinale mochten om te spelen tegen het grote Portugal.
In Liverpool – waar de Noord-Koreanen werden gesteund door 4.000 fans uit Middlesbrough – kwam Noord-Korea op een sensationele 0-3 voorsprong. Helaas voor de Aziaten en de meegereisde fans uit Middlesbrough kreeg daarna een ontketende Eusebio het op z'n heupen en werd het alsnog 5-3. Noord-Korea met al zijn onbekende spelers was dé sensatie van het toernooi geweest, maar niemand zou ooit meer iets van ze zien. De spelers moesten terug naar hun eigen land, dat zich meteen weer sloot als een oester.
In 2002 kwamen de nog levende spelers ineens weer tevoorschijn. Dankzij de documantaire 'The Game of Their Live' werd ineens duidelijk wat er met de spelers was gebeurd na de stunt in Engeland. De spelers hadden een goed leven gehad, want terug in eigen land hadden ze allerlei privileges gekregen. De filmmakers namen de spelers mee naar Middlesbrough, daar waar ze zo gesteund waren. Het was schitterend om te zien hoe die mannen genoten toen ze bij de bronzen bal stonden, de bal die als markeringspunt geldt voor mensen die willen weten waar ooit de middenstip was van het verdwenen Ayresome Park.
Ik hoop van harte dat de nog overgebleven spelers van dat Noord-Koreaanse elftal er volgend jaar bij zijn in Zuid-Afrika Pak Doo-Ik die op een vuvuzela met Noord-Koreaanse kleuren blaast? Mijn WK zou dan al geslaagd zijn.
(Joris van der Wier/Goal.com)
Alles aan Noord-Korea lijkt wel een parodie. De officiële naam - De Democratische Volksrepubliek Korea - is natuurlijk de grootste farce die denkbaar is. De Noord-Koreaan heeft bij verkiezingen de keuze uit Kim Jong- il, Kim Jong-il en Kim Jong-il. Deze man wordt overigens 'De Geliefde Leider' genoemd. Ik mag hopen dat het sarcastisch bedoeld is, want een geliefde leider laat zijn volk geen honger lijden en sluit geen politieke tegenstanders op in mensonterende strafkampen.
Kinderen leren op school dat er op het moment van de geboorte van Kim Jong-Il er voor de kust van Noord-Korea een zingend zeemonster zou zijn opgedoken. Ook begonnen tegelijkertijd alle bloemen in het land ineens te bloeien midden in de winter, verscheen er een dubbele regenboog boven de hoofdstad en een nieuwe ster in het heelal. De Geliefde Leider heeft in ieder geval geen last van valse bescheidenheid.
Door de erbarmelijke mensenrechtensituatie in Noord-Korea zullen er ongetwijfeld stemmen opgaan om het land uit te sluiten van deelname aan het WK. Ik zie dat echter niet gebeuren en ben het daar mee eens. Het WK kan de mensen in Noord-Korea heel misschien wat plezier schenken in het leven. Bovendien is dit een land met een mooie voetbalgeschiedenis dat weer op het hoogste podium zal gaan acteren.
Wie Noord-Korea en voetbal in één zin noemt, ontkomt er bijna niet aan om het WK 1966 te noemen. Het was de eerste keer en tot nu toe enige keer dat Noord-Korea aan een wereldkampioenschap meedeed. Nog nooit had een Aziatisch land de voorronde overleefd en dat leek nu ook onmogelijk. Tegenstanders in poule D waren namelijk Chili (de nummer 3 van het WK in 1962), de Sovjet-Unie (in 1960 winnaar van het EK en in 1964 verliezend finalist) en Italië (tweevoudig wereldkampioen en in 1968 Europees kampioen).
De Noord-Koreanen speelden hun wedstrijden in Middlesbrough, het afvoerputje van Engeland. In het krakkemikkige Ayresome Park werden de Koreanen in de eerste wedstrijd met 3-0 verslagen door de Sovjets en in de tweede wedstrijd zorgde een doelpunt in de 88e minuut tegen de Chilenen ervoor dat het toernooi niet al na twee duels over was. De Smoggies (inwoners van Middlesbrough, vernoemd naar de chemische industrie in de stad) waren ondertussen hevig supporter geworden van de Koreanen. De Italianen hadden in de laatste poulewedstrijd waarschijnlijk het gevoel dat ze in Pyongyang aan het spelen waren, zo werden de Noord-Koreanen gesteund door het Engelse publiek. Het stadion werd bijna afgebroken toen Pak Doo-Ik in de 41ste minuut de 1-0 maakte. Het bleek het enige doelpunt te zijn van de wedstrijd, waardoor de Noord-Koreanen naar de kwartfinale mochten om te spelen tegen het grote Portugal.
In Liverpool – waar de Noord-Koreanen werden gesteund door 4.000 fans uit Middlesbrough – kwam Noord-Korea op een sensationele 0-3 voorsprong. Helaas voor de Aziaten en de meegereisde fans uit Middlesbrough kreeg daarna een ontketende Eusebio het op z'n heupen en werd het alsnog 5-3. Noord-Korea met al zijn onbekende spelers was dé sensatie van het toernooi geweest, maar niemand zou ooit meer iets van ze zien. De spelers moesten terug naar hun eigen land, dat zich meteen weer sloot als een oester.
In 2002 kwamen de nog levende spelers ineens weer tevoorschijn. Dankzij de documantaire 'The Game of Their Live' werd ineens duidelijk wat er met de spelers was gebeurd na de stunt in Engeland. De spelers hadden een goed leven gehad, want terug in eigen land hadden ze allerlei privileges gekregen. De filmmakers namen de spelers mee naar Middlesbrough, daar waar ze zo gesteund waren. Het was schitterend om te zien hoe die mannen genoten toen ze bij de bronzen bal stonden, de bal die als markeringspunt geldt voor mensen die willen weten waar ooit de middenstip was van het verdwenen Ayresome Park.
Ik hoop van harte dat de nog overgebleven spelers van dat Noord-Koreaanse elftal er volgend jaar bij zijn in Zuid-Afrika Pak Doo-Ik die op een vuvuzela met Noord-Koreaanse kleuren blaast? Mijn WK zou dan al geslaagd zijn.
(Joris van der Wier/Goal.com)
| Krijg tot € 50,- gratis tegoed door hier te klikken! |
|
1 Meningen
Advertentie
Inside Goal.Com
-
VB – AZ ontvangt topscorer Europa League
In de kruisfinales van de Europa League neemt AZ het vanavond op tegen de Belgische koploper RSC Anderlecht. Twee ploegen met op voorhand veel ontzag voor elkaar.
-
Wedstrijd in beeld: AC Milan - Arsenal
AC Milan was oppermachtig in het duel met Arsenal en de Italianen versloegen Van Persie en co. dan ook verdiend met 4-0. Goal.com brengt de wedstrijd in beeld.
-
Spelersrapport AC Milan - Arsenal
AC Milan staat na de 4-0 overwinning op Arsenal met anderhalf been in de kwartfinale van de Champions League. Goal.com gaf cijfers aan de spelers.
-
Spelersrapport: Zenit - Benfica
In een vermakelijke wedstrijd won Zenit Sint Petersburg woensdagavond met 3-2 van Benfica. Goal.com maakt rapport op.
-
Poll: Invoering 'Vanishing Spray', ja of nee?
Tijdens de bijeenkomst van de International Football Association Board (IFAB) dit jaar staat een discussie over de eventuele invoering van de zogenoemde Vanishing Spray centraal.
Advertentie
Advertentie
