thumbnail Hallo,

Bruno Martins Indi groeide in kort tijdsbestek uit van jeugdspeler bij Feyenoord tot volwaardig international en gewild transferobject.

Toch blijft de in Portugal geboren verdediger met beide benen op de grond staan. "Wat valt er voor mij nou te zweven?", zegt hij tegenover NUsport. "Oké, ik heb het Nederlands elftal gehaald. Oké, ik ben een vaste waarde bij Feyenoord. En oké, ik sta in de belangstelling van grote clubs. Maar mijn interlandcarrière is nog lang niet voltooid en ik heb nog lang niet al mijn doelen bereikt."

Martins Indi heeft zijn leefstijl moeten aanpassen om door te breken als professioneel voetballer. "Rond mijn vijftiende, zestiende hing ik met jongens in de stad rond met wie ik niet rond moest hangen. Ik zat toen al een jaar of twee in de Feyenoord-jeugd en was aan het puberen. Vond het nodig om een beetje stoer te doen, ook op school. Op mijn zestiende maakte ik voorzichtig een omslag, maar je gaat nooit in één keer omhoog. In de weg naar boven ben ik ook een paar keer gevallen. Ik viel steeds minder diep, maar lang niet alles is bij mij met pieken gegaan."

Inmiddels is alles anders. "Ik ben veel wijzer geworden. Stabieler. Volwassener. Ik voel me nu gewoon Bruno. Toen niet. Ik had altijd een weerwoord, tegen iedereen. De Bruno van toen was zoekende naar de juiste weg, naar het juiste pad."

Zijn besluit om naar het internaat van Feyenoord te gaan heeft zich terugbetaald. "De club vond het goed voor me, ja. Maar ik koos er uiteindelijk zélf voor om bij mijn ouders en vrienden weg te gaan. Uiteindelijk maakte ík de beslissing om het internaat in te gaan. Dat is mijn kracht; dat ik altijd op het juiste moment de juiste beslissing heb genomen
."

Gerelateerd