thumbnail Hallo,

Ruim 25 jaar geleden begon Borussia Mönchengladbach het seizoen ook met een Nederlandse spits, Erik Willaarts. Hopelijk heeft Luuk de Jong meer geluk dan zijn voorganger.

Door Jesse Wieten

Willaarts was een veel scorende spits bij de amateurs van Scherpenzeel en Woudenberg, maar op 24-jarige leeftijd dacht hij niet meer aan een profavontuur. Tot FC Utrecht opeens op de deur klopte. Zijn eerste seizoen als prof was een groot succes. Hij werd met 25 goals in 28 wedstrijden tweede op de topscorerslijst achter Marco van Basten en bezorgde FC Utrecht met acht goals in zes nacompetitiewedstrijden een plek in Europa. Zijn roem reikte tot over de landsgrenzen en Borussia Mönchengladbach sloeg toe.

“Een tweede Van Basten”
“Ze dachten een tweede Van Basten in huis te hebben gehaald, maar ik was een heel ander type, een goaltjesdief”, vertelt Willaarts aan Goal.com. "Ik was echt een spits voor in het zestienmetergebied en dat paste niet echt bij het spel van Borussia. Thuis ging het nog wel, maar uit speelden ze op de counter. Bovendien mochten er in die tijd maar drie buitenlanders spelen en was ik vaak de pineut. Daarnaast hadden ze goede spitsen, Duitse spitsen, met Uwe Rahn, Hans- Jörg Criens en Günter Thiele. Toen die allemaal fit waren, werd het moeilijk voor me.”

Toch kende Willaarts een aardige start. Hij maakte twee doelpunten in zijn eerste vier wedstrijden, één tegen Bayer Leverkusen (2-1) en één tegen Borussia Dortmund (1-1). Hij kreeg in de Duitse pers zelfs de bijnaam Der Bomber, naar de legendarische spits Gerd Müller. “Thuis tegen Leverkusen scoorde ik met een kopbal en tegen Dortmund maak ik het openingsdoelpunt. Daarna heb ik niet meer gescoord en geen kans meer gehad.”

“Ik begon als Der Bomber en later las ik een verhaal in Bild (Duitse boulevardkrant, red.) over Der Absturz von der Fliegende Holländer, de val van de Vliegende Hollander”, weet de Woudenberger nog. “Zo snel gaat het. Maar het deed helemaal niks met me. Je hebt voor- en tegenstanders. Die krant moest ook vol. Als Willaarts naar de tandarts moest, was het al een bericht waard.”

“Jongensdroom”
“Het is me uitstekend bevallen in Duitsland”, vervolgt Willaarts. “De beleving was anders dan in Nederland. Ik werd op een voetstuk geplaatst, ze zagen je als held. Supporters liepen in het stadion gewoon door elkaar heen. Tegenwoordig zie je dat niet meer. De mensen waren erg aardig en in het stadion, toen nog de Bökelberg, heerste een fantastische sfeer.”

“Helaas raakte ik snel geblesseerd en werd ik geopereerd aan mijn enkel”, aldus de oud-spits. “Ik heb er uiteindelijk anderhalf jaar gezeten, waarvan ik een jaar fit was. Daarna ben ik op huurbasis teruggegaan naar FC Utrecht en later heeft SVV/Dordrecht ’90 me overgenomen en heb ik ook nog bij Go Ahead Eagles gespeeld.”

Tot de grote hoogte van het seizoen 1986/1987 bij FC Utrecht reikte Willaarts niet meer, maar de nu bijna 51-jarige oud-spits is tevreden. “Binnen een jaar van de vierde klasse amateurs naar de Eredivisie en de Bundesliga. Dat is bijzonder. Jaren geleden heb ik een DVD laten maken van mijn hoogtepunten. De titel luidde: Jongensdroom.”

“Luuk de Jong gaat het redden”
Sinds 1993 tot heden runt Willaarts met zijn zwager, de vader van Ricky van Wolfswinkel. een keukenzaak in Woudenberg. Aan zijn korte Duitse avontuur denkt Willaarts met veel plezier terug. “We kijken natuurlijk vooral naar Ricky, maar ik volg Borussia Mönchengladbach ook nog. Voor die tijd was het al mijn favoriete club in Duitsland. Ik was anti-Bayern en dan kies je snel voor de underdog. Ik heb er alle vertrouwen in dat Luuk de Jong het wel gaat redden. Hij is een ander type dan ik. Hij heeft veel werklust en kopkracht en dat komt in Duitsland goed van pas.”