thumbnail Hallo,

Khalid Boulahrouz tekende deze week een tweejarig contract bij Sporting CP. Een mooie stap voor de dertigjarige verdediger, wiens internationale loopbaan acht jaar terug begon.

EXCLUSIEF
Door Jesse Wieten

In augustus 2004 beleefde Khalid Boulahrouz de week van zijn leven. Tot verbazing van velen selecteerde bondscoach Marco van Basten de verdediger van RKC Waalwijk voor de oefeninterland met Liechtenstein en de WK-kwalificatiewedstrijd tegen Tsjechië. Enkele dagen later kreeg Boulahrouz een droomtransfer. De toen 22-jarige verdediger tekende voor vier jaar bij Hamburger SV. “Ik wist niet wat ik hoorde”, zei hij destijds. “Na de selectie voor het Nederlands Elftal was ik helemaal in de wolken. Maar het kon kennelijk allemaal nóg mooier. En het leuke is dat sommige spelers jarenlang naar een transfer smachten en keer op keer worden teleurgesteld. Ik hoefde niet weg bij RKC, had het gewoon ontzettend naar mijn zin, maar kreeg een Bundesliga-club in de schoot geworpen.”

Veel interesse
"Ik zal de bondscoach maar twee keer bedanken. Eerst voor mijn selectie en dan ook nog eens voor mijn transfer", ging Boulahrouz verder. Enkele dagen later kon hij Van Basten nog een keer bedanken, want tegen Liechtenstein maakte hij zijn debuut in het Nederlands Elftal, samen met Dirk Kuijt, Maarten Stekelenburg en Romano Denneboom. Voor Denneboom was het meteen de laatste interland. Maar Voor Boulahrouz, en ook voor de andere debutanten Kuijt en Stekelenburg, ging het Oranje avontuur verder. Het ging snel met De Kannibaal. Zelfs Real Madrid en FC Barcelona werden als belangstellende clubs genoemd. Uiteindelijk werd Chelsea in 2006 zijn nieuwe club en Sevilla (huurbasis) en VfB Stuttgart waren zijn volgende clubs. Met Oranje maakte hij het WK van 2006, het EK van 2008, het WK van 2010 en als bankzitter ook het EK van 2012 mee.

Mede door blessures maakte Boulahrouz sinds HSV niet meer een volledig seizoen mee.  Daardoor kon hij wellicht niet alles uit zijn mogelijkheden halen. Ondergetekende sprak hem in Noordwijk na het EK van 2008. Over de dood van zijn te vroeg geboren dochter tijdens het toernooi wilde hij niet praten, maar wel over zijn plannen. Hij wilde fit blijven en had ambities. "Ik wil zo snel mogelijk naar een topclub. Daarvoor moet ik hard werken, maar het is een belangrijk doel om weer over een lange periode een hoog niveau te halen”, zei Boulahrouz. "Stuttgart is geen opstap, want ik ben blij dat ik weer speel, maar ik wil weer naar de top. Naar een echt grote club. Het is misschien wat vroeg om dat nu te zeggen, maar ik wil op de lange termijn weer zijn waar ik was en daar blijven."

"Wat is een topverdediger?"
We hadden het over het niveau van de verdedigers in Nederland. Ik stelde dat Nederland geen topverdedigers had. Ik raakte een gevoelige snaar. Boulahrouz raakte geïrriteerd, wilde deze opmerking rechtzetten. Hij was verbeten alsof hij op het veld stond. "Hoe kom je daarbij? Wat is een topverdediger? Noem mij een land met topverdedigers dan?" zei hij. Ik noemde Italië met Fabio Cannavaro en Engeland met John Terry. “Italië hebben we met 3-0 verslagen op het EK en Engeland was er niets eens bij”, retourneerde hij. Boulahrouz filosofeerde over zijn eigen toekomst. "Misschien word ik nog wel beter. Ik ben nog jong. Ik kan nog een wereldklasseverdediger worden. Ik heb op het EK laten zien dat ik al tot de wereldverdedigers behoor."

Zijn verbleef bij Stuttgart werd mede door andermaal blessures ook geen onverdeeld succes. Die wereldklasseverdediger werd hij misschien niet, maar een wereldloopbaan kent hij wel. Na RKC Waalwijk, Hamburger SV, Chelsea, Sevilla en VfB Stuttgart is Sporting CP de volgende stap. Acht jaar na de week van zijn leven gaat zijn loopbaan verder in Portugal, een land van bikkelharde verdedigers.