thumbnail Hallo,

Met het aantrekken van Zlatan Ibrahimovic heeft het ambitieuze Paris Saint-Germain zijn gewenste topspits binnen. In de jaren tachtig was Kees Kist even de topspits in Parijs.

Door het geld van Qatar Sports Investments kan Paris Saint-Germain nu duizelingwekkende bedragen op tafel  leggen, maar ook in het verleden was de club niet onbemiddeld. Van 1978 tot 1991 stond mediamagnaat Francis Borelli aan het hoofd van PSG en hij haalde de Nederlandse international Kees Kist in 1982 naar Parijs. “Ik was  topscorer van Europa geworden (1978/1979) en met AZ deden we het in die jaren heel goed”, aldus Kist tegen Goal.com. “Dan ben je automatisch in beeld. AC Milan en FC Barcelona hadden ook interesse.”

“Dit is niet normaal!”

“We deden in de zomer van 1982 met AZ mee aan een toernooi in Rimini, Italië, en Paris Saint-Germain kwam daar kijken”, gaat Kist verder. “We speelden tegen een Oostenrijkse club, de naam is me even ontschoten. Ik weet wel dat ik op de bank begon, want ik kreeg rust. Na de eerste helft stonden we met 2-0 achter, maar Georg Kessler (coach, red.) wilde toch winnen en bracht mij in de ploeg. Binnen een mum van tijd had ik er drie in liggen en stond het 3-2. Dan is het duidelijk. Ik weet nog dat de Braziliaan Eder bij de Oostenrijkers meespeelde. Die kwam na afloop naar me toe en zei: ‘Dit is niet normaal!”

“Na afloop kwam de president van PSG, Borelli, naar me toe en die gaf aan me te willen hebben”, vervolgt de nu 59-jarige Kist. “Dan moet je bij onze president zijn, zei ik: Klaas Molenaar. Die was echter niet aanwezig. Toen zijn ze naar Nederland gegaan en hebben we met ze afgesproken in het Okura-hotel in Amsterdam. Volgens mij hebben ze 2,5 miljoen gulden voor me betaald. Toen we klaar waren, wilden de Fransen dat ik meteen met ze mee ging."

"Ik zei dat dat niet kon, ik had helemaal niks mee, ook geen voetbalschoenen", aldus de oud-spits. "Ze zeiden dat ze dat wel voor me zouden regelen, dat ik alles nieuw mocht kopen. Toch vroegen ze me te wachten in het Okura en die middag zijn we naar Parijs gegaan. Daarna gingen we gelijk door naar Monaco voor een wedstrijd. Ik moest volgens hen maar een minuut spelen, dan zou het contract officieel zijn. Heel vreemd, maar ik heb het maar gedaan. Toen was mijn transfer contractueel helemaal rond.”

“God in Frankrijk”

Kist was in 1982 zijn sportzaak kwijtgeraakt door een brand, maar kon die zorgen enigszins vergeten in de wereldstad Parijs. Hij nam zijn intrek in het Concorde La Fayette, een viersterrenhotel vlakbij de Champs Elysées. “Ik leefde als een god in Frankrijk. Alles was belangrijk, behalve het voetbal. Het kon zo maar gebeuren dat ik tijdens de training van het veld werd gehaald om reclame voor Pernod (drank, red.) te maken op de Champs Elysées. Commercie was belangrijker dan het voetbal. De directeur van het hotel had op zijn kantoor een levensgrote poster van mij hangen. Iedere keer als ik naar beneden kwam, lagen er al kaarten klaar voor het Lido of de Moulin Rouge of wat dan ook. Elke avond kon ik ergens naar toe. Werkelijk elk steegje en plekje van Parijs heb ik gezien.”

“De competitie was van een hoger niveau dan in Nederland, net als nu”, aldus Kist. “Ik speelde met grote namen, onder anderen met Didier Six, en ben blij dat ik er heb mogen spelen. Het is een voetbalclub naar mijn hart met een geweldige entourage. Er was ook aandacht voor andere dingen, voor het leven zelf. Naast hard trainen, werd er goed voor je gezorgd. Ik heb er veel geleerd over het leven. Ik kijk terug op een prachtige tijd waar je alleen maar van kan dromen.”

Ook sportief verliep het Franse avontuur goed voor Kist. Hij maakte twaalf goals, pakte met PSG de Franse Beker en eindigde derde in de Franse competitie. Toch moest hij na dat seizoen vertrekken naar het gedegradeerde Mulhouse. “Ik schopte ze er van alle kanten in, maar de president sloot een deal met zijn collega van Mulhouse, André Goerig, beiden waren mediamagnaten. Ze hielpen elkaar. Met onder anderen Didier Six ben ik toen naar Mulhouse gegaan. Uiteindelijk hielp het niet, want in de tweede divisie werden we nog tweede. Toen begon Molenaar weer te bellen en ben ik teruggegaan naar AZ.”

“Het leeft, het bruist, zo mooi”

“Ik kom nog graag in Frankrijk, vooral in Parijs, heb veel Franse kennissen”, aldus Kist. “Ik ben daar nog steeds Monsieur Kist. Er is zoveel respect, geweldig. Dat is een andere mentaliteit dan in Nederland. Ik ken nog wat directeuren, hoef maar te bellen en alles wordt voor me geregeld.”

Kist keerde in Nederland terug naar Steenwijk en heeft een eenmanszaak in sportvisvoer, K-bait.  Vanuit zijn geboorteplaats volgt hij Paris Saint-Germain nog wel. De club werd tot nu toe maar twee keer kampioen van Frankrijk, in 1986 en 1994, maar Kist voorziet een grote toekomst voor PSG, dankzij de miljoenen uit Qatar. “Parijs is een wereldstad met zoveel mogelijkheden. Het leeft, het bruist, zo mooi. Dit is echt een club waar het zou kunnen lukken. PSG kan wereldtop worden.”

Gerelateerd