thumbnail Hallo,

De finale van de KNVB Beker biedt Adam Maher donderdag de kans om van zijn mogelijke vertrek bij AZ een gouden afscheid te maken. Vaarwel met een grote glimlach.

INTERVIEW
Door Jesse Wieten

De training is afgelopen en de spelers van AZ wandelen rustig het veld af. Eén speler loopt op weg naar de kleedkamer ernstige vertraging op. Hij is de ster van AZ. De jeugdige fans willen allemaal met Adam Maher op de foto, willen allemaal een handtekening, sommige zelfs twee. "Jij hebt die van mij al", zegt Maher tegen een jongetje. En zet een tweede krabbel.

Maher was niet zo lang geleden zelf nog een kind. Hij groeide op in Diemen en zette zijn eerste voetbalstappen bij amateurclub SV Diemen. De volgende halte was Zeeburgia in Amsterdam-Oost, waar hij op elfjarige leeftijd werd gescout door AZ. Ook Ajax toonde interesse, maar zijn keuze voor Alkmaar stond al vast. "Ik had een gesprek met hoofd jeugdopleiding Aloys Wijnker", aldus Maher tegen Goal.com. "Hij vertelde wat AZ van me verwachtte en hoe ze naar me keken. Dat beviel me. Ik hoefde geen selectiewedstrijd te spelen en kon beginnen in de D1. Thomas Lam en Hobie Verhulst speelden ook in dat team. We werden in dat eerste jaar meteen kampioen."

Vanaf die zomer van 2005 begon voor Maher de dagelijkse rit naar Alkmaar. Eerst werd hij door het busje van AZ opgehaald, later werd hij gebracht door zijn vader en tegenwoordig rijdt Maher zelf. De aanpassing verliep vlotjes. "Het is hier rustiger dan in Amsterdam, maar verder is er weinig verschil. Ik kom nu al jarenlang elke dag in Alkmaar. Het is net of ik thuis ben."

Van tackelaar tot tien
Ook voetballend voelde Maher zich thuis, hoewel hij aanvankelijk niet als nummer tien werd beschouwd. "Ik was nieuw, ze kenden me nog niet helemaal goed en ik begon als nummer vier", herinnert Maher zich. "Niet als een echte verdediger, maar meer als middenvelder met de punt naar achteren in een 3-4-3-systeem. Bij het begin van de wedstrijd stond ik dan wel achterin, maar ik schoof vaak in. Ik had goede eigenschappen voor die positie. Ik was klein, maar mijn inzicht was goed en ik wist precies waar de ruimte lag. Ik wist waar de ballen zouden komen en stond meestal goed. Verder schuwde ik de duels niet. Ik pakte alle spitsen aan. Die kwamen er niet langs. Vroeger was ik altijd van de tackles, wel altijd op de bal. In de C2 ging ik al meer op het middenveld spelen en in de C1 was het helemaal raak. Vanaf dat moment speelde ik altijd op het middenveld. Op het middenveld voelde ik me beter, had ik die tackles ook niet meer echt nodig. Daar kwam ik tot mijn recht en voelde ik me fijn. Met Thomas Lam ging het andersom. Hij stond eerst op tien en nu achterin."

Terwijl Maher zijn entree maakte als jeugdspeler trad Louis van Gaal aan als hoofdcoach van AZ. De eerste kennismaking van Maher met het eerste team was als ballenjongen. In die hoedanigheid stond hij langs de lijn in het laatste jaar van de Alkmaarder Hout. Hij zag AZ onder leiding van Van Gaal op de tweede plaats eindigen, met een team met enkele uitstekende middenvelders. Daarna nam AZ zijn intrek in het DSB Stadion, nu AFAS Stadion, en daar draaide Maher ook nog enkele diensten als ballenjongen. Kijkend naar de verrichtingen van het eerste, dacht hij maar één ding: Dat wil ik ook.

"Barry van Galen was een goede nummer tien en van Denny Landzaat heb ik ook veel genoten", zegt Maher. "Die speelden allemaal in het eerste van AZ en daar wilde ik ook komen. Later keek ik alle thuiswedstrijden vanaf de tribune, ook die in het kampioensjaar 2009. Echte voorbeelden heb ik nooit gehad. Zelf heb ik veel geleerd van Stijn Schaars. Hij was wel een voorbeeld. En van Rasmus Elm heb ik ook veel opgestoken."

Kampioen werd Maher niet meer na zijn eerste jaar in de D1, maar naam maakte hij wel. Als tweedejaars B-junior had hij al een basisplaats afgedwongen bij de A-Junioren en een jaar later werd hij overgeheveld naar het eerste. "Ik heb altijd wel het vertrouwen gehad dat ik het eerste zou kunnen halen, maar toen kwam die stap heel dichtbij. Ik speelde officieel in de A1, maar zou dat jaar gaan spelen met Jong AZ. Ik moest nog zeventien worden. De trainer (Gertjan Verbeek, red.) wilde graag dat Jong AZ en het eerste met elkaar zouden trainen. Op die manier zou hij elke week zien hoe ik presteerde. Dat gaf me vertrouwen dat ik een kans zou krijgen. Vervolgens maakte ik ook nog mijn debuut. Daar was ik trots op. Van AZ heb ik de kans gekregen en daar ben ik de club dankbaar voor. Maar uiteindelijk heb ik het helemaal zelf gedaan."


Van AZ heb ik de kans gekregen en daar ben ik de club dankbaar voor. Maar uiteindelijk heb ik het helemaal zelf gedaan."

Debuut en doorbraak
Bij zijn debuut schreef Maher historie. Hij verving op 15 december 2010 in de 71ste minuut Pontus Wernbloom in het Europa League-duel met BATE Borisov. Een klein kwartier later maakte hij de 3-0 en werd Maher met een leeftijd van 17 jaar en 147 dagen de jongste Nederlandse doelpuntenmaker ooit in een Europese wedstrijd. "We waren al uitgeschakeld en daarom vond de trainer het een mooi moment om mij te laten spelen. Zenuwachtig was ik niet. Ik had wel normale wedstrijdspanning. In het veld was ik dat echter kwijt. Mooi om meteen te scoren en een record te pakken, maar het leven gaat door. Je moet wel blijven presteren. Dat seizoen heb ik nog twee keer gespeeld, twee keer tegen Ajax (KNVB Beker, Eredivisie) en het seizoen erna heb ik bijna alles gespeeld."

De jaargang 2011/2012 werd het seizoen van de definitieve doorbraak van Maher. Hij speelde alle 34 Eredivisiewedstrijden en scoorde daarin vijf keer. Na dat seizoen werd hij verkozen tot Talent van het Jaar. Een vakjury bestaande uit Ronald Koeman, Frank de Boer, Youri Mulder, Jan van Halst, Phillip Cocu, Willy Dullens, Ron Jans, Wim Jonk, Bert van Marwijk en Johan Cruijff wees Maher aan als winnaar. "Dat seizoen had meerdere hoogtepunten”, weet Maher. "Ik werd Talent van het Jaar en we deden ook lang mee om de landstitel. En we haalden de kwartfinales in de Europa League. Die wedstrijden tegen teams als Valencia, Udinese en Anderlecht waren mooi om mee te maken. Het verschil met vroeger was wel groot. Spelen voor 18.000 of 30.000 of 50.000 man in plaats van 100 toeschouwers. Ik had er geen moeite mee."

Verwachtingen en belangstelling
Zijn goede spel bleef natuurlijk niet onopgemerkt. Maher werd door Bert van Marwijk opgenomen in de voorlopige selectie voor het EK en hij maakte op 22 mei in het oefenduel met Bayern München zelfs zijn officieuze debuut in Oranje. Hij viel uiteindelijk af voor het EK, maar debuteerde in de eerste interland onder het nieuwe bewind van Louis van Gaal tegen België op 15 augustus 2012. "Dat was een schitterend moment, maar ik denk ook met veel plezier terug aan de wedstrijd tegen Italië dit jaar. Spelen tegen een topper als Andrea Pirlo."

Dit seizoen staat de teller van Maher tot nu toe op dertig Eredivisiewedstrijden, zeven doelpunten en vijf assists. Hij plaatste zich met AZ voor de KNVB Beker, verhoogde zijn aantal interlands naar vier en met Jong Oranje wacht een EK. Zijn status stijgt en daarmee ook het verwachtingspatroon. "Vorig jaar was alles mooi en goed", zegt Maher. "Er waren weinig verwachtingen van mij. Dit jaar wordt er wel veel van me verwacht. Ik ben een bepalende speler geworden. Ik moest het team gaan dragen en daarom werden de verwachtingen ook heel groot. Daar moest ik mee leren omgaan, maar ik ben volwassen geworden bij AZ. Ik heb geleerd om voor mezelf op te komen, binnen en buiten het veld. Ik moet er altijd staan en weet dat er altijd op me wordt gelet."

"Druk om mezelf te laten zien in zo’n topwedstrijd voel ik totaal niet. Ik wil het elke wedstrijd laten zien en donderdag ook."

- Adam Maher

Vorig jaar tekende Maher nog een verbeterd contract tot 2015 bij AZ. Als bepalende speler kwam echter ook de belangstelling. Die streelde hem en bevestigde ook dat hij een volgende stap in zijn loopbaan kon maken. PSV hoopte Maher al enkele malen tevergeefs te strikken, buitenlandse clubs werden genoemd en vorige week nog noemde Ajax-coach Frank de Boer Maher als mogelijke versterking bij een vertrek van Christian Eriksen. Al maandenlang beantwoordt Maher wekelijks dezelfde vragen van journalisten. Steeds geeft hij weer dezelfde korte antwoorden. Hij wil deze zomer vertrekken bij AZ, hij ziet zijn toekomst voorlopig wel in Nederland, mede met het oog op het WK, hij hoort deze zomer wel welke clubs er belangstelling hebben, hij wil naar Ajax of PSV, hij heeft een voorkeur voor één van de twee, maar geeft die voorkeur nog niet prijs. Met die aanhoudende vragen heeft hij geen moeite. "Ik maak me geen zorgen, blijf altijd rustig. Die vragen maken me niet uit. Ik weet wat ik zeg en kan niet alles zeggen. In de omgang met de media heb ik me ook ontwikkeld."

Nog een keer dan: Gaat het nog steeds tussen Ajax of PSV? "Ja, dat heb je goed gehoord."

Plezier en winnen
Een glimlach volgt. Maher lacht graag, buiten en binnen de lijnen. Hij is nu een volwaardig prof, maar het plezier is nog even groot als toen hij acht jaar geleden voor het eerst een AZ-shirt om zijn schouders droeg. "Zonder plezier kan ik niet goed spelen, maar ik wil ook winnen", zegt Maher.

Donderdag winnen in De Kuip zou een mooie afsluiting zijn. Een mooi vaarwel van de club waar hij volwassen werd en uitgegroeide tot international. De club waar hij zich van een tackelende vier ontwikkelde tot een onbetwiste tien. Donderdag moet het gebeuren. Na twee opeenvolgende zeges in de Eredivisie reist AZ met vertrouwen naar Rotterdam voor de finale van de KNVB Beker tegen PSV. De wedstrijd in De Kuip moet zijn moment worden, zijn hoogtepunt bij AZ. De KNVB Beker moet naar hem en naar zijn AZ. "Druk om mezelf te laten zien in zo’n topwedstrijd voel ik totaal niet. Ik wil het elke wedstrijd laten zien en donderdag ook. Het belangrijkste is dat we winnen. Nu we zover zijn gekomen, moeten we die Beker ook pakken."

Afscheid met een prijs.

Gerelateerd