thumbnail Hallo,

Niet alleen in Arnhem loopt de titelkoorts op. Ruim negenduizend kilometer verderop, in de huiskamers van de families Havenaar én Yasuda, wordt de Eredivisie ook gevolgd.

Door Guus Hetterscheid
ARNHEM

Of hun families zaterdagavond voor de tv zaten bij Vitesse-NAC Breda, wisten Mike Havenaar (25) en Michihiro Yasuda (25) na de 3-0 zege niet. Met het tijdsverschil tussen Nederland en Japan (+7 uur) zouden die negentig minuten nachtwerk betekenen. Yasuda denkt niet dat ze uit bed zijn gekomen. "Maar ze zullen me in de komende dagen bellen. Dan zijn ze weer up-to-date."

In Japan is de titelstrijd in de Eredivisie ook nieuws. Niet op de voorpagina's van landelijke dagbladen of in de Japanse achtuurjournaals. Maar er is zeker aandacht voor Havenaar (Hāfunā Maiku) en Yasuda (Yasuda Michihiro). Met vijf wedstrijden te gaan maken ze met Vitesse nog altijd een kans op de kampioensschaal.

Paginagrote foto
Aan de andere kant van de wereld, in miljoenensteden als Tokyo, Kobe en Hiroshima, is dat ook bekend. Dat is mede te danken aan de wekelijkse audiënties van Havenaar en Yasuda voor een vast clubje van vier tot zes Japanse journalisten. Havenaar, zoon van de Nederlandse oud-doelman Dido Havenaar, midden jaren tachtig met zijn vrouw naar Japan verhuisd, heeft niet altijd zin in die gesprekken. "Altijd dezelfde vragen. Dus: Hoe vond je het gaan? Ben je tevreden? Mijn antwoorden blijven vaak hetzelfde. Echt kritisch zijn ze niet. Ze zijn eigenlijk erg goed voor ons, vooral aardig."

"Maar op die manier lezen ze in Japan wel hoe het met ons gaat. Deze journalisten volgen meer Japanners in Europa. In de Bundesliga en de Premier League spelen nog een aantal jongens. Die zijn iets bekender, maar Vitesse komt steeds meer in het nieuws. Zeker nu het goed gaat. Ik hoorde van vrienden dat ik laatst met een paginagrote foto in een bekende Japanse krant stond. Dat is erg leuk. Sommige wedstrijden worden ook live uitgezonden. Dus Vitesse is wel bekend in Japan. Dat was de club al een beetje toen Michi hier kwam."


"Het zou geweldig zijn als Michi en ik samen met de schaal kunnen staan. Ook voor de mensen in Japan."

- Mike Havenaar

Wild en easygoing
Yasuda tekende in januari 2011 een contract in Arnhem. Onder Albert Ferrer en John van den Brom kreeg de vleugelverdediger best veel speeltijd, maar dat is bij Fred Rutten anders. Havenaar, die een jaar later de overstap maakte vanuit Japan, is wel een basisspeler. Tegen NAC stond het duo voor de tweede wedstrijd op rij samen aan de aftrap. Tot tevredenheid van het Japanse journaille.
 
De blessure van Patrick van Aanholt biedt Yasuda perspectief. "Ik heb heel lang op de bank gezeten. Ik ben nu happy." De verdediger, sinds zijn komst in Arnhem geregeld van coupe gewisseld, vertrekt in de zomer. Na zo’n vijftig wedstrijden, nul goals, een blonde hanenkam, donkere hanenkam en nu geblondeerd haar met een keurige scheiding, scheiden de wegen van Yasuda en Vitesse. En dus ook die van Yasuda en Havenaar, misschien wel de twee meest verschillende Japanners. Zeker in Arnhem.

De lengte valt het meest op: 1.72 meter (Yasuda) om 1.94 meter (Havenaar). Maar ook qua innerlijk. "Mike is erg rustig. Yes, yes, yes, easy going", zegt Yasuda in sneltreinvaart. Havenaar neemt meer tijd voor zijn woorden. "Michi is druk en wild. Onze karakters verschillen. Maar dat maakt het ook leuk. We lachen veel met elkaar. Ook buiten het voetbal." De twee gaan geregeld op stap. Zoals op visite bij landgenoten in Duitsland. "Dan gaan we in Düsseldorf of Keulen langs bij jongens die in Duitsland voetballen. Samen eten of elkaars verjaardagen vieren."

Tijdens die bezoeken staat uiteraard Japans eten op tafel, zoals sushi. "Dat is wat ik het meeste mis sinds mijn vertrek", zegt Havenaar, die tijdens familiebezoeken in Nederland een voorliefde kreeg voor kroketten en stroopwafels. Yasuda is geen liefhebber van de Nederlandse keuken. Hij houdt vast aan de Japanse Ook in Arnhem, waar hij zijn adresjes heeft. "Ik kan dus thuis Japans koken. Maiku kan niet koken. Nee, ik kook niet voor hem. No, no, no. Dat zou een beetje gay zijn." Yasuda kan zijn lach niet inhouden.

Afscheid met prijs
Over zijn periode bij Vitesse is Yasuda duidelijk: "Ik hou van Arnhem. Ik hou van Vitesse. Ik hou van alle mensen in Arnhem. I love the Dutch! Ze zijn heel aardig." In eigen land kan Yasuda net als Havenaar niet over straat zonder aangeschoten te worden voor foto's of handtekeningen. Dat is in Nederland wel anders. "Arnhem is een rustige stad. Heel anders dan Osaka en Kobe. Ik ben hier erg gelukkig. Maar ik wil vaker spelen en terugkeren bij de nationale ploeg, waarin Maiku nu ook zit. Toch blijf ik altijd van Vitesse houden. Mijn eerste club buiten Japan. Ik wil iedereen bij Vitesse bedanken."

Zijn contract, dat deze zomer afloopt, wordt niet verlengd. Nu terugkeren naar Japan ziet Yasuda niet zitten. "Ik wil in Europa blijven. Er hebben zich nog geen clubs gemeld, maar hopelijk verandert dat doordat ik nu weer speel. Met een kampioenschap op zak gaat zoiets makkelijker. Of course. Het zou heel mooi zijn om met de schaal afscheid te nemen."

Havenaar wil zijn prijzenkast ook weleens aanvullen. "Ik heb tot nu toe één keer een prijs gewonnen: de topscorerstitel van de tweede divisie in Japan. Het zou geweldig zijn als Michi en ik samen met de schaal kunnen staan. Ook voor de mensen in Japan. Onze families. Het is jammer dat Michi weggaat." Zijn blik gaat daarna richting de Japanse journalisten, twee meter verderop, in de catacomben van de GelreDome. "Dan blijf ik hier alleen achter met hen." Ze lachen mee.

r