thumbnail Hallo,

Twee maanden na zijn heldenontvangst was dinsdag dé vuurdoop voor Wesley Sneijder. Samen met Didier Drogba moest hij Galatasaray langs Schalke 04 leiden.

Door Guus Hetterscheid
GELSENKIRCHEN

De vingertoppen scheren over het gras. Een vluchtige handbeweging gaat van zijn voorhoofd naar de borst. Het kruisje slaat hij af langs de schouders. Het is een bekend ritueel wanneer Wesley Sneijder (28) het veld betreedt. Nog een kus op het rode polsbandje en de blik gaat omhoog. De wijsvinger richting de hemel, niet zichtbaar onder het gesloten dak van de Veltins Arena. Hogere machten worden aangewend voor vanavond.

Dirigent in Turkije

Sneijder verblijft inmiddels twee maanden in de hectiek van Istanbul en Turkije. Nordin Amrabat (25) zit al langer bij de club en ziet dat de Utrechter langzaam went aan het Turkse leven. Al staat het duo vooral op veld langs de Bosporus.

"We hebben weinig vrij en trainen iedere dag”, zegt Amrabat, ploeggenoot én concurrent, tegen Goal. “We gaan na de trainingen naar huis en thuis doe je je eigen dingen. Wesley is hier met zijn vrouw. Ze hebben vast Nederlandse televisie. Ik ga af en toe met hem om buiten het voetbal. Hij is op dit moment nog druk met de verhuizing vanuit het hotel."

De fluorescerende gele schoenen doen pijn aan de ogen als Sneijder onder luid applaus het veld op loopt in Gelsenkirchen. De fanatieke fans van Galatasaray hebben het stadion van Schalke 04 voor even bezet. De Turken hopen dat de middenvelder net als bij Internazionale in 2010 ook hun Cim Bom naar de winst van de Champions League dirigeert. Maar wat heeft Sneijder drie jaar na zijn kunststukjes met Inter nog in huis?



Rood-gele leger

De overstap naar Galatasaray werd door vele voetballiefhebbers betreurd. Behalve in Turkije. Schnaider, zoals hij wordt toegezongen, wordt bejubeld, maar de Turken zijn ook realistisch. "Sneijder heeft de x-factor, maar is nog niet topfit. Hij heeft tijd nodig om zich aan te passen", zegt Galatasaray-fan Cengiz. Hij neemt een slok uit zijn glas glühwein. Cengiz blijkt één van de leden van het trouwe geel-rode leger van de Turkse club.

Hij vertelt in een mengelmoes van Engels en Duits vol passie over Cim Bom. De woordenworsteling stopt om 20.45 uur. De Champions League-hymne klinkt. Een strakke blik bij de spelers van Galatasaray. De rechterhanden rusten op alle elf op de linkerborst. Ook bij Sneijder. De mannen lijken te beloven alles te geven voor hun supporters. Zij schreeuwen ondertussen de kelen schor: Cim Bo-oom! Cim Bo-oom!

“Wesley is nog steeds één van de beste middenvelders van de wereld. Zijn passing blijft fenomenaal en die steekpass met buitenkant voet..."
- Nordin Amrabat

Die woorden zullen Sneijder bekend klinken, maar volgens Amrabat is het duo de Turkse taal niet machtig. "Ik zit hier nu zo'n zeven maanden. Ik kan zelf ook nog geen Turks. Maar we hebben tolken. Als de trainer praat, zit er een pauze in van zo’n vijf seconden. De tolk vertelt de boodschap in het Engels en Spaans. Dat komt wel over. We helpen elkaar ook. Wesley, Didier, Riera en ik zijn toch wel de gangmakers in de groep."

Nog geen Hagi
De gangmakers van Galatasaray moeten het vanavond laten zien. Drie van hen staan in de basis. Amrabat start op de bank. Sneijder laat zich snel zien met twee splijtende passes. Hij blijkt nog altijd soepel weg te kunnen draaien bij zijn tegenstander. Halverwege de eerste helft is de Utrechter dichtbij een doelpunt. Zijn schot scheert langs de paal. Handen voor de ogen. Dit was zijn moment. De fans leunen weer achterover.

"We hebben geduld met Sneijder", vertelt Olcay, fan van Galatasaray, gevolgd door een rokerslach. "We vergelijken hem niet met Hagi, dat is een legende. Er is meer dan Sneijder. We hebben ook Drogba, Burak, Altintop en Selcuk."

Sneijder bewijst nog altijd de nodige wapens in huis te hebben. Dat ziet ook Amrabat. “Wesley is nog steeds één van de beste vijf middenvelders van de wereld. Hoe hij beide kanten kan opdraaien... Zijn passing blijft fenomenaal en die steekpass met buitenkant voet... Ik snap dat hij moet wennen. Het Turkse voetbal is opportunistischer en aggressiever dan Europese competities. Ik ben blij dat hij zijn draai begint te vinden."

Déjà-vu Sneijder
Na zeventig minuten lost Amrabat Sneijder af. De middenvelder haalde zich kort daarvoor de woede op zijn hals van coach Fatih Terim, die continu als een verkeersagent voor de dug-out zijn spelers alle kanten opstuurt. Twee slordige passes betekenden het einde van kansrijke counters van Galatasaray. Sneijder is moegestreden. Het bord met nummer 14 gaat omhoog. De scheidsrechter krijgt een hand en dan duikt hij in de zwarte jas die wordt voorgehouden langs de kant. Een bemoedigende tik volgt van de bedaarde Terim.

Met een ingepakte lies kijkt Sneijder vol spanning toe hoe Galatasaray de slotfase moet overleven. Als de 2-3 valt, breekt de lach door. De vermoeidheid is weg. Als een jong veulen springt Sneijder over het veld. De top-acht van Europa is bereikt. Hij vliegt om de nek van Terim, Felipe Melo en Amrabat. Daarna ook maar even langs bij Drogba. De eerste belangrijke missie van het ongekroonde koningsduo is geslaagd.

Na afloop worden de grote sterren door de persmedewerkers van Galatasaray vakkundig afgeschermd voor de schrijvende media. Dan volgt opeens tumult. De spelers komen in een (snel)treintje voorbij en gaan direct de roltrap op. Onder een zwarte pet en met een telefoon in de hand verdwijnt Sneijder richting de bus.

De druk was enorm op zijn schouders en die van Drogba. "Logisch", vindt Amrabat. "Ze zijn als grote namen binnengekomen. Maar dit is niet alleen goed voor hen, voor alle supporters en heel Turkije. Voor het eerst sinds lange tijd staat een Turkse club in de kwartfinale van de Champions League. Veel supporters zullen ons opwachten bij het vliegveld."

Een bekend tafereel voor Sneijder, die met zijn betwiste keuze voor Galatasaray voorlopig terug is in de top van Europa.