Wie heeft elk WK gewonnen? Alle winnaars van 1930 tot en met 2014

DeelSluiten
Sinds het mondiale eindtoernooi voor het eerst werd gespeeld, hebben acht landen de prijs weten te winnen. Volgt er in 2018 een nieuwe winnaar?

  1. 1930: Uruguay

    Het openings WK werd georganiseerd in Uruguay, met een natie die het eeuwfeest vierde van zijn eerste grondwet en de regerende Olympische voetbalkampioenen die als gastheer werden geselecteerd.

    Uruguay, Argentinië, Joegoslavië en de VS kroonden zich tot groepswinnaar, in een toernooi waar dertien landen aan meededen, om de halve finale te bereiken.

    In de halve finale boekten Uruguay en Argentinië beide 6-1 overwinningen, respectievelijk op de Joegeslaven en de Amerikanen, voordat de gastheren de beker wonnen met een 4-2 overwinning voor meer dan 68.000 mensen in het Estadio Centenario in Montevideo.

    De Albiceleste wonnen nog één prijs, want Guillermo Stábile eindigde als topscorer van het toernooi met acht doelpunten.

  2. 1934: Italië

    Het WK van 1934 was het eerste toernooi waar teams zich voor moesten kwalificeren, waar zestien teams een ticket voor het eindtoernooi pakten.

    Uruguay weigerde echter deel te nemen, uit protest tegen het feit dat slechts vier Europese teams de uitnodiging aanvaarden om te spelen op het eerste WK dat ze hadden georganiseerd.

    De afwezigheid van de regerend kampioen maakte in 1934 de weg vrij voorItalië naar een eerste succes op het wereldtoneel te boeken.

    In een toernooi zonder groepsfase en waarin direct in knock-outverband werd gespeeld, versloegen de Azzurri de VS, Spanje en Oostenrijk op weg naar de finale, waarbij Angelo Schiavo een doelpunt in extra tijd maakte om Tsjecho-Slowakije met 2-1 te verslaan in Rome.

    De Tsjechische spits Oldřich Nejedlý was echter de topscorer van het toernooi met vijf doelpunten.

  3. 1938: Italië

    Het toernooi verhuisde in 1938 naar Frankrijk, maar Italië pakte opnieuw de overwinning, wat een unieke zege zou zijn.

    Toen Oostenrijk zich terugtrok nadat het door Duitslad was geannexeerd, namen slechts vijftien teams deel aan het toernooi, waaronder Nederlands-Indië (nu Indonesië) en Cuba.

    Italië verdedigde met succes hun titel door Hongarije met 4-2 te verslaan in de finale, waar Gino Colaussi en Silvio Piola trefzeker waren.

    Leonidas van Brazilië werd topscorer, met zeven doelpunten.

    Het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog betekende dat Italië de beker zestien jaar behield, terwijl Vittoria Pozzo de enige bondscoach was die het WK twee keer won.

  4. 1950: Uruguay

    Het WK keer terug naar Zuid-Amerika, waar Brazilië de gastheer was voor het toernooi met zestien landen. Het was het eerste evenement waarin de winnende prijs de Jules Rimet-beker werd genoemd, als erkenning voor het 25-jarig jubileum van de Fransman als FIFA-president.

    De groepsfase werd gekenmerkt door een enorme schok toen de VS een veel gehypte Engeland wist te verslaan, maar de grootste schok was voorbehouden voor de finale. Uruguay versloeg voor een geschatte menigte van 200.000 in het Maracanã door een achterstand goed te maken en Brazilië met 2-1 te verslaan door doelpunten van Juan Alberto Schiaffino en Alcides Ghiggia.

    De Seleção, voor wie Ademir de gouden schoen won met acht doelpunten, had alleen een gelijkspel nodig om hun eerste titel te claimen, de winnaar werd bepaald door de resultaten van een finalegroep met vier landen, en een hele natie bleef achter in een staat van ongeloof toen de Albiceleste de tweede WK-winst vierden.

  5. 1954: West-Duitsland

    Het WK van 1954 werd in Zwitserland gehouden en zou naar verwachting gewonnen door de Hongaarse ‘Mighty Magyars’, die op dat moment het wereldtoneel domineerden.

    Ze kwamen echter tekort in de finale, omdat West-Duitsland op spectaculaire wijze zegevierde.

    Voor de eerste keer werd het toernooi op tv uitgezonde, waardoor een wereldwijd publiek kon zien, wat bekend stond als ‘Het Mirakel van Bern’, dat West-Duitsland een achterstand na acht minuten opgelope van twee doelpunten herstelde en de wedstrijd met 3-2 won.

    Het Hongaarde icoon Sándor Kocsis werd na elf keer gescoord te hebben topscorer van het toernooi, waarin gemiddeld vijf doelpunten per wedstrijd vielen.

  6. 1958: Brazilië

    Een toernooi dat beroerd werd door de opkomst op een wereldpodium van een toen zeventienjarige Pelé. De Braziliaanse superster maakte zijn entree pas in de laatste groepswedstrijd tegen de Sovjet-Unied, waar hij zijn eerste treffer maakte in de kwartfinale tegen Wales.

    In de halve finale was de spits op schot met een hattrick tegen Frankrijk en twee doelpunten in een 5-2 zege op gastland Zweden in de finale.  

    Pelé’s heldendagen waren echter niet genoeg om de Gouden Schoen te clainen, want de Franse spits Just Fontaine wist maarliefst dertien keer het net te vinden.

  7. 1962: Brazilië

    Een toernooi dat het best bekend staat om zijn nogal giftige sfeer, met een beruchte eerste ontmoeting in de eerste ronde tussen Chili en Italië, bekend als ‘The Battle of Santiago’ – waarbij twee spelers werden weggestuurd te midden van veel vechtpartijen op veld en scheidsrechter, Ken Aston, het gele en rode kaartsysteem uitvond.

    Toen de aandacht naar het voetbal ging, speelde regerend kampioen Brazilië zich na wederom een finale waarin ze Tsjecho-Slowakije met 3-1 wist te verslaan. Garricha en Viva werden topscorers met beiden vier doelpunten en de hoofdrol opeisten nadat Pelé na slechts één wedstrijd met een blessure was uitgeschakeld.

  8. 1966: Engeland

    “They think it’s all over…it is now!” – Kenneth Wolstenholme’s beschrijving van Geoff Hurst’s laatste doelpunt in een dramatische 4-2 overwinning op West-Duitsland in de finale van het WK 1966 op Wembley zal voor altijd herinnerd worden voor de fans uit Engeland.

    Noord-Korea was de verrassing van het toernooi geweest door gelijk te spelen tegen Chili en Italië te verslaan, voordat het in de kwartfinales verloor van een door Eusébio geïnspireerd Portugal.

    De Portugezen gingen vervolgens onderuit tegen Engeland voordat Hurst, berucht bijgestaan door een schandelige Russchische grensrechter, in de finale een hattrick maakte om de Duitsers te verslaan.

  9. 1970: Brazilië

    Het eerste eindtoernooi in Noord-Amerika, het eerste toernooi dat in kleur werd uitgezonden op tv, het eerste toernooi met gele en rode kaart en de eerste met een Adidas-bal (de Telstar).

    Brazilië, in hun iconische gele shirts, zou het toernooi domineren met misschien wel de beste internationale ploeg ooit. Een team dat bestond uit legendes zoals Carlos Alberto, Pelé, Gerson, Jairzinho, Rivellino en Tostão.

    Jairzinho zou het net vinden in elk van de zes wedstrijden van Brazilië, waaronder een 4-1 overwinning op Italië in de finale, terwijl bondscoach Mário Zagallo de eerste man werd die het WK als speler en trainer won.

  10. 1974: West-Duitsland

    Toen Brazilië de Jules Rimet-beker de prijs mocht houden na het toernooi voor de derde keer gewonnen te hebben, zag het WK van 1974 in West-Duitsland de introductie van een nieuwe prijs, en die ging naar de gastheren.

    Australië, Oost-Duitsland (die een beroemde overwinning boekte in de eerste ronde op hun buren), Haïti en Zaïre sierden voor het eerst het toernooi, maar het was West-Duitsland dat als overwinnaar uit de strijd kwam. De ploeg kwam in de finale op achterstand tegen een door Johan Cruijff geïnspireerd Nederland en hun revolutionaire ‘Totaalvoetbal’en met 2-1 te winnen.

  11. 1978: Argentinië

    Het laatste toernooi waar slechts zestien landen aan deelnamen en het vijfde toernooi waar een gastland zegevierde.

    Nederland voetbalde zich wederom naar een plek in de finale, maar wederom stapten ze als verliezer van het veld. In Buenos Aires won Argentinië voor de eerste keer het WK.

    Mario Kempes, die het toernooi eindigde als topscorer met zes doelpunten, was de ster van de show, met twee doelpunten in een 3-1 overwinning op de Nederlanders in een boeiende finale die na extra tijd werd beslist.

  12. 1982: Italië

    Met het WK uitgebreid tot 24 landen, waren Koeweit, Nieuw-Zeeland en Noord-Ierland voor het eerst van de partij.

    Tijdens het toernooi in Spanje deden de strafschoppen na verlenging voor het eerst hun intrede, waarbij West-Duitsland Frankrijk versloeg na Harald Schumacher’s beruchte boetsing met Patrick Battison tijdens een spannende halve finale-wedstrijd.  

    De Duitsers kwamen echter tekort in de finale, waar Gouden Schoen-winnaar Paolo Rossi Italië hielp bij een 3-1 overwinning in het Santiago Bernabéu.

    De beelden die op het netvlies gebrand zijn, zijn die van Marco Tardelli die alle controle over zijn emoties verloor na het tweede doelpunt van de Azzurri en een veertigjarige Dino Zoff die de beker na de wedstrijd overhandigd kreeg.

  13. 1986: Argentinië

    Colombia zou het WK van 1986 organiseren, maar nadat ze gedwongen waren om zich terug trekken vanwege economische redenen, stapte Mexico succesvol in, ondanks het feit dat het land een jaar eerder was getroffen door een verwoestende aardbeving.

    Op het veld hielp de ‘Hand van God’ Argentinië uiteindelijk aan de overwinning, waarbij Diego Maradona zich een plek verschafte tussen de grootste speler aller tijden met een reeks sensationale vertoningen. Ondertussen werd de wereld voorgesteld aan een fenomeen dat al snel bekend werd als de ‘Mexicaanse wave’.

    Hoewel de eerste poging van de kleine spelmaker om de kwartfinale tegen Engeland te winnen controversieel was, was zijn tweede poging simpelweg subliem. Maradona slalomde zich een weg lang verschillende Engelse spelers, om vervolgens bekwaam af te ronden. Het was misschien wel het beste individuele doelpunt dat ooit gemaakt is.

    De aanvoerder bleef Argentinië inspireren tot een 3-2 zege op West-Duitsland in het Azteca Stadion.

  14. 1990: West-Duitsland

    Italië, na Mexico vier jaar eerder, werd het tweede land dat het WK voor de tweede keer organiseerde, waarbij Costa Rica, Ierland en de Verenigde Arabische Emiraten voor het eerst hun opwachting maakten.

    Het toernooi kende weinig doelpunt en opwinding, hoewel Kameroen zijn best deed om toernooi wat op te fleuren met Roger Milla en Co., terwijl van de Colombiaanse doelman René Higuita altijd het onverwachte verwacht kon worden.

    West-Duitsland kroonde zich uiteindelijk tot wereldkampioen nadat Andreas Brehme vijf minuten voor tijd een strafschop benutte. Het was een vreselijke finale met een meedogenloze Argentijnse ploeg, dat de wedstrijd eindigde met negen spelers.

  15. 1994: Brazilië

    De introductie van drie punten voor een overwinning op het WK deed voor het eerst zijn intrede tijdens het toernooi van 1994 in de Verenigde Staten. Het toernooi betekende het einde van de internationale carrière van Diego Maradona toen hij zichzelf te schande maakte en naar huis werd gestuurd vanwege het fale van een drugstest.

    Bulgarije en Zweden zorgden voor de grote verrassingen, maar de finale ging tussen de twee zwaargewichten Brazilië en Italië voor 94.000 toeschouwers in de Rose Bowl in Pasadena.

    Een voorzichtige wedstrijd eindigde doelpuntloos, resulterend in de eerste strafschoppenserie op het WK. Brazilië scoorde drie keer, waar Roberto Baggio de over schoot en de rest is geschiedenis.

  16. 1998: Frankrijk

    Ronaldo zou de grote ster in Frankrijk moeten worden, maar de spits slaagde er op het belangrijkste moment niet in om te scoren, in de finale tegen het gastland.

    Voor het eerst deden er 32 landen mee aan het toernooi, terwijl Golden Goals voor het eerst werden gebruikt. Frankrijk maakte hier als enige gebruik van na hun overwinning op Paraguay in de achtste finale. Les Blues bereikten de finale, waarbij Laurent Blanc het kale hoofd van Fabian Barthez kustte en dankzij twee doelpunten van Zinédine Zidane in een 3-0 overwinning op Brazilië werd het land voor het eerst wereldkampioen.

  17. 2002: Brazilië

    Vier jaar na de afgang het Stade de France, werd Ronaldo eindelijk de talisman voor Brazilië op het WK, waar hij acht keer scoorde en de Gouden Schoen won, tijdens een toernooi dat mede wereld georganiseerd door Japan en Zuid-Korea.

    Het was een toernooi vol verwarring, toen Argentinië en Frankrijk al in de groepsfase werden uitgeschakeld en Zuid-Korea de halve finale bereikte.

    Uiteindelijk lieten de Brazilianen klasse zich zien, waar Ronaldo twee keer scoorde in de finale tegen Duitsland die met 2-0 werd gewonnen en de Selecao voor de vijfde keer wereldkampioen werd.

  18. 2006: Italië

    a twaalf jaar eerder gefaald te hebben bij de strafschoppenserie in de Verenigde Staten, kon Italië die demonen op Duitse bodem in 2006 uitdrijven.

    Angola, Ghana, Ivoorkust, Togo en Trinidad & Tobago maakten voor het eerst hun opwachting op het WK, maar het toernooi zal voor altijd herinnerd worden door de kopstoot van Zinédine Zidane in de finale op Marco Materazzi. Frankrijk bleef met tien spelers, in een wedstrijd die uit zou draaien op strafschoppen. Italië schoot alle strafschoppen raak, waar David Trezeguet mistte namens de Fransen.
  19. 2010: Spanje

    Een tijdperk van dominantie leverde Spanje in 2008 al de winst van het EK op en dat succes kreeg een vervolg met wereldwijze glorie in Zuid-Afrika.

    Bafana Bafana werd het eerste land dat als gastheer al in de groepsfase werd uitgeschakeld, terwijl Nieuw-Zeeland werd geëlimineerd ondanks dat het de enige ongeslagen ploeg in het toernooi was, nadat in de groepsfase drie keer gelijk had gespeeld.

    Spanje overleefde de groepsfase wel en won vervolgens alle knock-out wedstrijden met 1-0, waarbij Andrés Iniesta in de finale in de extra tijd het beslissende doelpunt maakte tegen Nederland, een wedstrijd met veertien gele kaarten en één rode kaart.

  20. 2014: Duitsland

    De verwachtingen waren hoog rond de Braziliaanse nationale ploeg toen de Wereldbeker voor het eerst sinds 1950 terugkeerde in het spirituele thuis van het voetbal. Toen Neymar in de kwartfinale een blessure opliep, was het lot bezegeld.

    Duitsland versloeg Brazilië met 7-1 in de halve finale, waarna het sterk was voor het Argentinië van Lionel Messi, waarbij Mario Götze in de verlenging de enige treffer maakte.

    Het was voor de vierde keer dat Duitsland het WK won, maar hun eerste succes als een verenigde natie.