يادداشت ويژه: ديوار كوتاه فوتبال در مسير زاينده‌رود

سايت گل ـ حسن فتحي يك كارگردان شناخته شده در سينماي ايران است، كسي كه علاقه‌اش به فوتبال را از حضور هميشگي‌اش در مسابقات دوستانه مشخص است. فتحي كارگرداني صاحب ايده و بازيكني خوش تكنيك است كه وقتي روبه‌روي او بازي مي‌كنيد خيلي سريع به استيل بازي او علاقمند مي‌شويد.
 شايد همين علاقه به فوتبال است كه باعث شده او در سريال پرسروصداي در مسير زاينده‌رود سوژه فوتبال را به عنوان دستمايه اصلي داستان انتخاب كند. داستان اين سريال ماجراهاي فوتباليستي به نام مهران سارنگ است كه براي قرارداد با يك تيم اصفهاني به اين شهر مي‌آيد در يك تصادف فردي را به قتل
مي‌رساند در چند روز اخير داستان حول و حوش سارنگ و واكنش‌هايش پس از قتل چرخيده است، او كه در داستان فوتباليستي‌ است در حد تيم ملي. پس از قتل از صحنه مي‌گريزد و قصد دارد براي ادامه فوتبال به امارات برود(!) جالب اينكه سارنگ پس از دستگيري هم به همان سياق به دنبال پرداخت ديه و حضور در تيم ملي فوتبال است كه به تازگي به آن دعوت شده است.
 سارنگ مديربرنامه‌اي هم دارد كه شخصيتي تخت و يك بعدي دارد و در آخرين قسمت سريال با چك براي پرداخت خون بهاي مقتول نزد خانواده وي رفت و كتك مفصلي خورد ...
.

 مهران سارنگ با بازي اشكان خطيبي فوتباليستي مشهور امابي اخلاق است كه احتمالا و به زودي سرش به سنگ مي خورد!

 صرف نظر از داستان، قوت‌ها و مشكلاتش كه بايد در مجالي ديگر و توسط افراد مختصص‌تر مورد نقد قرار بگيرد، بايد از ذهنيت كاملا منفي كارگردان نسبت به فوتبال و فوتباليست‌ها و القاي آن به مردم از رسانه صداوسيماست.
 در حال حاضر اين سريال از بابت ضعف بازيگران در بيان لهجه اصفهاني با انتقاد شديدي مواجه شده اما نكته مهمتر عدم شناختي است كه در پرداخت شخصيت‌هاي ورزشي سريال موج مي‌زند .همانطور كه قبلا اشاره شد در داستان اين سريال رويكرد فوتباليست و مديربرنامه‌هايش (داستان فيلم در فصل نقل و انقالات مي‌گذرد) حضور وي در تيم ملي است. حال آنكه در اين روزها افراد را به جرم روزه‌خواري از پوشيدن پيراهن باشگاهي محروم مي‌كنند!‌
 شما تصور كنيد فوتباليستي مرتكب قتل شود و سپس ادعاي و اشتياق حضور در اردوي تيم ملي را داشته باشد، تصور كنيد يك فوتباليست پس از ارتكاب قتل عمد بخواهد پيراهن ملي را بپوشد ...
 اگر شما يك خواننده قديمي مطبوعات ورزشي باشيد مي‌دانيد كه چنين امكاني وجود ندارد. درواقع روزنامه‌ها و مراجع مختلف انضباطي بلايي سر فرد خاطي خواهند آورد كه او فوتبال را كنار بگذارد. اگر به تاريخ نيز رجوع كنيم هرگز به خبري درباره يك فوتباليست ملي‌پوش قاتل برنخورده‌ايم ...
 در واقع با وجود همه كاستي‌ها و بي‌اخلاقي‌ها جامعه فوتبال ما هنوز مشكلي به نام جرم‌هاي سنگين ندارد، جرم‌هاي فوتباليست‌هاي ما بيشتر شامل مسائلي مثل خانه مجردي، شب زنده‌داري و در مواردي خلاف‌هاي جوانانه است كه البته با توجه به شرايط تحصيلي و اجتماعي ايشان چندان هم غيرطبيعي نيست.
 اين مقاله قصد نداشت به دفاع از فوتباليست‌ها بپردازد اما هر فوتباليستي در هر حدي از تحصيلات، سواد و شهرت مي‌داند كه بعد از قتل راه گرفتن رضايت برشمردن سوابق ملي، افتخارات باشگاهي و تكيه كردن به شعار هواداران نيست. حقيقتش اين جماعت پا به توپ باهوش‌تر و زيرك‌تر از اين حرف‌ها هستند كه به اين راحتي طناب دار بر گردن خود بياندازند!