Goal.com Special: Οι δέκα πιο... ηλικιωμένοι ποδοσφαιριστές

10) Τρίφον Ιβάνοφ (Βουλγαρία)

Υπάρχουν πολλοί ποδοσφαιριστές με τρομακτικό πρόσωπο σε αυτή τη λίστα, όμως κανένας δεν είναι πιο τρομακτικός από τον πρώην διεθνή Βούλγαρο, Ιβάνοφ. Έχοντας το ψευδώνυμο "Βούλγαρος λύκος" λόγω της παχιάς γενειάδας του και του "άχρωμου" προσώπου του, ο Ιβάνοφ οδήγησε τα "λιοντάρια" μέχρι τον ημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1994. Λίγοι θα μπορούσαν να πιστέψουν ότι ήταν μόλις 28 ετών τότε.

9) Ομπαφέμι Μάρτινς (Νιγηρία)

Ένας φίλαθλος γεννημένος στο Λάγκος της Νιγηρίας μου είχε πει στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006 ότι ο Ομπαφέμι Μάρτινς γεννήθηκε το 1978. Ο ισχυρισμός είναι πως αυτός ο φίλαθλος μεγάλωσε στην ίδια γειτονιά με τον επιθετικό της Νιούκαστλ στις αρχές της δεκαετίας του 80’. Οι φήμες τα τελευταία χρόνια σχετικά με την πραγματική ηλικία του Μάρτινς αυξάνονται, όμως το σίγουρο είναι πως δείχνει μεγάλος για 24άρης.


8) Σέρχια Μπατίστα (Αργεντινή)

Ο νυν τεχνικός της εθνικής Ελπίδων της Αργεντινής, ο φρεσκοξυρισμένος 46χρονος Μπατίστα θα μπορούσε πιθανώς να δείχνει τώρα και 10 χρόνια νεώτερος. Εντούτοις, στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1986 και του 1990, ήταν πιθανότερο να τον μπερδέψεις με έναν συνταξιούχο επαναστάτη σε μια μαρξιστική ομάδα του Τσε Γκεβάρα, λόγω της πολύ μακριάς γενειάδας του.

7) Χορστ Χρουμπς (Γερμανία)

Ο όρος "κτήνος στην επίθεση" πιθανώς γεννήθηκε χάρη στον Χρουμπς. Ο πρώην άσος του Αμβούργου σκόραρε δύο φορές για την Δυτική Γερμανία στη νίκη επί του Βελγίου στον τελικό του Εuro ’80 ενώ δύο χρόνια αργότερα έλαμψε στο Παγκόσμιο Κύπελλο καθώς ήταν ανίκητος στον αέρα. Ο Χρουμπς είναι τώρα τεχνικός της εθνικής ομάδας της Γερμανίας κάτω των 21 ετών και 27 χρόνια δεν έχει αλλάξει καθόλου. Το πρόβλημα είναι ότι έδειχνε ήδη 58 χρονών το 1982.


6) Τζιουζέπε Μπέργκομι (Ιταλία)

Το ψευδώνυμο του Μπέργκομι – ο Θείος – λέει τα πάντα γα τον θρυλικό πρώην αμυντικό. Η σημαία της Ίντερ κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο το 1982 στην ηλικία των 18 ετών, ενώ παραμένει αξέχαστο το μαρκάρισμα του στον Καρλ Χάιντς Ρουμενίγκε στον τελικό. Με ένα μουστάκι που έκανε τον Φρίντριχ Νίτσε περήφανο και μια ασυνήθιστη ωριμότητα για τα χρόνια του, οι σχολιαστές και οι δημοσιογράφοι αρνήθηκαν να θεωρήσουν ότι Μπέργκομι ήταν τότε έφηβος. Ο Μπέργκομι, ο οποίος πλέον δουλεύει ως σχολιαστής στο SKY Italia, φαίνεται μικρότερος τώρα στα 45 από ότι ήταν το 1982.


5) Ντίτερ Έιλτς (Γερμανία)

Ο Έιλτς ήταν ένας άγνωστος 31χρονος στο ευρύ κοινό όταν συμμετείχε με την Γερμανία στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1996 στην Αγγλία. Ο θρύλος της Βέρντερ Βρέμης, με τα αραιά μαλλιά, το γκρινιάρικο ύφος και το περίεργο πρόσωπο έδινε την εντύπωση ενός ευπαθούς ηλικιωμένου.


4) Ζερεμί Τουλαλάν (Γαλλία)

Ο Τουλαλάν δεν είναι ο πρώτος γκριζομάλλης ποδοσφαιριστής - πριν από αυτόν υπήρξαν οι Ρομπέρτο Μπέτεγκα, Αντώνης Νικοπολίδης, Φαμπρίτσιο Ραβανέλι και ακόμα ο Νταβίδ Ζινολά. Ωστόσο μπορείτε να στοιχηματίσετε το σπίτι σας ότι τα χόμπι του 25χρονου μέσου περιλαμβάνουν το γκολφ, το σκάκι και την όπερα, ενώ χρησιμοποιεί ακόμα μια ξύλινη ρακέτα όταν παίζει τένις.


3) Ντίτερ Χένες (Γερμανία)

Η Δυτική Γερμανία έχανε με 2-0 από την Αργεντινή στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986 όταν ένας ηλικιωμένος στην όψη παίκτης εισήλθε στον αγωνιστικό χώρο 25 λεπτά πριν τη λήξη. Ο Ντίτερ Χένες ήταν ήδη 33 ετών τότε, αλλά η τάση του να λαχανιάζει έντονα μετά από κάθε εξόρμηση, μαζί την φαλακρά και τα τρομακτικά φρύδια, πρόσθεταν τουλάχιστον άλλα 20 χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτού του τελικού στον αφόρητο μεσημεριανό ήλιο της Πόλης του Μεξικού, ο Χένες έμοιαζε πως επρόκειτο να καταρρεύσει με θερμοπληξία, αλλά βοήθησε να εμπνεύσει τους Γερμανούς ώστε να ισοφαρίσουν σε 2-2.


2) Έμερσον (Μίλαν)

Στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας που διανύουμε υπήρξε ένας από τους κορυφαίους αμυντικούς μέσους του κόσμου. Στα τελευταία χρόνια όμως μεταμορφώθηκε σε μια διασκεδαστική φιγούρα λόγω των αργών κινήσεων του στη Μίλαν. Μια γνωστή ιταλική κωμωδία έδειχνε τον Έμερσον να ληστεύει ένα μανάβικο το 1950 σε ηλικία 12 χρονών. Αυτό θα έκανε το Βραζιλιάνο πολύ πιστευτά 71 χρονών τώρα. Αλήθεια πως ξέφυγε από την καταδίωξη της αστυνομίας;


1) Κουαϊτέμοκ Μπλάνκο (Μεξικό)

Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998, αυτός ο Μεξικάνος επιθετικός εφηύρε μια νέα τεχνική – "το άλμα του Μπλάνκο", όπου παγίδευε την μπάλα μεταξύ των ποδιών του πριν πηδήσει ανάμεσα στους δύο αμυντικούς σε μικρούς χώρους. Ο Μπλάνκο παραμένει ένας θρύλος στην πατρίδα του, ένας πραγματικός φαντεζί παίκτης που πραγματοποίησε περισσότερες από 100 συμμετοχές για την χώρα του.


Επιμέλεια στα Ελληνικά: Νίκος Γρυπάρης