Η ποδοσφαιρική ευφυΐα των Βραζιλιάνων

Η επικράτησή τους επί των ΗΠΑ και μάλιστα με τον τρόπο που αυτή ήρθε, επιβεβαίωσε για ακόμη μια φορά τον παραπάνω κανόνα. Πλέον ακόμα και η εντοπιότητα της φράσης του Γκάρι Λίνεκερ για το τι είναι ποδόσφαιρο (τα γνωστά περί 22 αθλητών που κυνηγούν μια μπάλα και νικητές είναι πάντοτε οι Γερμανοί κλπ κλπ) έχει αρχίζει να κλονίζεται, αφού και στο πεδίο των ανατροπών οι αστέρες της "σελεσάο" βγάζουν δόντια...

Η τελική νίκη δε επί των "γιάνκις" στην πραγματικότητα είναι πολύ δυσκολότερη απ΄όσο μπορεί να φαντάζει εξαιτίας της (μη-)φήμης των Αμερικανών στο άθλημα που παίζεται με τα πόδια. Γιατί; Για τους εξής απλούστατους λόγους: α) το σύνολο σχεδόν των Βραζιλιάνων προέρχονται από εξαντλητικές σεζόν, την ώρα που οι αντίπαλοί τους "ξεκουράζονταν" και β) γιατί το παιχνίδι των Αμερικανών είναι περισσότερο φυσικής κατάστασης (physical) παρά τεχνικής.

Με δυο λόγια δηλαδή, οι παίκτες του Μπομπ Μπράντλι είχαν ακριβώς ότι χρειαζόντουσαν για να κάνουν την έκπληξη, όπως και στον ημιτελικό κόντρα στην Ισπανία. Λιγότερη κούραση, μεγαλύτερη αντοχή και ένα 2-0 από το πρώτο μέρος.

Μόνο που οι Βραζιλιάνοι προφανώς και δεν καταλαβαίνουν από τέτοια. Το ποιο είναι το μυστικό τους είναι μάλλον άγνωστο. Το ταλέντο τους ίσως η μόνη προφανής απάντηση. Στο δεύτερο ημίχρονο του τελικού έπαιξαν σαφέστερα πολύ πιο συγκροτημένα απ' ότι στο πρώτο. Το ίδιο, όμως, είχαν κάνει και οι Ισπανοί χωρίς αποτέλεσμα στον ημιτελικό. Έδειξαν να έχουν κάποιες αντοχές για να πιέσουν. Δεν υπερτέρησαν, παρόλα αυτά, σε κάποια προσωπική μονομαχία με τους αντιπάλους τους.

Αντίθετα, όποια φάση κρίθηκε σε θέμα τεχνικής, κρίθηκε υπέρ τους. Εκεί πήραν το παιχνίδι και εκεί έδειξαν (ξανά) πως βρίσκεται η μεγάλη τους δύναμη: Στην ποδοσφαιρική τους ευφυΐα.

Μιχάλης Πατεράκης
E-mail επικοινωνίας: michael.paterakis[at]goal.com